I SA/Wa 1375/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 3 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta W. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. Prezydent W. reprezentowany przez pełnomocnika r. pr. K. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] uchylającą w całości decyzję nr. [...] z dnia [...] marca 2016 r. wydaną przez Prezydenta W. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi do Sądu jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W niniejszej sprawie skarga wniesiona została przez Prezydenta W., czyli nota bene organ pierwszej instancji. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem organ administracji publicznej, który wydał w pierwszej instancji decyzję administracyjną w sprawie, nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi w sprawie na decyzję administracyjną wydaną w wyniku odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1017/04). Pogląd ten uzasadniony jest faktem, że organ wydając decyzję w pierwszej instancji nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej rozpoznający sprawę, na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji. Sytuacja podwójnej kompetencji organu pierwszej instancji tj. władczej – polegającej na rozstrzygnięciu sprawy oraz strony – kwestionującej rozstrzygnięcie organu odwoławczego, prowadziłaby do niepożądanej sytuacji, w której stronami postępowania sądowego byłyby dwa organy administracji publicznej wydające decyzje, a spór między nimi sprowadzałby się do różnego stanowiska co do prawidłowości decyzji pierwszej lub drugiej decyzji (por. wyrok NSA z 15 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 97/11). Mając na uwadze powyższe, wobec wniesienia skargi przez podmiot nieuprawniony, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.