I SA/Wa 1408/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. R. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie odpisu sentencji wyroku wraz z uzasadnieniem w sprawie ze skargi E. R. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty za mienie pozostawione poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie odpisu sentencji wyroku wraz z uzasadnieniem. Wyrokiem z dnia 20 lutego 2017 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1408/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. R. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty za mienie pozostawione poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Pismem z dnia 14 grudnia 2017 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 20 lutego 2017 r. i doręczenie odpisu sentencji wyroku wraz z uzasadnieniem. Ponadto pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącej – L. C. - wskazała, że w przedmiotowej sprawie była jedynym pełnomocnikiem skarżącej, a nie została zawiadomiona o terminie rozprawy, a o wydanym wyroku dowiedziała się dopiero 11 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej jako P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie. W ocenie Sądu wniosek skarżącej spełnia dwie z wyżej wymienionych przesłanek warunkujących przywrócenie uchybionego terminu: pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu z zachowaniem ustawowego terminu oraz składając wniosek dopełnił czynności, dla których określony był przedmiotowy termin, czyli złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Natomiast nie został, zdaniem Sądu, uprawdopodobniony brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanką przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej, pojmowanej w sposób obiektywny winy. Od strony postępowania należy oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Należyta staranność w prowadzeniu swych spraw wymaga, by w warunkach z jakiegokolwiek powodu niekorzystnych, zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych (por. E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 1970 r., s. 136). Podkreślić należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeśli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Wniosek o przywrócenie terminu będzie skuteczny, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt II GZ 223/14, LEX nr 1465314). W rozpoznawanej sprawie wyrok został wydany w dniu 20 lutego 2017 r., a więc termin do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął w dniu 27 lutego 2017 r. Skarżąca nie złożyła takiego wniosku we wskazanym terminie. Zatem z uwagi na niezgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w wymaganym terminie, uzasadnienie w niniejszej sprawie nie zostało sporządzone. W ocenie Sądu, podniesione we wniosku okoliczności nie mogą świadczyć o braku winy w uchybieniu terminu. Taką zapobiegliwością skarżąca się nie wykazała. Zatem nie może także oczekiwać, że brak dbałości, będzie rekompensowany przez przywrócenie terminu do dokonania zaniedbanych czynności. Ponadto skarżąca wniosła skargę samodzielnie, bez pełnomocnika i wszelkie pisma procesowe również wnosiła sama. Pełnomocnik skarżącej pierwsze pismo do Sądu wniósł w dniu 15 grudnia 2017 r. (data stempla pocztowego), a pełnomocnictwo zostało nadesłane dopiero w dniu 8 lutego 2018 r. w odpowiedzi na wezwanie Sądu. Należy podkreślić, że skarżąca odebrała samodzielnie zawiadomienie o terminie rozprawy w dniu 1 lutego 2017 r. (k. 26), w którym została pouczona o treści art. 141 § 2 P.p.s.a., mówiącego o konsekwencjach wynikających z niezłożenia w terminie wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie można uznać, aby po stronie skarżącej wystąpiła przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienie wyroku. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.