I SA/Wa 1371/15
WyrokWSA w Warszawie2016-01-20
Skład orzekający: Dariusz Chaciński, Marta Kołtun-Kulik, Dariusz Pirogowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, jeśli strona nie wniosła o przywrócenie terminu?Ratio decidendi
Organ odwoławczy prawidłowo stwierdza uchybienie terminu do wniesienia odwołania, jeśli strona nie wniosła o przywrócenie terminu, a czynność procesowa została dokonana po upływie terminu. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną, a rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi kwalifikowaną wadę prawną.Stan faktyczny
Skarżący L. J. wniósł odwołanie od decyzji Wojewody z dnia [...] kwietnia 2015 r. po upływie ustawowego terminu. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowieniem z [...] czerwca 2015 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Skarżący nie kwestionował faktu spóźnienia, lecz podnosił inne zarzuty dotyczące pierwotnej decyzji Starosty. Sąd administracyjny rozpoznał skargę na postanowienie Ministra.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędziowie: Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi L. J. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowieniem z [...] czerwca 2015 r., nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez L. J. odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] kwietnia 2015 r. nr [...].
Postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydane zostało przy następujących ustaleniach stanu faktycznego i ocenie prawnej sprawy.
Decyzją z [...] lutego 2013 r. nr [...] Starosta [...] zatwierdził projekt scalenia gruntów wsi T., gm. W. korygując jednocześnie powierzchnię obszaru scalenia (pkt I i II). W punkcie III tej decyzji pozostawił bez rozpoznania zastrzeżenia do projektu scalenia zgłoszone przez L. J., zaś w punkcie IV wydzieli dla osób posiadających udziały we wspólnocie gruntowej wsi T., oznaczone w decyzji grunty.
Na wniosek L. J. przeprowadzone zostało przez Wojewodę [...] postępowanie nieważnościowe w zakresie dotyczącym punktu III i IV ww. decyzji Starosty [...], w następstwie którego Wojewoda ów decyzją z [...] kwietnia 2014 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty. Decyzja ta przesłana została L .i J. na adres jego zamieszkania, a odbiór jej potwierdził w dniu[...] kwietnia 2015 r. dorosły domownik – M. E. (teściowa skarżącego).
Od powyższej decyzji L. J. wniósł odwołanie, nadając je w urzędzie pocztowym w dniu [...] maja 2015 r.
Postanowieniem z [...] czerwca 2015 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, działając na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdził uchybienie przez stronę terminu do wniesienia odwołania. Organ zauważył mianowicie, iż przewidziany w art. 129 § 2 k.p.a., czternastodniowy termin na wniesienie odwołania od decyzji Wojewody [...], upłynął wyżej wymienionemu [...] maja 2015 r. Odwołanie zaś nadał on w polskiej placówce pocztowej [...] maja 2015 r. Przy czym w jego treści nie zawarł prośby o przywrócenie uchybionego terminu.
Na postanowienie to L. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, formułując w niej zarzuty skierowane przeciwko ostatecznej decyzji scaleniowej Starosty [...] z [...] lutego 2013 r. Nie kwestionując natomiast samego faktu spóźnienia się z wniesieniem dowołania, podnosił, iż "nie wypowiedział się w terminie, wyrażając w ten sposób zgodę na przekazanie sprawy do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi" . W podsumowaniu skargi wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] z [...] lutego
2013 r., w zakresie jej punktu III oraz o zasądzenie na jego rzecz różnego rodzaju kosztów poniesionych dotychczas na zwalczanie tej decyzji, a także równowartości dwunastomiesięcznego wynagrodzenia prokuratora rejonowego..
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.. Przy czym, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Granice sprawy, o których mowa w tym przepisie wyznaczone są z kolei treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. W tym wypadku postanowienia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] czerwca 2015 r., stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez L. J. od decyzji Wojewody [...] z [...] kwietnia 2015 r. o odmowie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Starosty [...] w przedmiocie scalenia gruntów.
Poczynienie na wstępie tych ogólnych uwag było konieczne ze względu na formułowane w skardze zarzuty odnoszące się do decyzji scaleniowej Starosty [...] Ta zaś, jako wykraczająca poza granice sprawy objętej zaskarżonym postanowieniem, nie może być obecnie przedmiotem kontroli sądu.
Dokonując natomiast oceny w ramach wyżej przywołanych kryteriów zaskarżonego postanowienia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna, gdyż podejmując je organ centralny nie naruszył prawa i prawidłowo zastosowała art. 134 k.p.a. Przepis ów, w zdaniu pierwszym stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Termin w jakim wnosi się odwołanie od decyzji, określa z kolei art. 129 § 3 k.p.a., stanowiąc że należy to uczynić w terminie 14 dni od doręczenia decyzji stronie. Termin ten charakter zawity, co oznacza, że realizacja czynności procesowej, dla której został on ustanowiony, po jego upływie jest bezskuteczna. W sytuacji zatem stwierdzenia uchybienia terminu do jej dokonania organ zobligowany jest do wydania postanowienia o treści wynikającej z art. 134 k.p.a. Tego rodzaju rozstrzygnięcie nie zależy bowiem od uznania organu, a samo uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną. Jak podkreśla się przy tym w orzecznictwie sądów administracyjnych, rozpatrzenie przez organ administracji publicznej środka odwoławczego wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony stanowi kwalifikowaną wadę prawną określona w art. 156 § pkt 2 k.p.a. (rażące naruszenie prawa), gdyż oznacza weryfikację w postępowaniu odwoławczym rozstrzygnięcia ostatecznego, a wiec takiego, które korzysta z ochrony trwałości na podstawie art. 16 § 1 k.p.a. (por. wyrok WSA z 25.08.2009 r. sygn. akt V SA/Wa 306/09 Lex nr 556804).
Z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wynika natomiast bezspornie, że decyzja Wojewody [...] z [...] kwietnia 2015 r. zostało skutecznie doręczone skarżącemu [...] kwietnia 2015 r. (vide znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru tej decyzji). Ostateczny termin, w jakim mógł on wnieść od tej decyzji odwołanie upłynął zatem w dniu [...] maja 2015 r., który to dzień był dniem roboczym (środa). Tymczasem odwołanie nadał on w urzędzie pocztowym dopiero [...] maja 2015 r., co potwierdza data stempla pocztowego umieszczona na kopercie, w której był ono do organu przesłane. W takiej zaś organ zobligowany był uznać, że jej realizacja nastąpiła z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. Zauważyć przy tym należy, że sam skarżący nie kwestionuje faktu złożenia odwołania z uchybieniem terminu, uznając jedynie - jak można wnioskować z argumentacji podnoszonej w skardze – w sposób błędny, że wobec negatywnej decyzji Wojewody, jego sprawa zostanie z urzędu przekazana do rozpatrzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Tego rodzaju błędne przekonania o obowiązującej procedurze administracyjnej, nie może jednak mieć znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego postanowienia, którego istotą było stwierdzenie samego faktu uchybienia terminu. Przyczyny natomiast jakie doprowadziły do tego stanu rzeczy podlegać mogły ocenie w przypadku złożenia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu. Takiego wniosku jednak skarżący – jak zasadnie zauważył Minister - wnosząc spóźnione odwołanie od decyzji Wojewody [...] nie składała.
Skoro zatem odwołanie od ww. decyzji skarżący złożył po upływie przewidzianego dla tej czynności ustawowego terminu, a jednocześnie nie wnioskował o jego przywrócenie, to rozstrzygnięcie Rolnictwa i Rozwoju Wsi - wydane na podstawie art. 134 k.p.a. - odpowiada prawu, a skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz.U. z 2012 r., poz. 270), orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło