I SA/Wa 1363/14

WyrokWSA w Warszawie2014-09-10

Skład orzekający: Marta Kołtun – Kulik, Magdalena Durzyńska, Gabriela Nowak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej ma obowiązek przyznania zasiłku celowego osobie spełniającej kryterium dochodowe, czy też jest to świadczenie fakultatywne przyznawane w ramach uznania administracyjnego?
Ratio decidendi
Zasiłek celowy jest świadczeniem fakultatywnym, przyznawanym w ramach uznania administracyjnego, co oznacza, że organ nie ma prawnego obowiązku jego przyznania, nawet jeśli wnioskodawca spełnia kryterium dochodowe. Organ musi uwzględnić nie tylko interes wnioskodawcy, ale także ograniczone środki finansowe i potrzeby innych osób korzystających z pomocy społecznej.
Stan faktyczny
Skarżąca D. Z. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., która utrzymała w mocy decyzję Wójta Gminy G. o przyznaniu jej zasiłku celowego na opłaty w wysokości 30 zł. Wcześniejsze decyzje odmawiające przyznania zasiłku zostały uchylone przez WSA wyrokiem z 30 października 2013 r. Skarżąca podnosiła, że organy błędnie oceniły jej sytuację, a otrzymywane od matki środki nie są jej dochodem, a przyznany zasiłek jest nieadekwatny do jej potrzeb zdrowotnych i braku własnych dochodów.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Kołtun – Kulik Sędziowie: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2014 r. sprawy ze skargi D. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy G. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] przyznającą D. Z. świadczenie w formie zasiłku celowego bezzwrotnego na opłaty w miesiącu lutym 2014 r. w wysokości 30 zł. Decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym: Wójt Gminy G. decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku z dnia 8 kwietnia 2013 r., odmówił D. Z. przyznania zasiłku celowego na opłaty. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 października 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 2158/13 uchylił powyższe decyzje wskazując, że sam fakt ponoszenia części kosztów utrzymania przez matkę wnioskodawczyni, która jest osobą w podeszłym wieku i z emerytury zabezpiecza potrzeby mieszkaniowe i życiowe dorosłej córki prowadzącej samodzielne gospodarstwo domowe, nie uzasadnia odmowy przyznania wnioskodawczyni pomocy na jej konkretne potrzeby. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Wójt Gminy G. decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. przyznał D. Z. zasiłek celowy na opłaty w wysokości 30 zł. Organ wskazał, że na podstawie przeprowadzonej aktualizacji wywiadu środowiskowego ustalono, iż wnioskodawczyni zamieszkuje u matki od stycznia 2012 r. i otrzymuje od niej kwotę [...] zł na zakup leków, która to kwota stanowi jej źródło dochodu. W ocenie organu, wnioskodawczyni, jako osoba dorosła, powinna podejmować działania zmierzające do poprawy swojej sytuacji, jednak nie jest ona zarejestrowana w urzędzie pracy i nie jest nigdzie ubezpieczona. Przy zgłaszanych problemach zdrowotnych nie posiada aktualnego orzeczenia o niepełnosprawności (znajdujące się w aktach sprawy orzeczenie ważne było do 2009 r.). Organ podał, że ustawową przesłanką korzystania z pomocy bez względu na rodzaj świadczenia, jest nie tylko pozostawanie osoby w trudnej sytuacji życiowej, ale i wykazanie, że ze swojej strony podjęła starania, które przy uwzględnieniu możliwości, zasobów i uprawnień nie pozwoliły na przezwyciężenie tych trudności. Organ powołał się również na przepisy ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. z 2012 r. poz. 788 ze zm.) wskazując, że na matce wnioskodawczyni ciąży obowiązek alimentacyjny i jak wynika z akt sprawy, udziela jej ona pomocy. Organ podał również, że do dnia 31 stycznia 2014 r. do Ośrodka zgłosiło się [...] osób i rodzin ubiegających się o pomoc na środki czystości, żywność, opał, leki, odzież. Plan na zasiłki celowe na rok 2014 r. wynosi [...] zł, co czyni miesięczną dotacje w kwocie [...] zł, a na pracownika socjalnego przypada kwota [...] zł. Przy tak ograniczonych środkach finansowych ośrodek nie jest w stanie zaspokoić potrzeb osób i rodzin w wymiarze, jakim oczekują. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, decyzją z dnia [...] marca 2014 r. utrzymało powyższą decyzję w mocy. Organ wskazał, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż wnioskodawczyni zamieszkuje u matki, ale prowadzi z nią odrębne gospodarstwo domowe. Matka zadeklarowała jej pomoc w zapewnieniu codziennego wyżywienia, ogrzewania, schronienia oraz [...] zł na leki, z otrzymywanej emerytury w kwocie w kwocie [...] zł. Wnioskodawczyni kontynuuje kurację po nieudanej, w jej ocenie, operacji [...] w 2006 r. Z powyższego wynika, że odwołująca się spełnia kryterium dochodowe do przyznania jej pomocy w formie zasiłku celowego, jednak nie oznacza to obowiązku przyznania tej pomocy. Zasiłek celowy ma bowiem charakter fakultatywny, co oznacza, że przyznawany jest w ramach tzw. "uznania administracyjnego". Organ I instancji wskazał, że dysponuje ograniczonymi środkami finansowymi, stąd musi mieć na względzie nie tylko interes wnioskodawczyni, ale również innych osób będących w trudnej sytuacji materialnej, dodatkowo chorych, starszych i niepełnosprawnych. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła D. Z. wnosząc o przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu skargi wskazała na swój zły stan zdrowia i niezdolność do pracy. W ocenie skarżącej, organy błędnie oceniły jej sytuację i uznały, że pieniądze otrzymywane od mamy są jej dochodem. Mama skarżącej swój dochód (emeryturę, świadczenie kombatanckie i świadczenie pielęgnacyjne) podzieliła bowiem na pół i pół tych świadczeń zrobiła jej dochodem, stąd zasiłki przyznane skarżącej w miesiącu lutym 2014 r. na opłaty w kwocie [...] zł i na leki w kwocie [...] zł, są nieadekwatne do sytuacji strony, która od grudnia 2012 r. nie ma żadnego własnego dochodu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Dokonując takiej kontroli Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej nie można zarzucić naruszenia prawa. Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2013 r. poz. 182 ze zm.), na podstawie której wydano zaskarżoną decyzję - w art. 2 stanowi, że pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Osoby ubiegające się o przyznanie im świadczenia z pomocy społecznej muszą liczyć się z tym, że nie każdy ich wniosek i nie w pełnym zakresie zostanie automatycznie uwzględniony, bowiem rodzaj, forma i rozmiar świadczenia muszą być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. Zgodnie natomiast z art. 39 ustawy o pomocy społecznej zasiłek celowy może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej, w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. Z treści tego przepisu wynika, że organ wydaje decyzję w ramach tzw. "uznania administracyjnego", swobodnie decydując o tym, czy w sprawie indywidualnej wystąpił przypadek, uzasadniający przyznanie tej formy świadczenia z pomocy społecznej. Na taki charakter wydawanej w sprawie decyzji (decyzja uznaniowa) wskazuje użyty w tym przepisie zwrot "zasiłek może być przyznany". Zasadnie zatem wskazały organy, że przyznanie zasiłku celowego z pomocy społecznej nie jest prawnym obowiązkiem organów administracji i nie rodzi dla strony roszczenia o przyznanie świadczenia, a dla ośrodka pomocy społecznej obowiązku jego przyznania. Nie każdy potrzebujący może w każdym czasie uzyskać spełnienie pełnych oczekiwań, ze względu na ograniczone środki, jakimi dysponuje ośrodek pomocy społecznej. Organy pomocy społecznej muszą mieć bowiem na uwadze również potrzeby innych osób korzystających z pomocy ośrodka. W tej kwestii, z akt administracyjnych sprawy i uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że plan na zasiłki celowe na rok 2014 r. wynosi w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w G. [...] zł, co czyni miesięczną dotację w kwocie [...] zł, a na pracownika socjalnego przypada kwota [...] zł. Dodatkowo do dnia 31 stycznia 2014 r. o udzielenie pomocy do ww. Ośrodka wystąpiło [...] osób i rodzin. Z tych środków skarżącej, która spełnia kryterium dochodowe określone w przepisach ustawy o pomocy społecznej, przyznany został zasiłek celowy na opłaty w kwocie [...] zł oraz na leki w kwocie [...] zł (decyzja z dnia [...] lutego 2014 r. [...], kontrolowana w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1364/14). W miesiącu lutym 2014 r. D. Z. otrzymała tym samym zasiłki celowe na łączną kwotę [...] zł. Mając powyższe na uwadze uznać należy, że organy obu instancji wydały decyzje w oparciu o obowiązujące przepisy, nie przekraczając granic uznania administracyjnego, dokonały ustaleń wszystkich okoliczności, od jakich w świetle ustawy o pomocy społecznej uzależnione jest udzielenie pomocy w formie zasiłku celowego. Motywy podjętych rozstrzygnięć zostały uzasadnione w decyzjach organów obu instancji. Organy uwzględniły również wydany w sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 2158/13, którym były związane na mocy art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło