I SA/Wa 1310/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie: WSA Gabriela Nowak WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2015 r. sprawy ze skargi T. R. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 3380/14 postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Pismem opatrzonym datą [...] maja 2015 r. (złożonym w Sądzie [...] lipca 2015 r.) T. R. wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 3380/14, którym oddalono jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] października 2014 r. nr [...], wydaną w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych. W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania sądowego T. R. powołała się na ujawnienie okoliczności dotyczących podlegania przez nią w okresie od [...] kwietnia 2010 r. do [...] maja 2011 r. pod ustawodawstwo krajowe, a nie [...]. Powyższe świadczy jej zdaniem, że zasiłki rodzinne w okresie od [...] maja 2010 r. do [...] października 2010 r. zostały wypłacone jej zgodnie z prawem i nie powinny być zwracane. Okoliczności te potwierdzać zaś ma pismo ZUS Oddział w C. z [...] czerwca 2014 r. Wezwana do wskazania podstawy wznowienia postępowania sądowego, skarżąca przy piśmie z [...] sierpnia 2015 r. (k. 21) wyjaśniała, iż podstawą tą jest niezaakceptowanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze ww. pisma ZUS potwierdzającego, że podlegała ona pod polskie ustawodawstwo i nigdy nie pracowała w [...]. Podnosiła także, iż o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania dowiedziała się [...] maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega odrzuceniu. Z treści unormowania zawartego w art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) przywoływanej dalej jako "p.p.s.a., wynika, iż można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, jedynie w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy, tj. gdy zachodzą przyczyny wznowienia określone w przepisach od art. 271 do art. 273 i gdy zostanie zachowany termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, określony w art. 277 p.p.s.a. (trzech miesięcy od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia). Sama skarga o wznowienie postępowania, stosownie do art. 279 powołanej ustawy, powinna zawierać między innymi wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie oraz wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi. Stąd też merytoryczne rozpoznanie skargi o wznowienie postępowania poprzedzone jest badaniem przez sąd dopuszczalności jej wniesienia. Jak stanowi bowiem art. 280 § 1 ww. ustawy Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Przy czym stosowanie do art. 281 zd. pierwsze p.p.s.a. na rozprawie sąd ponownie weryfikuje czy wznowienie postępowania jest dopuszczalne i jeżeli stwierdzi, że brak jest ustawowej podstawy wznowienie lub termin do jej wniesienia nie został zachowany, odrzuca skargę o wznowienie. Podkreślić jednocześnie należy, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, który skład orzekający w niniejszej sprawie także podziela, że brakiem ustawowej podstawy wznowienia postępowania jest nie tylko sytuacja gdy skarga w ogóle nie opiera się na jednej z podstaw wznowienia opisanych w przepisach art. 271 do 273 p.p.s.a., ale również gdy powołana podstawa treściowo odpowiada powyższym przepisom, ale już tylko na podstawie oceny akt sprawy sąd władny jest ocenić, że powołane przez stronę przesłanki nie stanowią rzeczywistej podstawy wznowienia (por. postanowienia NSA: z 28.01.2010 r. sygn. akt I OSK 44/10 Lex nr 599926, z 5.11.2010 r. II OSK 2192/10 Lex nr 743390). Taka właśnie sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie. Treść skargi wskazuje, że T. R. upatruje podstaw wznowienia postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 3380/14 w ujawnieniu się nowych okoliczności dotyczących kwestii nie podlegania przez nią ustawodawstwu [...] lecz wyłącznie krajowemu w okresie pobierania świadczeń rodzinnych (tj. od [...] maja 2010 r. do [...] października 2010 r. ) – uznanych następnie za nienależnie pobrane. Nawiązuje zatem do przesłanki z art. 273 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Godzi się jednak zauważyć, iż aby na tej podstawie doszło do skutecznego wznowienia postępowania sądowego ujawnione okoliczności lub dowody muszą mieć związek ze sprawą zakończoną prawomocnym wyrokiem. Sprawą zaś w której podjęty został wyrok z 14 stycznia 2015 r. była kwestia udzielenia stronie ulgi w spłacie nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych w postaci ich umorzenia o czym ostatecznie rozstrzygało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w decyzji z [...] października 2014 r. nr [...], a nie to czy świadczenia te były w ogóle nienależnie pobrane – co obecnie skarżąca stara się podważać. O tej ostatniej kwestii orzekało bowiem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w odrębnym postępowaniu, zakończonym decyzją z [...] marca 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Marszałka Województwa M. z [...] lutego 2013 r. nr [...]. To wówczas też - a nie przy ocenie zasadności umorzenia świadczeń - organy czyniły ustalenie dotyczące uzyskiwania przez stronę w okresie pobierania świadczeń rodzinnych dochodu na terenie [...], a w konsekwencji przyjmowały, że podlegała ona w tym czasie ustawodawstwu brytyjskiemu, w związku z czym miały do niej zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenie społecznego. Powyższe prowadzić musi do wniosku, że okoliczności podnoszone w obecnie złożonej przez T. R. skardze i dowód mający je potwierdzać (tj. pismo ZUS oddział w C. z [...] czerwca 2014 r.) pozostają bez jakiegokolwiek związku ze sprawą, w której orzekał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 14 stycznia 2015 r. i dla oceny legalności kontrolowanej wówczas decyzji były irrelewantne. Nie mogą więc one także w sposób oczywisty stanowić przewidzianych art. 273 § 2 p.p.s.a. okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, uzasadniających jego wznowienie. To zaś oznacza, że podstawa, o której mowa w ww. przepisie w niniejszej sprawie w rzeczywistości nie występuje, a co za tym idzie wznowienie postępowania sądowego jest niedopuszczalne. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 281 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.