I SA/Wa 1440/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie WSA Emilia Lewandowska (spr.) Asesor WSA Agnieszka Miernik Protokolant Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi Gminy W. na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie opinii w sprawie zamiaru likwidacji przedszkola. 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Świętokrzyskiego Kuratora Oświaty z dnia [...] marca 2007 r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu; 3. zasadza od Ministra Edukacji Narodowej na rzecz Gminy W. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Minister Edukacji Narodowej postanowieniem z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...], utrzymał w mocy postanowienie Świętokrzyskiego Kuratora Oświaty z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] w sprawie negatywnej opinii dotyczącej likwidacji Przedszkola Samorządowego w Ł.. Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że Rada Miejska w W. podjęła uchwałę o zamiarze likwidacji przedmiotowej placówki w dniu 26 lutego 2007 r. Świętokrzyski Kurator Oświaty został zawiadomiony dnia 2 marca 2007 r. Mając na uwadze treść art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty organ uznał, że zawiadomienie o zamiarze likwidacji nastąpiło z naruszeniem tego przepisu, gdyż termin do zawiadomienia o zamiarze likwidacji upłynął w dniu 28 lutego 2007 r. Zdaniem organu odwoławczego zasadne jest stanowisko organu I instancji, zgodnie z którym opiniując wniosek o zamiarze likwidacji placówki powinien wziąć pod uwagę spełnienie przez organ prowadzący placówkę oświatową przesłanek z art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty. W skardze na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej Gmina W. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i postanowienia organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Skarżący zarzucił: 1. naruszenie prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty poprzez przyjęcie, iż 6 miesięczny termin do zawiadomienia kuratora o zamiarze likwidacji placówki oświatowej należy liczyć nie od daty podjęcia przez radę gminy uchwały o zamiarze jej likwidacji, czy też od daty nadania w polskiej placówce pocztowej zawiadomienia lecz od daty wpłynięcia zawiadomienia do kuratora; 2. naruszenie prawa materialnego poprzez nie zastosowanie art. 57 § 3 i 5 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) poprzez przyjęcie, iż brak jest przesłanek do stosowania przepisów Kpa dotyczących terminów w przedmiotowym postępowaniu; 3. naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 112 Kodeksu cywilnego poprzez przyjęcie, iż do terminu zawiadomienia kuratora określonego w art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty mają zastosowanie przepisy Kodeksu Cywilnego dotyczące terminów nie zaś przepis Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące terminów; 4. ponadto naruszenie art. 1 i art. 3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez błędną wykładnię przepisów ustawy o systemie oświaty, która w żadnym swym przepisie nie wyłącza stosowania przepisów Kpa; 5. naruszenie prawa materialnego poprzez nie zastosowanie art. 106 § 3 Kpa w zakresie dotyczącym terminu na wydanie opinii, jaki przyznaje ten przepis organowi opiniującemu; 6. naruszenie prawa materialnego poprzez nie zastosowanie art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) w zakresie dotyczącym terminu na wydanie opinii, jaki przyznaje ten przepis organowi opiniującemu. W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, gdyż postanowienia organów obu instancji naruszają prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Świętokrzyski Kurator Oświaty wyraził negatywną opinię w sprawie zamiaru likwidacji przedmiotowej placówki oświatowej z tego powodu, ze uznał, iż zawiadomienie go o zamiarze likwidacji tej placówki nastąpiło z naruszeniem terminu przewidzianego w art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty. Stanowisko to podzielił organ odwoławczy utrzymując w mocy postanowienie organu I instancji. Stanowisko to organów obu instancji jest błędne. Zgodnie z treścią art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) organ prowadzący jest obowiązany co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji, zawiadomić o zamiarze likwidacji placówki wskazane w tym przepisie podmioty, w tym m.in. właściwego kuratora oświaty. Z uchwały Rady Miejskiej w W. z dnia 26 lutego 2007 r. wynika, że przedmiotową placówkę zamierzano zlikwidować z dniem 31 sierpnia 2007 r. (§ 1 uchwały). Termin więc do zawiadomienia o tym zamiarze właściwego kuratora oświaty, określony w powołanym art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty, upłynął z dniem 28 lutego 2007 r. Ze znajdujących się w materiale dokumentacyjnym kserokopii dowodu nadania przesyłki poleconej w urzędzie pocztowym w W. przedmiotowego zawiadomienia wynika, że zawiadomienie to zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 27 lutego 2007 r., a więc z zachowaniem sześciomiesięcznego terminu określonego w powołanym art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty. Zgodnie bowiem z art. 57 § 5 kpa termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Przyjęte przez ustawodawcę rozwiązania prawne w art. 59 ustawy o systemie oświaty wskazują jednoznacznie, że toczące się przed kuratorem oświaty postępowanie jest postępowaniem, do którego maja zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż jest to sprawa administracyjna, w której postępowanie normuje kodeks postępowania administracyjnego, co wynika z treści art. 1 pkt 1 kpa. Nie ma więc znaczenia dla zachowania sześciomiesięcznego terminu, określonego w art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty, kiedy zawiadomienie o zamiarze likwidacji placówki dotarło do właściwego kuratora oświaty, gdyż dla wywiązania się organu prowadzącego z tego obowiązku istotne jest czy dochował on czynności w sposób uregulowany w art. 57 § 3 i § 5 kpa. Wobec powyższego należy uznać, że zaskarżone postanowienia zapadły z naruszeniem art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty w zw. z art. 57 § 3 i § 5 kpa, co uzasadnia ich uchylenie. Z tych względów Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, art. 152 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.