I SA/Wa 1232/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka Sędziowie Sędzia WSA Emilia Lewandowska /spr./ Asesor WSA Joanna Skiba Protokolant Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2007 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [....] w przedmiocie odmowy uwłaszczenia państwowych osób prawnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Ministra Budownictwa na rzecz P. SA z siedzibą w W. - Oddział [...] w W. kwotę 460 (czterysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Wa 1232/07 UZASADNIENIE Wojewoda Dolnośląski, decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...], odmówił stwierdzenia nabycia z mocy prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w D. obręb Z. i oznaczonego jako działka nr [...] o pow. [...] ha oraz nabycia własności budynku położonego na tym gruncie. Minister Infrastruktury, decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję Wojewody Dolnośląskiego. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji stwierdził, że skoro na przedmiotowej działce usytuowany jest budynek urzędu pocztowego, wybudowany w 1974 r., który znajduje się w ewidencji środków trwałych P.P. i nie znajduje się w posiadaniu P. S.A. to należy uznać, że nie została spełniona przesłanka posiadania przedmiotowej działki przez P. S.A. W związku z tym brak jest podstaw do wydania decyzji o uwłaszczeniu P. S.A. w trybie art. 34 ustawy o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 28 listopada 2005 r., oddalił skargę P. S.A. na decyzję Ministra Infrastruktury. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że nie zostały spełnione przesłanki nabycia z mocy prawa przez P. użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości. W ocenie Sądu niespornym pozostaje fakt wybudowania przez poprzednika prawnego P.P. na przedmiotowym gruncie budynku poczty i funkcjonowanie poczty od 1974 r. Przedstawienie przez P. S.A. wyrysu i wypisu z ewidencji gruntów i budynków wskazującego P. S.A. jako władającego gruntem, w związku z ujawnieniem się przeciwnych dowodów, nie mogło stanowić podstawy do pominięcia znacznych organowi pozostałych dowodów i uznanie danej okoliczności za udowodnioną. W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej P. S.A. Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 4 czerwca 2007 r. sygn. akt I OSK 982/06, uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2005 r. i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd stwierdził, że zgodnie z § 2 ust.1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 stycznia 2001 r. w sprawie sposobu potwierdzenia posiadania przez przedsiębiorstwo państwowe "Polskie Koleje Państwowe" gruntów będących własnością Skarbu Państwa, w tym rodzajów dokumentów stanowiących dowody w tych sprawach (Dz. U. Nr 4, poz. 29) , potwierdzenie posiadania przez PKP gruntów, o których mowa w §1 rozporządzenia, dokonuje się na podstawie m.in. wypisu z ewidencji gruntów i budynków. Wynika z tego, w ocenie Sądu, że wystarczającą podstawę do potwierdzenia faktu posiadania przez P. gruntów , stanowić może taki właśnie wypis. Wypis z ewidencji gruntów na dzień 5 grudnia 1990 r. potwierdza w sposób jednoznaczny okoliczność, iż działka nr [...], z której wydzielona została następnie działka nr [...], pozostawała w zarządzie Dolnośląskiej [...]. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wypis ten ma walor dowodu dostatecznie potwierdzającego posiadanie przedmiotowej nieruchomości przez P., a istnienie tego posiadania w dniu 5 grudnia 1990 r. jest wystarczającą przesłanką nabycia prawa użytkowania wieczystego. Odnosząc się do faktu wybudowania w 1974 r. budynku poczty na spornej nieruchomości i prowadzenie w nim określonej działalności, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie dyskredytuje to w żaden sposób dowodu potwierdzającego fakt posiadania nieruchomości przez P. bowiem oczywistym jest, że przejawem władztwa nad rzeczą przez posiadacza samoistnego nie musi być jedynie faktyczne korzystanie z nieruchomości. W kontekście tych ustaleń i rozważań NSA uznał, że w dniu 5 grudnia 1990 r. P. S.A. była posiadaczem działki nr [...], z której wydzielona została następnie działka nr [...]. Rozpoznając ponownie skargę P. S.A. na decyzję Ministra Infrastruktury Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna gdyż zarówno zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszają prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 , ze zm.) sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny . W rozpoznawanej sprawie, jak to zostało już powołane we wstępnej części uzasadnienia, zapadł wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 czerwca 2007 r. Wykładnia prawa dokonana przez NSA w uzasadnieniu tego wyroku jest zatem, zgodnie z powołanym przepisem art. 190 u.p.p.s.a., wiążąca dla Sądu orzekającego w niniejszej sprawie. Pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego został obszernie przytoczony na wstępie niniejszego uzasadnienia. Reasumując tylko należy podnieść, że Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że znajdujący się w materiale dokumentacyjnym wypis z ewidencji gruntów na dzień 5 grudnia 1990 r. potwierdza w sposób jednoznaczny okoliczność, iż działka nr [...], z której wydzielona została następnie działka nr [...] pozostawała w zarządzie Dolnośląskiej [...] oraz, że wypis ten ma walor dowodu dostatecznie potwierdzającego posiadanie przedmiotowej nieruchomości przez P., a istnienie tego posiadania w dniu 5 grudnia 1990 r. jest wystarczającą przesłanką nabycia prawa użytkowania wieczystego. W świetle powyższej wykładni dokonanej przez Naczelny Sąd Administracyjny za sprzeczne z prawem należy uznać stanowisko organów zaprezentowane w zaskarżonych decyzjach, że przedmiotowa nieruchomość nie była w dniu 5 grudnia 1990 roku w posiadaniu P. S.A. i nie może mieć zastosowania przepis art. 34 ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe"(Dz. U. Nr 84, poz. 948 ze zm. ) Takie stanowisko doprowadziło do wydania sprzecznych z prawem decyzji, co uzasadnia ich uchylenie. Decyzje te zapadły bowiem z naruszeniem art. 34 ustawy z dnia 8.09.2000 r. o komercjalizacji (...) oraz art. 7 i 77 § 1 kpa. Rozpoznając zatem ponownie wniosek P. S.A. o stwierdzenie nabycia z mocy prawa z dniem 27 .10.2000 r., na podstawie art. 34 ustawy z dnia 8.09.2000 r., prawa użytkowania wieczystego przedmiotowego gruntu organy uwzględnią wykładnię dokonaną w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 04.06.2007 r. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 145 § pkt 1 lit a i c, art. 152 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.