I SA/Wa 1231/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. i K. P. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [..] w przedmiocie zezwolenie na niezwłoczne zajęcie nieruchomości postanawia: 1. umorzyć postępowanie 2. zwrócić skarżącym J. P. i K. P. wpis w kwocie 200 (dwieście) złotych z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. P. i K. P. pismem z dnia 31 maja 2010 r. wnieśli skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [..] kwietnia 2010 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] orzekające o udzieleniu Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości przeznaczonej na pas drogowy autostrady [...], położonej w mieście L., obręb [...], oznaczonej jako działka numer [..] o powierzchni [...] ha. W dniu 4 sierpnia 2010 r. wpłynęło do akt sprawy pismo procesowe skarżących J. P. i K. P., w którym cofnięto skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek cofający skargę niedopuszczalnym. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania sądowego orzeczono, na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 powołanej wyżej ustawy.