I SA/Wa 1233/12

PostanowienieWSA w Warszawie2013-12-07

Skład orzekający: Grzegorz Antas

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, który jest inwalidą, otrzymuje świadczenie emerytalne i posiada oszczędności, może zostać zwolniony od kosztów sądowych w postępowaniu kasacyjnym, jeśli wpis sądowy wynosi 100 zł, a inni skarżący również są zobowiązani do jego uiszczenia?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych został odmówiony, ponieważ sytuacja materialna skarżącego, pomimo ponoszenia wydatków na leki, pozwala mu na pokrycie kosztów sądowych w wysokości 100 zł. Dochody z emerytury oraz posiadane oszczędności są wystarczające do uiszczenia tej kwoty bez istotnego uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dodatkowo, obowiązek uiszczenia wpisu jest solidarny z innymi skarżącymi.
Stan faktyczny
Wnioskodawca T. W. złożył skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie oddalającego jego skargę na decyzję SKO w przedmiocie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego. Jednocześnie wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wskazując na swoją sytuację materialną (emerytura, oszczędności, wydatki na leczenie). Sąd odmówił przyznania prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy T. W. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. W., M. K., E. R., L. S., A. S. i K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2012 r., znak: [...] w przedmiocie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...] postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 25 lipca 2013 r. sygn. I SA/Wa 1233/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargi T. W., M. K., E. R., L. S., A. S. i K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2012 r. w przedmiocie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...]. T. W., wnosząc skargę kasacyjną na powyższe orzeczenie, wystąpił jednocześnie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W wypełnionym formularzu PPF wnioskodawca podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania strony jest świadczenie emerytalne w wysokości [...] zł. Z wniosku wynika, że skarżący posiada samochód osobowy, którego użytkowanie związane jest z ponoszeniem licznych wydatków (naprawy). Wnioskodawca wskazał, że jest osobą w podeszłym wieku ([...] lata) i ze względu na zły stan zdrowia ponosi znaczące wydatki na leczenie. Posiadane oszczędności zostały określone na kwotę [...] zł. W wyniku wykonania wezwania z dnia 30 października 2013 r. o przedstawienie dokumentów potwierdzających wysokość miesięcznych wydatków na pielęgnację, zabiegi i zakup leków oraz określenie ich wysokości skarżący w piśmie z dnia 8 listopada 2013 r. wskazał, że jest inwalidą [...] grupy. Do pisma załączył dokumentację potwierdzającą wysokość otrzymywanego świadczenia, przebyte leczenie szpitalne oraz stan niepełnosprawności, a także faktury za zakup usługi dentystycznej ([...] zł) oraz leków z października 2013 r. (5 szt. na kwotę [...] zł). Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Analiza sytuacji materialnej skarżącego dokonana z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie wiążą się z jego udziałem w postępowaniu sądowadministracyjnym, w ramach którego skarżący żąda zwolnienia od kosztów sądowych, wskazuje, że zgłoszone żądanie przyznania prawa pomocy jest nieuzasadnione. Ocena powyższa wynika w pierwszym rzędzie z uwzględnienia faktu, że skarżącego na obecnym etapie postępowania obciąża wyłącznie zobowiązanie do uiszczenia opłaty sądowej z tytułu wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu I instancji z dnia 25 lipca 2013 r. Wpis sądowy z tego tytułu wynosi 100 zł, stosownie do § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Do uiszczenia powyższej kwoty, co istotne, zobowiązani są solidarnie również inni skarżący (M. K., L. S., A. S., E. R.), co powoduje, że ciężar ekonomiczny tego zobowiązania, odnoszony do sytuacji osobistej skarżącego, nie musi pozostawać równy pełnej wysokości wyznaczonego wpisu. Szczegółowy sposób poniesienia tego wydatku przez osoby zobowiązane do uiszczenia kwoty 100 zł tytułem wniesionego wspólnie środka zaskarżenia nie podlega określeniu w niniejszym postępowaniu, niemniej nie może budzić wątpliwości, że partycypowanie przez skarżącego w kosztach postępowania sądowego zmierzającego do oceny legalności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2012 r. nie może zostać ocenione jako niemożliwe, jeżeli na poprzednim etapie postępowania (postępowania przed Sądem I instancji) skarżący, których wnioski o przyznanie prawa pomocy nie zostały uwzględnione (postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy; zarządzenie o pozostawieniu wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania) byli w stanie uiścić (wspólnie) wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł, a więc dwukrotnie wyższej od wysokości wymaganej obecnie, a jednocześnie z przedłożonego żądania przyznania prawa pomocy nie wynika, by sytuacja materialna składających wniosek w ostatnim czasie uległa istotnej zmianie na niekorzyść. Z przyjętych w sprawie ustaleń wynika, że skarżący znajduje się w sytuacji materialnej, która, pomimo ponoszenia znacznych wydatków na zakup leków, pozwala mu na pokrycie kosztów sądowych, do których poniesienia jest zobowiązany. Powyższa ocena znajduje podstawę w stwierdzeniu, że wystarczającym źródłem pokrycia tego wydatku są tak dochody stale przez skarżącego uzyskiwane z tytułu otrzymywanego świadczenia emerytalnego ([...] zł), jak też posiadane oszczędności ([...] zł), które jeżeli nawet służą zabezpieczeniu przyszłych, koniecznych wydatków nie zostaną, wskutek uiszczenia wymaganej opłaty sądowej, uszczuplone w sposób istotny. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że koszty sądowe należy traktować jako wydatki bieżące w budżecie domowym, które powinny być zaspokajane na równi z innymi podstawowymi wydatkami (postanowienie NSA z dnia 23 października 2013 r. sygn. I OZ 989/13; postanowienie NSA z dnia 26 października 2010 r. sygn. I OZ 819/10). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło