I SA/Wa 1399/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 23 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku Wojewódzkiego Szpitala [...] w L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skarg Wojewódzkiego Szpitala [...] w L. i Prezydenta Miasta L. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki [...] w L. pismem z dnia 9 lipca 2010 r. złożył skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...], stwierdzającą nieważność orzeczenia Prezydium Rady Narodowej m. L. z dnia [...] listopada 1950 r. nr [...] o wywłaszczeniu nieruchomości położonej w L. przy ul. [...] nr hip. [...]. W swojej skardze strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że jej wykonanie wyrządzi znaczną szkodę i spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W budynku znajdującym się na przedmiotowej nieruchomości mieści się będąca w strukturze organizacyjnej Szpitala –Poradnia [...]. Udziela ona świadczeń pacjentom z całego województwa [...] w zakresie [...] i [...] oraz prowadzi działalność [...], udziela instruktażu posługiwania się protezami oraz dokonuje ich konserwacji i modyfikacji dla indywidualnych potrzeb. Znajdują się w niej gabinety lekarskie, sale gimnastyczne wyposażone w sprzęt [...], a także jedyny w L. tor przeszkód przeznaczony do nauki [...]. Budynek poradni został przystosowany do obsługi osób niepełnosprawnych. Pod opieką poradni jest [...] pacjentów. W zasobach Samorządu Województwa [...] – jako organu założycielskiego skarżącego Szpitala, brak jest obiektu przystosowanego do potrzeb tej jednostki. Przeniesienie działalności w inne miejsce wymagałoby olbrzymich nakładów finansowych, których skarżący, z uwagi na trudną sytuację finansową, ponieść nie może, co w konsekwencji doprowadziłoby do zaprzestania wykonywania świadczeń zdrowotnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Przesłanki wstrzymania aktu zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu w przypadku stwierdzenia w toku sądowej kontroli, iż narusza on obowiązujący stan prawny spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05, OwSS 2005/3/72; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, Lex nr 192964). Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie, gdyż wykazał on, iż zostały spełnione przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Podniesione przez stronę skarżącą okoliczności są zasadne. Decyzja stwierdzająca nieważność decyzji wywłaszczeniowej, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. W przypadku bowiem zaistnienia konieczność zmiany lokalizacji Przychodni [...], może zostać utrudniony dostęp do realizowanych przez nią świadczeń. Ta sytuacja skomplikuje pacjentom, korzystającym w tym miejscu ze specjalistycznej pomocy, dostęp do niej. Jednocześnie skarżący Szpital nie będzie mógł świadczyć usług zdrowotnych, co z pewnością wpłynie negatywnie na jego sytuację majątkową. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.