I SA/Wa 134/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu 10 maja na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z 2 grudnia 2021 r. nr KOA/3903/Ac/21 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 145a § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm.), dalej "kpa" odmówiło K. O. dalej "skarżąca", przywrócenia terminu do złożenia wniosku. Stan sprawy przedstawiał się w sposób następujący. Burmistrz Miasta J. decyzją nr 61 z 20 maja 2021 r., znak GiGN,3134.1.18.2019 ustalił opłatę adiacencką w wysokości 7.406 zł należną od Skarżącej, z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w J. przy ulicy [...] stanowiącej działkę nr [...], obr. [...] z uwagi na stworzenie warunków do podłączenia do sieci wodociągowej. W wyniku odwołania SKO w Warszawie decyzją nr KOA/2456/Ac/21 z 11 sierpnia 2021 znak GiGN.3134.1.18.2019.TW utrzymało tę decyzję w mocy. Skarżąca odebrała decyzję 27 sierpnia 2021 r. Skarżąca 28 września 2021 r (data wpływu do urzędu), złożyła wniosek o wznowienie postępowania w tej sprawie z uwagi na zaistnienie przesłanek z art. 145 §1pkt 5 kpa tj. fakt, że 28 lipca 2021 r. zawarła z H. Spółką z.o.o. umowę zaopatrzenia nieruchomości w wodę. Umowa ta została złożona do organu I instancji i przesłana do SKO dopiero 20 sierpnia 2021 r. tzm samz wydając decyzję SKO nie mogło o tej umowie wiedzieć. SKO pismem z 21 października 2021 r. zawiadomiło skarżącą o uchybieniu terminu do złożenia wniosku o wznowienie i pouczyło o możliwości złożenia wniosek o przywrócenie terminu. Skarżąca 25 października 2021 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Jej zdaniem termin do złożenia wniosku o wznowienie rozpoczął bieg od dnia doręczenia jej decyzji ponieważ wtedy dowiedziała się, że zawarcie umowy o przyłącze może stanowić podstawę do wznowienia postępowania. Nawet gdyby uznać, że termin ten rozpoczął bieg od 29 lipca 2021 r. uchybienie nie było zawinione, gdyż dopiero z zaskarżonej decyzji dowiedziała się, że musi taki wniosek złożyć. Wydając zaskarżone postanowienie SKO wskazał na art. 58 §1 i 2 kpa i konieczność uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiły nie z winy skarżącego. Z kolei art. 145 § 1 pkt 5 kpa pozwala na wznowienie postępowania gdy na jaw wyjdą nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi który tę decyzję wydał. Termin do złożenia wnisku wynosi miesiąc od dnia w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia. Umowa z H. została zawarta 29 lipca 2021 r. Termin określony w art. 148 § 1 kpa liczy się bowiem od dnia uzyskania informacji o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia a nie od dnia w którym strona powzięła informację, że okoliczność ta może stanowić podstawę do wznowienia. Zdaniem organu Skarżąca nie wskazała na żadne obiektywne okoliczności uniemożliwiające jej wcześniejsze złożenie wniosku o wznowienie. Brak świadomości co do znaczenia prawnego zawarcia umowy z 29 lipca 2021 nie jest okolicznością usprawiedliwiającą uchybienie terminu. Nawet gdyby uznać to za obiektywną przesłankę uzasadniającą przywrócenie terminu to przesłanka ta upadła w dniu 27 sierpnia 2021 r. kiedy Skarżąca zdała sobie sprawę z faktu nie otrzymania przez SKO tej umowy. Mogła złożyć ten wniosek pomiędzy 27 a 30 sierpnia 2021 r. Uchybienie terminu nastąpiło z jej winy i nie można go przywrócić. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiodła Skarżąca wnosząc o uchylenie postanowienia i umorzenie postępowania oraz zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazała, że termin powinien być liczony od innej daty niż to wskazuje organ. Poza tym okolicznością stanowiącą podstawę do wznowienia nie jest zawarcie umowy z H. ale powzięcie przez stronę postępowania wiedzy o tym, że organ II instancji w dacie orzekania nie dysponował wiedzą o zawartej umowie. Wiedzę tę strona powzięła 27 sierpnia 2021 r. kiedy otrzymała decyzję organu II instancji. Rozumowanie organu jest błędne także dlatego, że w dniu zawarcia umowy decyzja nie była ostateczna ( nie była wydana) Nie jest możliwe złożenie wniosku o wznowienie przed uprawomocnieniem się decyzji. W takiej sytuacji orzekanie o przywrócenie terminu jest bezprzedmiotowe ponieważ podanie o wznowienie zostało złożone w terminie. Zdaniem Skarżącej postępowanie powinno być wznowione z urzędu ponieważ dowód w postaci umowy z H. ma istotne znaczenie w sprawie. Organ dopuścił się naruszenia art. 7 kpa nie wznawiając postępowania z urzędu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2019, poz. 2167)) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej lub postanowienia. Ocenie podlega konkretna sprawa, rozpoznawana wcześniej przez organ administracji publicznej, pod kątem prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa i trafności rozstrzygnięcia. Kompetencje sądu administracyjnego nakładają na niego obowiązek oceny przebiegu postępowania administracyjnego i to zarówno czynności podejmowanych w toku tego postępowania jak i treści i podstaw wydanego rozstrzygnięcia. Działanie sądu ma bowiem na celu ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji czy postanowienia, które w jakikolwiek sposób naruszałyby obowiązujące prawo. (por. wyrok NSA Warszawa z 20 stycznia 2010 r. I GSK 982/08 LEX nr 594803). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie z 2 grudnia 2021 r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku. Podstawę prawną stanowił art. 59 § 1 w zw. z art. 145a § 2 kpa. Instytucja przywrócenia terminu ma charakter procesowy. Nie można jej stosować do terminów materialnoprawnych gdyż ma zastosowanie wyłącznie do terminów procesowych i to terminów na dokonania czynności procesowych. Złożenie podania o wznowienie na charakter procesowy. Podanie o wznowienie składa się w terminie jednego miesiąca od dnia w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia – co wynika z art. 148 § 1kpa. Natomiast w przypadku uchybienia terminu należy złożyć wniosek o jego przywrócenia i uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony, o czym stanowi art. 58 § 1 kpa. Skarżąca jako podstawę prawną wskazuje art. 145 § 1 pkt 5 kpa – okoliczność dowiedzenie się o tym, że organ nie dysponował dokumentem w postaci umowy z H., a nie jak wskazał organ data zawarcie tej umowy. Jak się wskazuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym nowe okoliczności faktyczne (tak jak i nowe dowody) muszą istnieć w dacie wydania decyzji i muszą mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy. To takie fakty i dowody, które mogłyby spowodować, że we wznowionym postępowaniu zapadłaby inna decyzja. Okoliczności te muszą więc być prawotwórcze, z punktu widzenia znajdującego zastosowanie w sprawie przepisu prawa materialnego. (wyrok NSA z 19 listopada 2021 r. III OSK 4676/21, wyrok WSA w Poznaniu z 12 maja 2022, II SA/PO 833/21, wyrok WSA w Łodzi z 23 marca 2022, III SA/Łd 534/21). Takiego charakteru z pewnością nie ma okoliczność na którą wskazuje Skarżąca. Mogłaby teoretycznie takie znaczenie mieć dowód w postaci umowy z H.. Nie ma przy tym znaczenia czy Skarżąca miała wiedzę o tym, że tego rodzaju dokument może mieć znaczenie w sprawie. Istotne jest bowiem to kiedy dana osoba powzięła informację o okolicznościach czy dowodzie. (wyrok NSA z 21 czerwca 2021r., II OSK 1670/20). Prawidłowo zatem organ wywiódł, że nową okolicznością jest ta właśnie umowa a Skarżąca dowiedziała się o niej 29 lipca 2021 r. (kiedy ją podpisała). Termin miesięczny upływał zatem 29 sierpnia 2021 r. ale dzień ten był niedzielą a zatem ostatecznie termin ten upływał 30 sierpnia 2021 r. Skarżąca złożyła wniosek o wznowienie 24 września 2021 r. a wniosek o przywrócenie terminu 23 listopada 2021r. (data stempla pocztowego) a więc z uchybieniem terminu do jego złożenia. Decyzja ostateczna zapadła 11 sierpnia 2021 r. a zatem wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony od decyzji ostatecznej. Czyni to niezasadnymi zarzuty o braku podstaw do rozpoznawania wniosku o przywrócenie terminu i umorzenia w związku z tym postępowania. Skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności, które w świetle art. 58 § 1 kpa mogłyby stanowić podstawę do przyjęcia, że skarżąca bez swej winy nie mogła w terminie złożyć podania o wznowienie. Brak winy oznacza taki stan w którym obiektywnie nie było możliwości złożenia wniosku w ustawowym terminie a strona mimo dochowania należytej staranności nie mogła przezwyciężyć stanu uniemożliwiającego dochowania terminu. W ustalonym stanie faktycznym podanie o wznowienie powinno być złożone najpóźniej w terminie miesięcznym od daty wydania decyzji ostatecznej 11 września 2021. Zostało złożone dopiero 28 września 2021 (data stempla). Skarżąca nie wykazała aby uchybienie w złożeniu tego podania nastąpiło bez jej winy. Sąd nie zajmuje się oceną czy organ mógł lub powinien wszcząć postępowanie z urzędu. Oceną zgodności z prawem objęte było wyłącznie postanowienie o odmowie przywrócenia terminu. Z tych względów i na podstawie art. 151 i 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 28.). sąd skargę oddalił.