I SA/Wa 1378/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.L. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2015 r. w sprawie ze skargi J.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia 1 października 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 1378/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Postanowieniem Sądu z dnia 26 października 2015 r. skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 1 grudnia 2015 r. (data wpływu do Sądu 1 grudnia 2015 r. ) Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała, że pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła adwokata R.S. W dniu 7 stycznia 2016 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) pełnomocnik skarżącego z urzędu adwokat R.S. wniósł o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia ww. wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. We wniosku pełnomocnik skarżącego podniósł, iż w dniu 7 stycznia 2016 r. przeglądając akta sprawy dowiedział się, że skarżący w niniejszej sprawie nie złożył wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku pomimo, że skarżący w dniu 8 października 2015 r. otrzymał sentencję wyroku wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia wniosku ww. zakresie. Następnie Sąd zarządzeniem z dnia 18 stycznia 2016 r. wezwał pełnomocnika skarżącego do udzielenia informacji w jakiej dacie odebrał pismo Okręgowej Rady Adwokackiej o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego pismem z dnia [...] lutego 2016 r. (data wpływu do Sądu) wskazał, że pismo o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu w ww. sprawie odebrał w dniu 22 grudnia 2015 r. Jednocześnie wskazał, że od dnia 23 grudnia 2015 r. do dnia 6 stycznia 2016 r. przebywał na urlopie w związku z wyjazdem świąteczno-noworocznym. Dlatego też zapoznał się z aktami sprawy w pierwszym możliwym terminie tj. w dniu 7 stycznia 2016 r. Wskazał, że w kwestii oceny przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, który zapadł w dniu 1 października 2015 r. nie powinno mieć znaczenia kiedy pełnomocnik został wyznaczony, ale kiedy realnie miał szansę dowiedzieć się o tym, że wniosek w przedmiocie uzasadnienia wyroku nie został złożony przez stronę. Podniósł, że to czy strona po doręczeniu jej wyroku złożyła wniosek o uzasadnienie, czy nie, można jedynie stwierdzić na podstawie przeglądu akt w Sądzie. Z treści zawiadomienia ORA w [...], czy postanowienia o przyznaniu prawa pomocy, okoliczność ta nie wynika i nie da się ustalić w inny sposób niż zapoznając się z aktami sprawy, a przegląd akt był dopiero możliwy w dniu 7 stycznia 2016 r. W związku z powyższy wniósł o przywrócenie uchybionego terminu. Wezwaniem Sądu z dnia 1 kwietnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego został zobowiązany do nadesłania, w terminie 7 dni, dowodów potwierdzających, ze w dniach od 23 grudnia 2015 r. do dnia 6 stycznia 2016 r. przebywał na urlopie. Powyższe wezwanie otrzymał w dniu 22 kwietnia 2016 r., jednakże pozostało ono bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2016 r., poz. 718., dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić ponadto okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Do warunków przywrócenia terminu należą zatem dokonanie spóźnionej czynności (art. 87 § 4 P.p.s.a.), złożenie wniosku w terminie 7 dni od ustania przyczyny spóźnienia (art. 87 § 1 P.p.s.a.) oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 i art. 86 § 1 P.p.s.a.). W pierwszej kolejności należy wskazać, iż pełnomocnik skarżącego zachował wymogi formalne do złożenia wniosku. Zachował bowiem siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 ust 1 cytowanej ustawy, ponieważ o wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2015 r. dowiedział w dniu 7 stycznia 2016 r. i tego samego dnia wniósł przedmiotowy wniosek. Równocześnie pełnomocnik skarżącego dokonał czynności, której nie dokonał w terminie. We wniosku o przywrócenie terminu zawarł wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2015 r. Przechodząc do merytorycznej oceny wniosku należy wyjaśnić, iż przesłanka braku winy powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (zob. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2004r., sygn. akt FZ 13/04). Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (publ. system informatyczny LEX nr 344095). Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. W przeciwnym razie strona powinna zadbać z wyprzedzeniem o swoją sprawę (por. postanowienie NSA z dnia 26.11.2008 r., sygn. akt II OZ 1231/08). W okolicznościach sprawy takiego braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie wykazano. W ocenie Sądu niedochowanie przez pełnomocnika skarżącego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest następstwem okoliczności od niego niezależnych. Z pisma pełnomocnika skarżącego z dnia [...] lutego 2016 r. (data wpływu do Sądu) wynika, że pismo z Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] zawiadamiające o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego z urzędu otrzymał w dniu 22 grudnia 2015 r. Mając zatem świadomość, że w okresie od dnia 22 grudnia 2015 r. do dnia 6 stycznia 2016 r., jak podał – przebywał na urlopie, w ocenie Sądu, powinien dochować należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, co w niniejszej sprawie oznaczało zapoznanie się z aktami sprawy i złożeniem wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że pełnomocnik skarżącego pomimo wezwania Sądu z dnia 1 kwietnia 2016 r. nie nadesłał, w terminie 7 dni, dowodów potwierdzających, ze w dniach od 23 grudnia 2015 r. do dnia 6 stycznia 2016 r. przebywał na urlopie. Ponadto, w ocenie Sądu, urlop nie jest potwierdzeniem braku winy, ponieważ nie wyklucza on dokonania czynności, a pełnomocnik, który świadcząc profesjonale usługi prawne udaje się na urlop nie zapewniając prawidłowej ochrony interesów reprezentowanych przez siebie klientów dopuszcza się niedbalstwa. Jak podkreślono wcześniej, obowiązkiem wnioskodawcy było uwiarygodnienie, stosowaną argumentacją, że dochował on staranności w zachowaniu terminu, a mimo podjętych wysiłków nie zdołał zapobiec negatywnym konsekwencjom tego uchybienia. W stanie faktycznym sprawy, okoliczności takich – zdaniem Sądu – nie uprawdopodobniono, co uzasadniało odmowę przywrócenia terminu do złożenia wniosku o pisemne sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wskazując na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Warszawie, działając na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. odmówił przywrócenia uchybionego terminu do złożenia przedmiotowego wniosku, o czym orzeczono jak w sentencji.