I SA/Wa 1250/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska (spr.) Sędziowie WSA Iwona Kosińska WSA Dariusz Pirogowicz Protokolant referent Joanna Kicińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] nr [...]; 2. umarza postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej B. P. kwotę 2400 (dwa tysiące czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej :"SKO") decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. po rozpatrzeniu odwołania B. P. (Skarżąca) od decyzji z dnia [...] listopada 2013r. wydanej przez Burmistrza Miasta i Gminy [...] (Burmistrz) w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku jej podziału, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z dnia [...] listopada 2013r. Burmistrz ustalił dla Skarżącej opłatę adiacencką w wysokości [...] zł. naliczoną z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z podziałem działki oznaczonej nr [...], położonej w miejscowości [...]. W uzasadnieniu swojej decyzji organ I instancji podał, iż w następstwie decyzji Burmistrza z dnia [...].09.2011 r. zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości nr [...] stanowiącej własność Skarżącej, powstały następujące działki: - nr [...] o pow. [...] m ² - działka pod poszerzenie drogi powiatowej - nr [...] ([...]m²), [...] ([...]m²), [...] ([...]m²), [...] ([...]m²) - wydzielone działki budowlane - nr [...] ([...] m²)-działka przeznaczona pod drogę gminną. Na podstawie analizy lokalnego rynku nieruchomości stwierdzono, że na działki o mniejszej powierzchni jest większy popyt oraz uzyskują one wyższą cenę za m². Z tego względu, Burmistrz wszczął z urzędu postępowania w sprawie ustalenia wartości nieruchomości oraz naliczenia opłaty adiacenckiej oraz powołał biegłego: Panią A. Z. - uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego - w celu ustalenia różnicy wartości nieruchomości przed i po podziale. Rzeczoznawca sporządził w dniu [...].12.2012r. operat szacunkowy, który został poddany przez organ stosownej analizie. Wykazała ona jego zgodność z przepisami prawa. Organ wyjaśnił, że łączna powierzchnia działki nr [...] wynosiła [...] ha, lecz biegła określiła wartość nieruchomości dla powierzchni [...]ha - tj. z wyłączeniem działki nr [...] o powierzchni [...] m² przeznaczonej pod poszerzenie drogi powiatowej. Według operatu wartość nieruchomości przed podziałem wyniosła [...]zł., zaś po podziale [...]zł. Podział nieruchomości spowodował zatem wzrost jej wartości o [...] zł. Zgodnie z uchwałą Nr [...] z dnia [...].08.2008r. w sprawie ustalenia stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu podziału nieruchomości, Rady Miasta i Gminy [...] stawkę opłaty ustalono na poziomie 30% różnicy wartości nieruchomości przed i po podziale, dlatego opłata adiacencka w tym przypadku wyniosła [...]zł. Po zapoznaniu się z materiałem dowodowym sprawy, Skarżąca wniosła uwagi do treści operatu. Biegła ustosunkowała się do nich i przedstawiła swoje wyjaśnienia w piśmie z dnia [...].03.2013r., wskazując, że zasygnalizowane przez Skarżącą nieprawidłowości operatu dotyczące przyjętych wskaźników, uznania działki o powierzchni około [...] m2 za dużą, podczas gdy w operacie wskazywano, że działki duże to działki o powierzchni powyżej [...] m2 jak również uwagi dotyczące niekonsekwencji w określaniu położenia działek to oczywiste omyłki pisarskie. Decyzją z dnia [...] czerwca 2013r. Burmistrz ustalił dla Skarżącej opłatę adiacencką w wysokości [...]zł. Od powyższej decyzji Skarżąca wniosła odwołanie do SKO, które decyzją z dnia [...] sierpnia 2013r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji wskazując m.in. na fakt, iż sporządzając operat szacunkowy biegła nie wzięła pod uwagę nowelizacji rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Dz. U. nr 2047, poz. 2109 ze zm., ) dokonanej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2011 r. (Dz. U. Dz. U. Br 165, poz. 985). SKO wskazało również, że biegła sporządzając operat nie wzięła pod uwagę charakteru nieruchomości nr [...] przeznaczonej pod drogę wewnętrzną. Organ pierwszej instancji przy ponownym rozpatrywaniu sprawy zwrócił się do biegłej o wyjaśnienia. Biegła, w piśmie z [...] września 2013 r. podtrzymała ustaloną dotychczas wartość nieruchomości przed i po podziale, ustosunkowała się do uwag i zarzutów SKO zawartych w decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r., uznając za niezasadne uwagi SKO co do wyceny działki nr [...]. Przyznała, że faktycznie omyłkowo zacytowała w operacie uchylony § 41 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21.09.2004r. i podkreśliła, iż podstawę prawną sporządzenia operatu stanowi powołany art. 98a ustawy o gospodarce nieruchomościami, a § 41 został zacytowany pomocniczo, ponadto dublował on treść art. 98a ust. 1, co było powodem jego wykreślenia. Odnosząc się do wyceny działki nr [...] biegła podkreśliła, że dane z rynku lokalnego dotyczące transakcji działkami drogowymi były niewystarczające do należytego wykonania wyceny, dlatego do wyceny przyjęła przeznaczenie przeważające wśród gruntów przyległych, czyli budownictwo jednorodzinne, a wartość gruntu pod drogę odpowiednio skorygowała ze względu na kształt nieruchomości oraz obciążenia ograniczonymi prawami rzeczowymi (służebność przejścia i przejazdu). Wartość 1 m² działki [...] przed podziałem wyniosła [...]zł., po podziale: [...]zł. - odnotowano zatem nieznaczny wzrost wartości. Biegła podkreśliła, iż udział wzrostu wartości działki drogi wewnętrznej w stosunku do wzrostu wartości całej nieruchomości stanowi jedynie 6%, za 94% wzrostu odpowiadają działki przeznaczone pod budownictwo jednorodzinne. Podniosła, że pewnym uproszczeniem jest stwierdzenie zawarte w cytowanym przez Kolegium wyroku sądu administracyjnego, że część działki przeznaczona pod drogę straci na wartości w stosunku do pierwotnego przeznaczenia. Zaznaczyła, iż działka nr [...] była wyceniana osobno w celu jak najlepszego uwzględnienia jej charakterystyki, a wartość działki odpowiednio skorygowano ze względu na jej charakter i cechy (lokalizacja, otoczenie, powierzchnia, kształt oraz ograniczenia: służebność przejścia i przejazdu). Po zgłoszeniu przez Skarżącą uwagi, iż w aktach sprawy brak jest nowego operatu i znajduje się w nich wyłącznie operat datowany na [...] grudnia 2012 r. organ pierwszej instancji wskazał, że rzeczoznawca wykonała poprawki do uprzednio przedłożonego operatu i złożyła jego ujednoliconą wersję. Decyzją z dnia [...] listopada 2013r. Burmistrz ustalił ponownie opłatę adiacencką w wysokości [...]zł. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że dokonał analizy odpowiedzi rzeczoznawcy oraz operatu szacunkowego z dnia [...].09.2013r. Dokonana analiza wykazała, iż operat uwzględnia uwagi zgłoszone przez Kolegium dotyczące podstawy prawnej jego wykonania. Rzeczoznawca wyjaśnił również wątpliwości dotyczące wyceny działki nr [...] przeznaczonej pod drogę wewnętrzną. Organ podkreślił, iż przy wycenie działki zostały uwzględnione jej indywidualne cechy, w tym te obniżające jej wartość, a wartość [...] m² działki wzrosła zaledwie o [...]zł. Skarżąca wniosła odwołanie od powyższej decyzji podnosząc zastrzeżenia zarówno odnośnie prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego, jak i wobec wyjaśnień biegłej zawartych w piśmie z dnia [...] września 2013r. Odwołująca zakwestionowała twierdzenie biegłej zawarte w piśmie z dnia [...] września, iż przy wycenie działki [...] zostały uwzględnione jej indywidualne cechy – czemu przeczy zastosowanie takiego samego jak dla działek [...] i [...] współczynnika korygującego: [...]. Ponadto, podniosła, że "żadne z zarzutów podnoszonych przez nią w poprzednim postępowaniu przed Kolegium nie znalazły odzwierciedlenia w obecnie otrzymanej decyzji, niezmienna pozostaje tylko wartość opłaty". Rozpoznając sprawę ponownie SKO wskazało, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji znalazły zastosowanie przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. z 2010r. , Nr 102, poz. 651 z późn. zm., dalej :"ustawa o gospodarce nieruchomościami"). Organ przytoczył treść art. 98a ust. 1 ww. ustawy stwierdzając, że przepis ten wprowadza możliwość ustalenia opłaty adiacenckiej w przypadku, gdy podział nieruchomości dokonany na wniosek właściciela, spowoduje, że wartość nieruchomości wzrośnie. Po dokonaniu analizy całokształtu materiału dowodowego Kolegium nie stwierdziło nieprawidłowości, które mogłyby skutkować zmianą zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji. W ocenie Kolegium w niniejszej sprawie istniały przesłanki do ustalenia opłaty adiacenckiej, gdyż zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, iż nastąpił wzrost wartości nieruchomości należącej do Skarżącej na skutek jej podziału, a organ I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie wyjaśniające w tej sprawie. Organ odwoławczy wskazał, że w jego ocenie organ I instancji nie uchybił obowiązkowi dokonania oceny operatu szacunkowego pod względem formalnym oraz jego wartości dowodowej, stosownie do art. 80 k.p.a. Zdaniem organu odwoławczego organ I instancji w swojej decyzji przedstawił w sposób szczegółowy i wyczerpujący, dlaczego uznał przedstawioną w operacie wycenę za prawidłową, a zatem właściwą do ustalenia opłaty adiacenckiej. SKO po analizie treści operatu nie znalazło także podstaw do jego zakwestionowania. W ocenie SKO operat spełnia wymogi zawarte zarówno w ustawie o gospodarce nieruchomościami, jak i rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego. Skarżąca wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając jej: 1) naruszenie przepisów prawa to jest art. 98a w zw. z art. 146 ust 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami w zw. z art. 154 tejże ustawy poprzez skorzystanie przez Organ wymierzający skarżącej opłatę adiacencką z błędnego ustalenia wysokości przedmiotowej opłaty wynikającej z wyceny nieruchomości zawartej w operacie szacunkowym niezgodnej ze stanem faktycznym. 2) Naruszenie art. 9 Kpa poprzez brak poinformowania Skarżącej o dokonaniu scalenia trzech działek, będących jej własnością w celu ponownego ich podziału oraz nieudzielenie skarżącej informacji o zaistnieniu w wyniku podziału konieczności opłaty adiacenckiej. Z uwagi na powyższe Skarżąca wniosła o : - uchylenie w całości ewentualnie zmianę zaskarżonej decyzji oraz decyzji wydanej z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy [...] przez Sekretarza Gminy w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej w wysokości [...]zł z tytułu wzrostu wartości w wyniku podziału nieruchomości położonej w [...] przy [...], dla której Sąd Rejonowy w [...] prowadzi KW nr [...]. - powołanie biegłego rzeczoznawcy majątkowego w celu opracowania nowego operatu szacunkowego działek powstałych z podziału nieruchomości, położonej w [...] przy [...] oraz wyceny nieruchomości istniejącej przed podziałem w składzie trzech działek gruntu nr [...], [...] i [...]. - zwrócenie się do Starosty Powiatowego w [...]. z wnioskiem o dołączenie do akt sprawy materiału w/s odszkodowania za grunt przejęty pod drogę publiczną, wypłacone właścicielce nieruchomości Skarżącej zam. [...][...],[...]. Ponadto Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Burmistrza oraz o udzielenie jej pomocy prawnej poprzez zwolnienie jej z kosztów sądowych wnoszonej skargi. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że uprawniony geodeta, który zgodził się zrobić wstępny podział nieruchomości nie poinformował jej, że nieruchomość zostanie najpierw scalona, a następnie podzielona na mniejsze działki. Skarżąca podniosła, że nie została także poinformowana, o możliwości wystąpienia w przypadku takiego podziału opłaty adiacenckiej. Skarżąca zaznaczyła, że nie miała wiedzy o wystąpieniu w przyszłości opłaty adiacenckiej oraz o tym, iż zamiana trzech działek na jedną zmniejszy wartość początkową nieruchomości, a tym samym zwiększy wartość opłaty adiacenckiej, dlatego przyjęła decyzję podziału nieruchomości bez zastrzeżeń. Skarżąca zaznaczyła, że operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego p. A. Z. zawierał wiele błędów formalnych i prawnych. Z tego też powodu skarżąca odwołała się od decyzji Burmistrza do SKO , które decyzja z dnia [...] sierpnia 2013 roku postanowiło uchylić zaskarżoną decyzję Burmistrza i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Zdaniem Skarżącej przedmiotowe omyłki pisarskie rzeczoznawcy całkowicie naruszyły rzeczywisty stan wartości majątkowej nieruchomości, należącej do niej. Jako najistotniejszy błąd, jaki popełnił rzeczoznawca majątkowy Skarżąca wskazała wycenę powstałej ze scalenia i podziału działki, przeznaczonej pod drogę wewnętrzną o nr [...] o pow. [...] ha. Zdaniem Skarżącej, rzeczoznawca niesłusznie wziął za podstawę wyceny cenę działek budowlanych, stwierdzając, że w tej materii brak jest innych odnośników, Takim źródłem wyceny gruntu było natomiast postanowienie Starosty [...]. Jako istotny dla sprawy fakt Skarżąca wskazała, że w operacie szacunkowym rzeczoznawca majątkowy p. A. Z. wyceniając nowo powstałe działki, zmieniła na wyższy współczynnik lokalizacji gruntu, który po podziale nie uległ zmianie, ponieważ lokalizacja przedmiotowego gruntu nie uległa zmianie. W związku z tym, że operat szacunkowy stworzony przez Panią A. Z. na potrzeby ustalenia wysokości opłaty adiacenckiej jest niezgodny z prawdą, wniosła o powołanie biegłego sądowego w zakresie wyceny przedmiotowych działek. W ocenie Skarżącej, scalenie i podział zaproponowany przez pracownika Urzędu Miasta i Gminy w [...] Panią K. G. spowodował w jej nieruchomości znaczną stratę nie tylko w postaci naliczonej opłaty adiacenckiej, ale przede wszystkim w utworzeniu w wyniku podziału dwóch bardzo wąskich działek, które znacznie obniżyły wartość gruntu. Nadto wytyczenie drogi wewnętrznej o szerokości [...] m, również w znaczny sposób zubożyło wartość nieruchomości, a wystarczyło obciążyć grunt służebnością. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. W toku rozprawy w dniu [...] stycznia 2016 r. Sąd dopuścił dowód z przedłożonych przez Skarżącą dokumentów na okoliczność wartości nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuję : Skarga jest uzasadniona. Z akt administracyjnych przedstawionych sądowi wynika, że decyzją z [...] sierpnia 2013r. SKO uchyliło decyzję Burmistrza z [...] czerwca 2013 r., wskazując w uzasadnieniu na wadliwości sporządzonego przez A. Z. operatu szacunkowego, w tym wydanie go na podstawie nieaktualnych przepisów oraz wadliwości w zakresie wyceny działki [...]. SKO wskazało również, że rozpoznając ponownie sprawę organ pierwszej instancji dopuści dowód z prawidłowo sporządzonego operatu szacunkowego. Burmistrz rozpoznając ponownie sprawę przekazał uwagi SKO tej samej biegłej celem ustosunkowania a następnie wydał decyzję na podstawie operatu szacunkowego, sporządzonego w dniu [...] grudnia 2012 r. i skorygowanego przez biegłą pismem z [...] września 2013 r. Wskazać należy w tym miejscu, że stosownie do art. 84 § 1 k.p.a., gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ administracji publicznej może zwrócić się do biegłego lub biegłych o wydanie opinii. Zagadnienie wyłączenia biegłego reguluje art. 84 § 2 k.p.a., w myśl którego biegły podlega wyłączeniu na zasadach i w trybie określonym w art. 24. Poza tym do biegłych stosuje się przepisy dotyczące przesłuchania świadków. Z kolei rzeczony art. 24 k.p.a. stwierdza w swym § 1, że pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie: 1) w której jest stroną albo pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki; 2) swego małżonka oraz krewnych i powinowatych do drugiego stopnia; 3) osoby związanej z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w której był świadkiem lub biegłym albo był lub jest przedstawicielem jednej ze stron, albo w której przedstawicielem strony jest jedna z osób wymienionych w pkt 2 i 3; 5) w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji; 6) z powodu której wszczęto przeciw niemu dochodzenie służbowe, postępowanie dyscyplinarne lub karne; 7) w której jedną ze stron jest osoba pozostająca wobec niego w stosunku nadrzędności służbowej. W kontekście charakteru analizowanej sprawy przywołać należy także art. 176 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który wprost stwierdza, że rzeczoznawca majątkowy podlega wyłączeniu od udziału w szacowaniu nieruchomości, jeżeli zachodzą przesłanki wymienione w art. 24 k.p.a.. Wprowadzenie przez ustawodawcę tego przepisu, mimo obowiązywania art. 84 § 2 k.p.a., wskazuje na szczególną rolę rzeczoznawcy majątkowego na gruncie ustawy o gospodarce nieruchomościami, z czym wiąże się konieczność zapewniania odpowiednich gwarancji proceduralnych przy wydawaniu decyzji opartych na jego opiniach jako materiale dowodowym. Biorąc pod uwagę podane przepisy, należało w niniejszej sprawie rozważyć, czy podlega wyłączeniu od udziału w sprawie biegły, który wydał już raz opinię w tej sprawie, będącą podstawą decyzji, a która to decyzja była następnie uchylona z uwagi na wady związane z tą opinią. Przenosząc to na grunt niniejszej sprawy, należy odpowiedzieć na pytanie, czy ten sam biegły rzeczoznawca majątkowy mógł ponownie sporządzić kolejną opinię w ramach ponownego rozpoznawania sprawy przez organ pierwszej instancji, czy też podlegał wyłączeniu od dalszego udziału w postępowaniu dowodowym. W ocenie sądu rozpoznającego sprawę, biorąc pod uwagę art. 84 § 2 w zw. z art. 24 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a., w sytuacji, gdy właśnie z uwagi na wady opinii biegłego – objęte zarzutami odwołania – następuje uchylenie przez organ II instancji decyzji pierwszoinstancyjnej, wówczas biegły zasadniczo podlega wyłączeniu w sprawie. Cytowany wyżej przepis art. 176 ustawy o gospodarce nieruchomościami, przy określaniu przesłanek wyłączenia rzeczoznawcy majątkowego od udziału w szacowaniu nieruchomości, nie posługuje się bowiem konstrukcją odpowiedniego stosowania art. 24 k.p.a. – lecz bezpośredniego. Jeżeli zatem przyczyną decyzji kasatoryjnej organu drugiej instancji były uchybienia w postępowaniu dowodowym związane z opinią biegłego, wówczas biegły ten nie powinien ani wydawać nowej opinii w sprawie w ponownym postępowaniu pierwszoinstancyjnym, ani uzupełniać w nim swojej wcześniejszej opinii – lecz podlegać wyłączeniu, stosownie do art. 176 ustawy w związku z art. 24 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. Celem ustalenia wartości nieruchomości, o której mowa w art. 98a ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami powinien być powołany wówczas inny rzeczoznawca majątkowy. W tej sytuacji, jeżeli z powodu uchylenia dotychczasowej decyzji odszkodowawczej, zachodzi konieczność sporządzenia nowego operatu szacunkowego, rzeczoznawca majątkowy podlega wyłączeniu na podstawie art. 84 § 2 w zw. z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 stycznia 2014 r. I OSK 1382/12 oraz tutejszy sąd w wyroku z 31 października 2014 r. I SA/Wa 916/14, oraz 2 marca 2015 r. I SA/Wa 2931/14 (publik. CBOSA). Stąd też w niniejszej sprawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b w zw. z art.135 p.p.s.a. zachodziła podstawa do uchylenia decyzji organów obydwu instancji z powodu stwierdzenia przesłanki wznowieniowej z art. 145 §1 pkt 3 k.p.a. Podstawą rozstrzygnięcia o kosztach postępowania był art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. W ocenie sądu w niniejszej sprawie zaistniały również podstawy do umorzenia postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 98a ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami ustalenie opłaty adiacenckiej może nastąpić w terminie 3 lat od dnia, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale stało się prawomocne. W niniejszej sprawie, decyzja o podziale nieruchomości wydana została w dniu [...] września 2011 r. a z adnotacji z dnia [...] listopada 2011 r. wynika, że ma ona przymiot decyzji ostatecznej. Wobec powyższego upłynął już termin w trakcie do którego możliwe było wydanie decyzji ustalającej wysokość opłaty adiacenckiej, a w konsekwencji, postępowanie w sprawie jej stało się bezprzedmiotowe. W tej sytuacji, sąd uznał, iż zachodzą podstawy do umorzenia postępowania administracyjnego i stosownie do art. z art. 145 § 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej. Z uwagi na opisane wyżej wadliwości decyzji wydanych w tej sprawie, które skutkują ich uchyleniem z powodów określonych w art. 145 § 1 pkt 1 b p.p.s.a., sąd nie badał zasadności zarzutów podniesionych w skardze. Końcowo sąd wskazuje, że w z uwagi na treść art. 106 § 3 p.p.s.a. nie było możliwe powołanie w toku postępowania sądowoadministracyjnego biegłego rzeczoznawcy majątkowego w celu opracowania nowego operatu szacunkowego działek powstałych z podziału nieruchomości. Z powyższych względów i na podstawie powołanych wyżej przepisów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.