I SA/Wa 1446/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik Sędziowie: WSA Marta Kołtun - Kulik WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2015 r. sprawy ze skargi K. W. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 358/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz K. W. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. K. W. pismem z 25 maja 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której domagała się wymierzenia Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem przez ten organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 358/13. Powyższym wyrokiem Sąd, w następstwie uwzględnienia skargi J.K., B. G. oraz K. W., zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], oznaczoną nr hip. [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Akta te wraz z odpisem prawomocnego wyroku doręczone zostały zaś organowi 7 marca 2014 r. Wobec braku podejmowania rozstrzygnięcia w sprawie, pismem z 15 maja 2014 r. pełnomocnik J. K., B. G. i K. W. wezwał Prezydenta W. do wykonania powyższego wyroku. Wezwanie to okazał się bezskuteczne, czego konsekwencją było wniesienie przez tę ostatnią wskazanej na wstępie skargi. W odpowiedzi na skargę – udzielonej 3 miesiące po jej wniesieniu - Prezydent W. wyjaśnił, że postępowania aktualnie znajduje się na etapie analizy zgromadzonej dotychczas dokumentacji w aspekcie przesłanek z art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Do zakończenia zaś postępowania konieczne jest zlecenie sporządzenia operatu szacunkowego. Wskazywał jednocześnie na poinformowanie skarżącej przy piśmie z 18 sierpnia 2015 r. o przyczynach niedotrzymania terminu załatwienia sprawy określonego wyrokiem, a także nowym terminie zakończenia postepowania do 31 grudnia 2015 r. W związku z powyższym wnosił on o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W., określonej w sentencji grzywny oraz ocena charakteru zaistniałej zwłoki. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." Przepis ten (w brzmieniu ustalonym art. 1 pkt 42 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2015 r. poz. 658) stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. W przypadku zaistnienia stanu zwłoki w wykonaniu wyroku, Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 154 § 2 zd. drugie p.p.s.a.) W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 grudnia 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 358/13 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 7 marca 2014 r. Zgodnie zatem z art. 286 § 2 p.p.s.a. od tej daty rozpoczął bieg dwumiesięczny termin wyznaczony wyrokiem w jakim sprawa, w której organ pozostawał bezczyny, winna być rozpoznana. Tym samym termin ten upłynął 7 maja 2014 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia rozpoznania skargi, mimo uprzedniego wezwania przez stronę do wykonania powyższego wyroku, Prezydent W. nie rozstrzygnął zawisłej przed nim sprawy administracyjnej. Skoro zatem Prezydent W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu sprawy nie załatwił - a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do jej rozstrzygnięcia, ale także do dokonania tego w określonym terminie - to wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny jest niewątpliwie w pełni uzasadniony. Nie może się przy tym od stanu zwłoki w wykonaniu wyroku uwolnić organ poprzez wyznaczenie kolejnego terminu załatwienia zawisłej przed nim sprawy administracyjnej. Przypomnieć wszak należy - o czym skądinąd wielokrotnie już tutejszy Sąd pouczał Prezydenta W. w orzeczeniach wydawanych w sprawach ze skarg na niewykonanie wyroku (tytułem przykładu można tu wskazać wyroki z 10.12.2014 r. I SA/Wa 2319/14, z 20.01.2015 r. I SA/Wa 2833/14, dostępne w internetowej bazie orzeczeń http://orzeczenia.nsa.gov.pl) - iż termin wyznaczony wyrokiem jest bezwzględnie wiążącym organ i nie podlega przedłużeniu na zasadach określonych w art. 36 § 1 k.p.a. Niewykonywanie zaś wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja bowiem prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Mając przy tym na względzie, że zwłoka w wykonaniu przez Prezydenta W. powyższego wyroku, wynosi na dzień wyrokowania niemal 17 miesięcy, a przez ten czas organ ów nie podjął ani jednej czynności ukierunkowanej na załatwienie sprawy, uprawniona jest ocena, że przybrała ona w okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy postać kwalifikowaną, a więc rażąco naruszającą prawo, w tym przede wszystkim naruszającą w ten sposób przepisy art. 153 p.p.s.a. oraz art. 12 k.p.a. Świadczy przy tym o intencjonalnym lekceważeniu norm postępowania i unikaniu podejmowania rozstrzygnięcia sprawy, bez jakichkolwiek obiektywnie weryfikowalnych przyczyn mogących ten stan rzeczy usprawiedliwiać. Nie bez znaczenia dla powyższej oceny jest także sposób podejścia przez organ do wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązku przekazania sądowi skargi w terminie 30 dni od jej wniesienia. W niniejszej sprawie bowiem przekazana ona została do sądu dopiero po trzech miesiącach od jej wniesienia. Zważywszy zatem na skalę przekroczenia terminu w wykonaniu wyroku jak też rażące naruszenie przez organ ww. przepisów, skład orzekający ocenił, że adekwatną w tych okolicznościach faktycznych sankcją będzie grzywna w wysokości 2000,00 złotych. Ten wymiar grzywny winien przy tym skłonić organ do niezwłocznego załatwienia sprawy, w której dotychczas pozostaje on w zwłoce. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.