I SA/Wa 1352/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie: WSA Joanna Skiba WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi I. S. i E. L. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2009 r., sygn. akt I SAB/Wa 213/08 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 100 (sto) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz I. S. i E. L. solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I.S. oraz E.L., reprezentowani przez adw. K.M., skargą z dnia 12 sierpnia 2008 r. wystąpiły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2009 r., sygn. akt I SAB/Wa 213/08. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpatrzenia wniosku Z. S. z dnia 16 lutego 1946 r. (poprzednika prawnego skarżących) o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], ozn. Hip. "[...]" w terminie jednego miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżących wskazała, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 4 lutego 2009 r. zostały zwrócone organowi w dniu 15 kwietnia 2009 r. Wobec bezczynności organu, pismem z dnia 8 czerwca 2009 r. skarżące wezwały Prezydenta W. do natychmiastowego podjęcia postępowania w sprawie (zawieszonego uprzednio z uwagi na śmierć jednej ze stron postępowania) oraz wykonania ww. wyroku. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r. Prezydent. W. podjął zawieszone postępowanie, a następnie -przy piśmie z dnia 29 czerwca 2009 r. -poinformował pełnomocnika skarżących, że zakończenie postępowania w sprawie będzie możliwe po otrzymaniu decyzji zatwierdzającej projekt podziału działki ew. nr [...] z obrębu [...], w skład której wchodzi obecnie przedmiotowa nieruchomość. Pomimo jednak upływu kolejnego miesiąca, wniosek Z. S. nie został rozpoznany, co zdaniem strony jest równoznaczne z niewykonaniem wyroku Sądu. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie informując, iż w przedmiotowej sprawie wydał on w dniu [...] sierpnia 2009 r. decyzję nr [...] odmawiającą ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu ww. nieruchomości. Jednocześnie organ wyjaśnił, że opóźnienie wykonania wyroku nastąpiło z uwagi na skomplikowany charakter sprawy oraz konieczność szczegółowej analizy zgromadzonej dokumentacji, a zwłaszcza możliwości dokonania podziału działki ew. nr [...] w celu realizacji roszczeń dawnych właścicieli nieruchomości hipotecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga I.S. i E.L. zawierająca wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonanie prawomocnego wyroku Sądu została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przy czym wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny, o której mowa w tym przepisie, ma miejsce zarówno wówczas, gdy organ ten w ogóle nie wykonał orzeczenia sądowego, jak również wówczas, gdy wprawdzie orzeczenie to wykonał, ale uczynił to z przekroczeniem wyznaczonego terminu i po wniesieniu skargi - jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 154 § 3 p.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. W rozpoznawanej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 lutego 2009 r. sygn. akt I SAB/Wa 213/08 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku Z.S., złożonego w trybie przepisów dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279), w terminie miesiąca od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 16 kwietnia 2009 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi z 12 sierpnia 2009 r., mimo wcześniejszego wezwania organu przez stronę skarżącą do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent W. nie rozstrzygnął sprawy objętej wnioskiem Z. S. Decyzję w tym przedmiocie organ podjął dopiero w dniu [...] sierpnia 2009 r. (decyzja nr [...]), a więc przeszło trzy miesiące po upływie wyznaczonego przez Sąd terminu. Skoro zaś Prezydent W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 4 lutego 2009 r., sprawy nie załatwił, a rozstrzygniecie podjął dopiero po wniesieniu niniejszej skargi oznacza to, że wyroku tego nie wykonał on w całości. Wyrok ten wszak zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy (do czego ostatecznie doszło po wniesieniu skargi) ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie. W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny, jest uzasadniony. Załatwienie natomiast przez organ administracji publicznej sprawy, w której pozostawał on w zwłoce, po wniesieniu skargi stanowi okoliczność, którą Sąd bierze pod uwagę przy wymiarze zasądzanej grzywny. Celem bowiem grzywny w takiej sytuacji jest wyłącznie ukaranie organu za niewykonanie w całości orzeczenia sądowego, a nie przymuszenie go do zastosowania się do ww. wyroku. W realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, iż wystarczająco represyjną funkcję spełni grzywna w wysokości 100 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.