I SA/Wa 1417/07

WyrokWSA w Warszawie2007-11-16

Skład orzekający: Małgorzata Boniecka-Płaczkowska, Jolanta Rudnicka, Iwona Kosińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy następcy prawni byłych właścicieli nieruchomości mają przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o sprzedaży lokalu, jeśli organ stwierdził, że decyzja o odmowie ustanowienia własności czasowej w części dotyczącej sprzedanych lokali została wydana z naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Następcy prawni byłych właścicieli nieruchomości mają przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o sprzedaży lokalu, gdy organ stwierdził, że wcześniejsza decyzja o odmowie ustanowienia własności czasowej w części dotyczącej sprzedanych lokali została wydana z naruszeniem prawa. Sąd jest związany wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w tej sprawie.
Stan faktyczny
Skarżący domagali się stwierdzenia nieważności decyzji o sprzedaży lokalu mieszkalnego, argumentując, że została ona wydana z naruszeniem prawa, jako konsekwencja wcześniejszej wadliwej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło wszczęcia postępowania, uznając, że skarżący nie mają przymiotu strony. Po wyroku NSA uchylającym wyrok WSA, sprawa wróciła do WSA, który uznał, że skarżący mają przymiot strony.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...]; stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rudnicka Asesor WSA Iwona Kosińska Protokolant Monika Chorzewska-Korczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2007 r. sprawy ze skargi H. W., H. C. i M. M.- D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżących H. W., H. C. i M. M. - D. solidarnie kwotę 90 (dziewięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpoznaniu wniosku H. W., H. C. i M. M.-D. z dnia 22 kwietnia 2002 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją SKO w W. z dnia [...] kwietnia 2002r. nr [...] orzekającą o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia wydania z naruszeniem prawa decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu [...] w W. z dnia [...] listopada 1988r. numer [...] o sprzedaży lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy ul. [...] na rzecz J. K. utrzymała w mocy swoją decyzję z dnia [...] kwietnia 2002 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 22 kwietnia 2002 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wpłynął wniosek H. W., H. C.j i M. M.-D. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...]. Powyższą decyzją orzeczono o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu w W. z dnia [...] listopada 1988 r. numer [...] o sprzedaży lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy ul. [...] w W. na rzecz J. K. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że w pierwszej kolejności należało dokonać analizy dopuszczalności wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] listopada 1988 r., na wniosek następczyń prawnych byłych właścicieli nieruchomości przy ul. [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że w zakresie przedmiotowym wskazana jest konkretna decyzja z [...] listopada 1988 r. o sprzedaży lokalu [...] w tym budynku i aktualnie nie ma przeszkód, aby mogło być podjęte postępowanie przyjmujące jako przedmiot formalny tę decyzję. Istnieje także wydzielony lokal mieszkalny i związane z nim prawo do gruntu, co umożliwia prowadzenie tego postępowanie w stosunku do przedmiotu materialnego i prawa rzeczowego. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. negatywnie należy ocenić możliwość podjęcia tego postępowania w zakresie podmiotowym. Organ wskazał, że aktualnie w sprawie wiążą ustalenia zawarte w decyzji Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] lutego 1996 r. nr [...], którą orzeczono, że decyzja Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] maja 1951 r. nr [...] utrzymująca w mocy orzeczenie administracyjne Prezydenta W. z dnia [...] marca 1950 r. nr [...] w sprawie: odmowy przyznania dotychczasowym właścicielom prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości warszawskiej przy ul. [...] i stwierdzenia, że wszystkie budynki na powyższym gruncie przeszły na własność Gminy W. - w określonej w aktach notarialnych części lokali mieszkalnych numer: 1. 2. 4. 5. 6, 7, 8, 9, 10, 11, 13, 14, 16, 22, 26, 28, 29, 30, 31, 33, 34, 37, 40 i 41 oraz udziałów przypadających tym lokalom w części budynku i jego urządzeń, które służą do użytku ogółu mieszkańców, a także gruntu oddanego w użytkowanie wieczyste nabywcom tych lokali wydana została z rażącym naruszeniem prawa, oraz że w pozostałej części jest nieważna. Organ wskazał, że wobec treści tej decyzji, która stwierdziła nieważność decyzji z dnia [...] maja 1951 r. tylko w części nie obejmującej substancji przekazanej we władanie (także i własność) innych osób H. W., H. C. i M. M. -D. nie przysługują uprawnienia strony i dlatego zgodnie z przepisem art. 28 k.p.a. nie są uprawnione do skutecznego wniesienia żądania podjęcia takiego postępowania. H. W., H. C. i M. M.- D. we wniosku z dnia 22 kwietnia 2002r. o ponowne rozpatrzenie sprawy wniosły o uchylenie decyzji SKO z dnia [...] kwietnia 2002 r. oraz orzeczenie, że decyzja o sprzedaży J. K. lokalu [...] w budynku przy ul. [...] w W. wydana została z naruszeniem prawa. Skarżące podniosły, że decyzja SKO narusza zasady postępowania administracyjnego wyrażone w art. 7 i 8 k.p.a. Zasada praworządności i uwzględnienia słusznego interesu obywateli, określona w art. 7 k.p.a. wymaga od organu administracji publicznej nie tylko przestrzegania prawa, ale także prowadzenia postępowania w sposób umożliwiający realizację uzasadnionego interesu obywateli. Ponownie rozpatrując sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. nie znalazło podstaw do uwzględnienia argumentów poniesionych przez skarżące we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 r. Organ podzielił stanowisko zawarte w swojej decyzji z [...] kwietnia wskazując na związanie ostateczną decyzją Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] lutego 1996 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa nie niweczy skutków i nie przywraca stanu poprzedniego, gdyż decyzja chociaż wadliwa pozostaje w obrocie prawnym. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa o jakim mowa w orzeczeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] lutego 1996 r. oznacza w okolicznościach tej sprawy, że Skarb Państwa - wprawdzie wadliwie, lecz skutecznie - nabył własność lokali. Organ podkreślił, że stroną postępowania administracyjnego jest ten, czyjego interesu prawnego dotyczy postępowanie (art. 28 k.p.a.) i postępowanie w sprawie sprzedaży m. in. lokalu nr [...] dotyczyło interesu prawnego właściciela lokalu, którym na podstawie decyzji dekretowej i decyzji Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z dnia [...] maja 1951 r. - był Skarb Państwa. Ponadto legitymację do żądania wszczęcia postępowania nadzorczego należy badać według stanu z dnia wydania decyzji o sprzedaży lokalu. Orzeczenie o sprzedaży lokalu nr [...] pochodzi z dnia [...] listopada 1988 r. W tej dacie skarżące nie legitymowały się żadnym tytułem do nieruchomości przy ul. [...] w W. W świetle powyższego w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. decyzja o odmowie wszczęcia postępowania - na żądanie skarżących - w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu w W. z dnia [...] listopada 1988 r. o sprzedaży lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. nie narusza prawa. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyły H. W., H. C. i M. M. – D. Skarżące podniosły, że w zakresie problematyki będącej przedmiotem rozstrzygnięcia istnieje rozbieżne orzecznictwo administracyjne oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego, co oznacza trudności w dokonaniu wykładni prawa. W takiej sytuacji Samorządowe Kolegium Odwoławcze, mając pełną świadomość niejednolitości orzecznictwa i dokonując wykładni prawa na niekorzyść obywatela, narusza podstawową zasadę wyrażoną w art. 7 k.p.a. i zasadę równości wszystkich wobec prawa określoną w art. 32 Konstytucji. Skarżące podtrzymały stanowisko, że decyzja Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu [...] w W. z dnia [...] listopada 1988 r. jako konsekwencja bezprawnej decyzji Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] maja 1951 r. – została również wydana z naruszeniem prawa. Podkreśliły, że obydwie te decyzje dotyczą ich interesu prawnego, gdyż konsekwencją obydwu decyzji było pozbawienie skarżących ich praw przysługujących im z art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy. Wobec powyższego, w ocenie skarżących istnieją podstawy do wszczęcia z ich wniosku postępowania nadzorczego bowiem mają one przymiot strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. w żądaniu stwierdzenia wydania decyzji z dnia [...] listopada 1988 r, o sprzedaży lokalu z naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który z mocy art. 97§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) stał się właściwy do rozpoznania niniejszej sprawy, wyrokiem z dnia 2 czerwca 2004 r. w sprawie I S.A. 1342/02 oddalił skargę. W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd stwierdził, że decyzja Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] lutego 1996 r., w części odnoszącej się do lokalu nr [...] nie została poddana stwierdzeniu nieważności, ale uznana za wydaną z naruszeniem prawa. Nie przywróciła więc tytułu prawnego do lokalu właścicielom nieruchomości warszawskiej. Konsekwencją tego stwierdzenia jest brak podstawy interesu prawnego skarżących, legitymujących ich do żądania wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. Skargę kasacyjną od tego wyroku wniosła H. W.. Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego wyroku oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 20 czerwca 2007 r. (sygn. akt I OSK 1048/06) uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W ocenie prawnej Naczelny Sąd Administracyjny odnosząc się do zarzutu podniesionego w skardze kasacyjnej stwierdził, że należy opowiedzieć się za poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 24 listopada 2004 r., sygn. akt OSK 919/04 i z dnia 19 kwietnia 2005 r., sygn. akt OSK 1301/04. Oba te wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego wydane zostały po rozpatrzeniu skarg kasacyjnych od wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zapadłych na skutek skarg tych samych skarżących - H. W., H. C. i M. M. - D. - na decyzje odmawiające wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o sprzedaży lokali mieszkalnych położonych w budynku nr [...], przy ul. [...] w W. Pogląd ten sprowadza się do stwierdzenia, że byli właściciele nieruchomości warszawskiej mają przymiot strony w rozumieniu art. 157 § 2 k.p.a. w związku z art. 28 k.p.a., w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o sprzedaży lokalu w sytuacji, gdy domagają się wszczęcia postępowania nadzorczego (na podstawie art. 157 § 2 k.p.a.) w odniesieniu do decyzji o sprzedaży lokalu, zaś uprzednio właściwy organ stwierdził, że decyzja o odmowie ustanowienia własności czasowej, w części jakiej dotyczy sprzedanych lokali, została wydana z naruszeniem prawa. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że ocena Sądu I instancji, odmawiająca dawnym właścicielom (i ich następcom prawnym) statusu strony, narusza art. 28 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając ponownie sprawę zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 190 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sąd któremu sprawa została przekazana związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wobec stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego należy uznać, że skarżące mają przymiot strony w postępowaniu nadzorczym zainicjowanym wnioskiem z 17 lipca 2001 r. o stwierdzenie, że decyzja Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu [...] w W. z dnia [...] listopada 1988r. o sprzedaży lokalu nr [...] została wydana z naruszeniem prawa. Mając powyższe na uwadze sąd orzekł jak w wyroku z mocy art. 145 § 1 pkt a) i c), art. jak art. 152 p.p.s.a, i art. 200 p.p.s.a. Ponownie rozpoznając sprawę organ przeprowadzi postępowanie nadzorcze w stosunku do decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu [...] w W. z dnia [...] listopada 1988 r. o sprzedaży lokalu nr [...].

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło