I SA/Wa 1253/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 17 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Prezydenta Miasta G. wykonującego zadania starosty o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta G. wykonującego zadania starosty i Gminy Miasta G. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 22 lipca 2008 r. Prezydent Miasta G. wykonujący zadania starosty oraz Prezydent Miasta G. reprezentujący Gminę Miasta G., wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. z dnia [...] czerwca 1972 r. nr [...] w części dotyczącej przyznania na rzecz J. L. i E. W. odszkodowania za wywłaszczoną część nieruchomości, położoną w G., wpisaną w księdze wieczystej KW Nr [...], oznaczoną katastralnie jako parcela nr [...] o pow. [...] m2 z całej nieruchomości o pow. [...] ha, stanowiącej własność J. L., E. W. i R. L. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na zagrożenie wyrządzenia znacznej szkody majątkowej związanej z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Skarżący podniósł, że w niniejszej sprawie Prezydent Miasta G. reprezentuje interesy nie tylko Gminy Miasta G. jako właściciela nieruchomości, ale również Skarbu Państwa, jako podmiotu obowiązanego do wypłaty ewentualnego ponownego odszkodowania. Zatem, zdaniem skarżącego, wątpliwa słuszność decyzji Ministra Infrastruktury, który unieważnił decyzję w zakresie prawidłowo ustalonego odszkodowania i brak wstrzymania jej wykonania może doprowadzić do nieuzasadnionej wypłaty odszkodowania z majątku Skarbu Państwa, co może narazić Prezydenta Miasta G. na zarzut nieprawidłowego zarządzania mieniem ze strony organów kontrolujących. Nadto w uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że w przypadku zgłoszenia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności organu administracji publicznej, obowiązek ustalenia, czy zachodzą ku temu podstawy, obciąża sąd administracyjny, który w tym zakresie działa z urzędu, a zatem uprawdopodobnienie przez skarżącego podstaw wniosku nie ma charakteru realizacji obowiązku prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli w wyniku jej wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pozytywne rozstrzygnięcie żądania strony zależy więc od spełnienia jednej z dwóch wymienionych wyżej przesłanek, przy czym nawet w przypadku spełnienia jednej z nich zostało ono pozostawione uznaniu Sądu, o czym świadczy użycie przez ustawodawcę zwrotu "sąd może". Z konstrukcji powyższej normy prawnej wynika, że strona wnioskująca o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinna określić, na jaką konkretnie szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może ją narazić wykonanie zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu skarżący wystarczająco nie uprawdopodobnił przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Jak przyjęto w judykaturze, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien zawierać odrębne uzasadnienie, gdyż sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zasadności skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2006 r., sygn. akt I OZ 1381/06, niepubl.). Należy zauważyć, że zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony. Podniesiona przez skarżącego okoliczność, że brak wstrzymania umożliwi stronie ponowne wystąpienie z wnioskiem o ustalenie odszkodowania, co może doprowadzić do nieuzasadnionej wypłaty odszkodowania z majątku Skarbu Państwa oraz narazić Prezydenta Miasta G. na zarzut nieprawidłowego zarządzania mieniem – nie przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie wskazać należy, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej, to właśnie na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w świetle art. 61 § 3 powołanej ustawy. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest właśnie wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepubl.) i z dnia 3 października 2007 r. sygn. akt I OZ 707/07 (niepubl.). Skarżący nie powołał w swym wniosku okoliczności istotnych w świetle art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie uprawdopodobnił w dostateczny sposób przesłanek przemawiających za uwzględnieniem wniosku, bowiem nie określił, na jaką konkretnie szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może go narazić wykonanie zaskarżonej decyzji. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie wniosku o wstrzymanie wykonalności. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie znajduje uzasadnienia, w związku z czym na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.