I SA/Wa 1441/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Siegień Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Protokolant Michał Samoraj po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2006 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Rektora [...] z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanowił: odrzucić skargę Rektor [...] decyzją z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...], po rozpatrzeniu wniosku M. D. o stwierdzenie nieważności decyzji Dziekana Wydziału [...] [...] w sprawie skreślenia z dniem 25 lutego 2002 r. z listy studentów dziennych Wydziału [...] umorzył postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu organ przedstawił następująco stan faktyczny: W dniu 12 maja 2002 r. Prodziekan Wydziału [...] [...] skierował do M. D. pismo informujące go, że z dniem 25 lutego 2002 r. decyzją Dziekana Wydziału [...] [...] został skreślony z listy studentów dziennych z powodu niedostatecznych wyników w nauce. M. D. wniósł o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji. Decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. Rektor [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Dziekana. Na tę decyzję Rektora [...] M. D. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2006 r. (sygn. akt I SA/Wa 1787/05) uchylił decyzję Rektora z dnia [...] lipca 2005 r. Rozpatrując ponownie, po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniosek M. D. o stwierdzenie nieważności decyzji Dziekana Wydziału z dnia [...] lipca 2002 r. organ stwierdził, że decyzją z dnia [...] października 2002 r. M. D. został przyjęty na studia dzienne na Wydziale [...] w trybie wznowienia warunkowego. Zatem, zdaniem Rektora rozpatrywanie wniosku M. D. o stwierdzenie nieważności decyzji o skreśleniu z listy studentów jest bezprzedmiotowe, dlatego też postępowanie zostało umorzone. Skargę na decyzję Rektora [...] z dnia [...] lipca 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył M. D. podnosząc w uzasadnieniu, że Rektor nie zrozumiał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydanego w tej sprawie w dniu 20 kwietnia 2006 r. (sygn. akt I SA/Wa 1787/05). W wyroku tym sąd zobowiązał bowiem Rektora do rozpatrzenia wniosku zgodnie z jego treścią, tj. żądaniem unieważnienia decyzji o skreśleniu M. D. z listy studentów w oparciu o materiał dowodowy wynikający z akt administracyjnych. Zdaniem skarżącego kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje zakończenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji poprzez jego umorzenie. Tymczasem Rektor, zdaniem skarżącego, sugerując w zaskarżonej decyzji, że nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji o skreśleniu z listy studentów, jednocześnie umorzył postępowanie ze względu na zaistnienie nieodwracalnych skutków prawnych wywołanych wykonaniem decyzji nie zwracając przy tym uwagi na treść art. 158 § 2 kpa. W odpowiedzi na skargę Rektor [...] wniósł o jej oddalenie podnosząc w uzasadnieniu, że postępowanie umorzył, ponieważ decyzją z dnia [...] października 2002 r. M. D. został ponownie przyjęty na studia dzienne w trybie wznowienia warunkowego i dlatego jego zdaniem rozpatrywanie sprawy skreślenia M. D. z listy studentów stało się bezprzedmiotowe. Prawny interes skarżącego został bowiem, zdaniem Rektora [...], zaspokojony poprzez wznowienie studiów na Wydziale [...]. Zdaniem Rektora stwierdzenie nieważności decyzji Dziekana Wydziału o skreśleniu z listy studentów, oznaczałoby nieważność decyzji o wznowieniu studiów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co wynika z treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Prawo Obywatelskich. Poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie (art. 53 § 2 ustawy). Brak wyczerpania środków zaskarżenia powoduje, że skarga jest niedopuszczalna. W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że w dacie wydania decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. przez Rektora [...] obowiązywał art. 207 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005 r., Nr 164, poz. 1365 ze zm.). Stosownie do jego treści do decyzji Rektora wydanej w pierwszej instancji ma zastosowanie art. 127 § 3 kpa, co oznacza, że przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dopiero po złożeniu takiego wniosku i wydaniu decyzji w wyniku jego rozpoznania stronie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Decyzja w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej jest decyzją wydaną w nowej sprawie administracyjnej i dlatego podlega weryfikacji w toku instancji w trybie nadzwyczajnym, a następnie zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Rektor [...] rozpoznając wniosek M. D. ponownie po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2006 r. powinien rozpatrzyć go na podstawie nowych przepisów. Zdaniem sądu, przepis przejściowy - art. 259 nowej ustawy ma zastosowanie tylko do postępowania zwykłego. Z materiału dokumentacyjnego znajdującego się w aktach sprawy wynika jednoznacznie, że Rektor [...] w zaskarżonej decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. nie uwzględnił zmiany przepisów prawa i błędnie pouczył M. D. o środkach odwoławczych. Błędne pouczenie nie może szkodzić stronie, dlatego też M. D. przysługuje prawo do złożenia wniosku do organu o ponowne rozpatrzenie jego wniosku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, jednakże pozostaje to bez wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. Mając powyższe na uwadze, ze względu na brak wyczerpania środka przysługującego stronie w postępowaniu administracyjnym, skargę jako przedwczesną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało odrzucić.