I SA/Wa 1421/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Stowarzyszenia [...] w P. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi [...] Stowarzyszenia [...] w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie pomocy pieniężnej przysługującej dla rodziny zastępczej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. [...] Stowarzyszenie [...] w P. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie pomocy pieniężnej przysługującej dla rodziny zastępczej W. i P. G. na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka A. G. Pismem z dnia 8 października 2008 r. skarżący wezwany został do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jednego odpisu skargi oraz złożenie dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie dla L. W. do podpisania skargi w imieniu [...] Stowarzyszenia [...] w P. Pismo zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie braków skargi spowoduje jej odrzucenie. Wezwanie zostało odebrane w dniu 13 października 2008 r. przez A. K. W dniu 13 listopada 2008 r. L. W. Prezes Zarządu Stowarzyszenia złożył Sądowi wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że Stowarzyszenie ma swoją siedzibę w budynku Starostwa Powiatowego w P. Korzysta z uprzejmości Starosty P. zarówno, co do siedziby, jak i pomocy administracyjno - biurowej świadczonej przez jego pracowników. Wnioskodawca wskazał, że wezwanie Sądu zostało pokwitowane przez pracownika Starostwa, on zaś odebrał je dopiero w dniu 30 października 2008 r. L. W. podkreślił, że funkcje prezesa sprawuje społecznie. Podał, że z powodu przebytego [...], co jakiś czas musi zmniejszać swoją aktywność zawodową i zgodnie z zaleceniami lekarzy robi kilkutygodniowe przerwy na podreperowanie zdrowia, co miało miejsce i w tym przypadku. Na dowód tego przedstawił pisemną informację lekarza neurologa, z którego wynika, że przebył udar mózgu i przebywa pod stalą opieką poradni neurologicznej oraz dwie karty leczenia wystawione przez Wojewódzki Szpital Zespolony w P., świadczące o pobycie L. W. w szpitalu w okresie od [...] grudnia 2006 r. do [...] stycznia 2007 r. oraz w okresie od [...] do [...] sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W świetle postanowień zawartych w art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm - zwana dalej Ppsa) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; 5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2). Jeżeli z okoliczności faktycznych sprawy nie da się jednoznacznie ustalić, czy termin określony w art. 87 § 1 ustawy został zachowany, Sąd ma obowiązek wydać rozstrzygnięcie merytoryczne w przedmiocie uchybienia terminu, na podstawie art. 86 § 1 (zob. B. Dauter. B. Gruszczyński. A. Kabat. M. Niezgódka-Medek. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze 2005). Skoro więc skarżący nie wskazał, kiedy ustała faktyczna przyczyna uchybienia, a wskazał jedynie na fakt odbioru przesyłki sądowej 30 października 2008 r., to wniosek należało rozpoznać merytorycznie. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie, w stosunku do skarżącego nie ziściła się przesłanka braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Należy podkreślić, że kryterium braku winy w uchybieniu terminu rozpatruje się przez pryzmat ciążącego na wnioskodawcy obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W niniejszej sprawie te wymogi nie zostały spełnione. Nie można uznać za uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu takich okoliczności jak: brak po stronie Stowarzyszenia własnej kadry kierowniczej i konieczność korzystania z pomocy administracyjno-biurowej pracowników Starostwa Powiatowego w P. oraz zły stan zdrowia Prezesa Zarządu Stowarzyszenia i związaną z tym jego mniejszą aktywność zawodową dotyczącą pełnionej społecznie funkcji. Z przedłożonego Sądowi postanowienia sądu rejestrowego z dnia [...] listopada 2002 r., sygn. akt [...] wynika, że Stowarzyszenie reprezentuje 5 - osobowy zarząd. W tej sytuacji nie można uznać za zasadnej argumentacji wniosku, że Stowarzyszenie działało z należytą starannością, skoro po odbiorze przez upoważniona osobę (upoważnienie k-70) wezwania Sądu o uzupełnienie braków formalnych skargi w dniu 9 października 2008 r. (dowód doręczenia w aktach sprawy) Stowarzyszenie mogło posłużyć się inną osobą, spośród składu zarządu i dokonać w terminie czynności procesowej uzupełnienia braków skargi. Sąd zauważa, że kwestia takiego zorganizowania pracy jednostki organizacyjnej, aby możliwe było terminowe dokonywanie czynności procesowych, leży po stronie władz Stowarzyszenia. Wszelkie zaś negatywne skutki związane z brakiem ciągłości w administracyjnej obsłudze obciążają tę jednostkę i nie świadczą o braku winy w uchybieniu terminu. W niniejszej sprawie nie wskazano zaś okoliczności świadczących o tym, że pozostali członkowie Zarządu Stowarzyszenia byli pozbawieni możliwości uczynienia zadość wezwaniu Sądu. Jeżeli natomiast chodzi o podnoszone w sprawie okoliczności dotyczące złego stanu zdrowia Prezesa Zarządu Stowarzyszenia, to Sąd zauważa, że stowarzyszenia rejestrowe działają kolegialnie. Tym samym stan zdrowia jednego z członków Stowarzyszenia nie powinien mieć negatywnego wpływu na czynności, jakie w imieniu tej jednostki winny być podjęte przez osoby upoważnione do działania w jej imieniu (por. postanowienie NSA z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt II OZ 205/06). Poza tym przedłożone w sprawie dokumenty potwierdzające ogólnie zły stan zdrowia Prezesa Zarządu Stowarzyszenia nie dotyczą okresu czasu, który mógłby mieć znaczenie dla sprawy. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 86 § 1 i 87 Ppsa postanowił, jak w sentencji.