I SA/Wa 1410/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik (spr.) Sędziowie: WSA Daniela Kozłowska WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2010 r. sprawy ze skargi J. A. w przedmiocie wymierzenia Ministrowi Infrastruktury grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 244/07 wymierza Ministrowi Infrastruktury grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku. W dniu 31 lipca 2009 r. J. A. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą w przedmiocie bezczynności Ministra Infrastruktury po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 244/07 uchylającym postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [....] grudnia 2006 r. nr [....] oraz postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [....] czerwca 2006 r. nr [....] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego. Skarżący w skardze żądał wymierzenia organowi grzywny. Z materiału dokumentacyjnego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że Minister Budownictwa postanowieniem z dnia [....] czerwca 2006 r. nr[....], utrzymanym w mocy postanowieniem z dnia [....] grudnia 2006 r. nr [....], zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie rozpatrzenia wniosku J. A. o ponowne rozpoznanie sprawy rozstrzygniętej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [....] lipca 2003 r. nr [....] stwierdzającą nieważność decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia [....] czerwca 1972 r. nr KW [....] oraz poprzedzającego ją orzeczenia Prezydium Rady Narodowej m. K. – Urząd Spraw Wewnętrznych z dnia [....] grudnia 1971 r. nr [....] o wywłaszczeniu w części dotyczącej obecnej działki nr [....], zaś w pozostałej części stwierdzającej, że orzeczenia te zostały wydane z naruszeniem prawa. Wyrokiem z dnia 4 września 2007 r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt I SA/Wa 244/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [....] grudnia 2006 r. nr [....] oraz postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [....] czerwca 2006 r. nr [....] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2007 r. wydany w sprawie o sygnaturze akt I SA/Wa 244/07 wraz z aktami postępowania administracyjnego został przekazany Ministrowi Budownictwa w dniu 4 grudnia 2007 r. Skarżący J. A. pismem z dnia [....] maja 2009 r. skierowanym do Ministra Infrastruktury wezwał organ do wykonania wyroku z dnia 4 września 2007 r. Decyzją z dnia [....] sierpnia 2009 r. nr [....] Minister Infrastruktury rozstrzygnął przedmiotową sprawę – uchylając decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [....] lipca 2003 r. nr [....] w całości i jednocześnie, w zakresie wywłaszczonego udziału Z. A., stwierdził nieważność orzeczenia Prezydium Rady Narodowej m. K. – Urząd Spraw Wewnętrznych z dnia [....] grudnia 1971 r. nr [....] w odniesieniu do części działek, a w pozostałej części stwierdził, że decyzja ta została wydana z naruszeniem prawa; w zakresie ustalonego odszkodowania za wywłaszczony udział Z. A. organ stwierdził nieważność orzeczenia Prezydium Rady Narodowej m. K. – Urząd Spraw Wewnętrznych z dnia [....] grudnia 1971 r. nr [....]; w zakresie udziału S. K. organ odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia [....] czerwca 1972 r. nr KW [....] w zakresie wniosku T. K. organ umorzył postępowanie. Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania ewentualnie o oddalenie skargi z tego względu, że decyzja w sprawie została już wydana. Dodatkowo organ wyjaśnił, że podejmował czynności niezbędne do uzupełnienia materiału dowodowego, w tym konieczne było przeprowadzenie analizy prawno-geodezyjnej obszernego materiału dowodowego, co miało na celu ustalenie stanu prawnego wywłaszczonej nieruchomości, a także ocenę nieodwracalności skutków prawnych zaskarżonych orzeczeń wywłaszczeniowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jego kontrola ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przepisu tego wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby móc organowi administracji wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ ten musi pozostawać w bezczynności po wyroku uchylającym zaskarżony akt. Po drugie, wniesienie skargi zostało poprzedzone pisemnym wezwaniem właściwego organu do wykonania wyroku. Obie te przesłanki zostały spełnione w rozpoznawanej sprawie. Z akt sprawy wynika, że w dniu 4 grudnia 2007 r. akta postępowania administracyjnego wraz z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zostały doręczone Ministrowi Infrastruktury. Od tej daty rozpoczął bieg termin do merytorycznego rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 1972 r. nr KW [....] oraz poprzedzającego ją orzeczenia Prezydium Rady Narodowej m. K. – Urząd Spraw Wewnętrznych z dnia [....] grudnia 1971 r. nr [....] o wywłaszczeniu w części dotyczącej obecnej działki nr [....]. Akta sprawy wskazują, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności powyższych orzeczeń administracyjnych toczy się od [....] maja 1994 r. Rozstrzygnięcia administracyjne zapadające w tej sprawie były trzykrotnie uchylane: przez Naczelny Sąd Administracyjny (wyroki z dnia 3 marca 2000 r. sygn. akt IV SA 2174/98 i 28 sierpnia 2002 r. sygn. akt I SA 184/01) i Wojewódzki Sąd Administracyjny (wyrok z dnia 4 września 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 244/07). A zatem konieczność przeprowadzenia analizy prawno-geodezyjnej obszernego materiału dowodowego w celu ustalenia stanu prawnego wywłaszczonej nieruchomości, a także oceny nieodwracalnych skutków prawnych zaskarżonych orzeczeń wywłaszczeniowych musiała być dokonywana we wcześniejszych postępowaniach. Okoliczności, na które powołuje się organ, które miałyby usprawiedliwić bezczynność w załatwieniu sprawy, nie wynikają - w ocenie Sądu - z obowiązku wykonania zaleceń zawartych w ostatnim wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4 września 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 244/07. Poza sporem pozostaje okoliczność, że do daty wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, to jest do dnia 31 lipca 2009 r., organ administracji publicznej nie załatwił sprawy po wyroku uchylającym postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie. Decyzję rozstrzygającą przedmiotową sprawę Minister Infrastruktury wydał dopiero w dniu [....] sierpnia 2009 r. nr [....]. Tym samym skarżący miał legitymację do wystąpienia ze skargą w trybie określonym w art.154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym miejscu podkreślić należy, że zgodnie z treścią art.154 § 3 ustawy, załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w art.154 § 1 ustawy nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Niemniej fakt ten ma wpływ na ustalenie wysokości grzywny w ramach określonych przez art. 154 § 6 cytowanej ustawy. Stosownie do treści art.154 § 6 ustawy wysokość grzywny wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art.154 § 1 i § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku.