I SA/Wa 1452/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędziowie WSA Dariusz Chaciński WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Protokolant referent Joanna Kicińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi T. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku pielęgnacyjnego oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania T. Z. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2015 r. przyznającej mu zasiłek pielęgnacyjny na okres od 1 grudnia 2013 r. do dnia 31 lipca 2017 r., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ przedstawił następująco stan faktyczny i prawny sprawy: W dniu 17 grudnia 2013 roku T. Z. złożył wniosek o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego z tytułu niepełnosprawności. Decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] Prezydent [...] przyznał T. Z. zasiłek pielęgnacyjny w kwocie [...] zł miesięcznie na okres od dnia 1 grudnia 2013 r. do dnia 31 lipca 2017 r. Następnie w wyniku rozpatrzenia odwołania złożonego przez T. Z., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], utrzymało powyższą decyzję w mocy. Na skutek wniesionej przez T. Z. skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 października 2014 r. sygn. akt I SA/Wa 1492/14 uchylił zarówno decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. jak i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Ponownie rozpoznając wniosek T. Z., Prezydent [...] decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] przyznał wnioskodawcy zasiłek pielęgnacyjny w kwocie [...] zł miesięcznie na okres od 1 grudnia 2013 r. do dnia 31 lipca 2017 r. Od decyzji powyższej T. Z. złożył odwołanie, kwestionując ją w zakresie wyznaczenia okresu, na jaki przyznany mu został zasiłek pielęgnacyjny. Jego zdaniem zasiłek ten powinien być bowiem mu przyznany od dnia 1 kwietnia 2013 r. Rozpatrując odwołanie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, że w sprawie nie budzi żadnych wątpliwości istnienie po stronie T. Z. uprawnienia do zasiłku pielęgnacyjnego a wysokość tego świadczenia została ustalona w prawidłowej wysokości. Z akt wynika bowiem, że T.Z. od urodzenia jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Brak jest natomiast okoliczności, których wystąpienie powodowałoby brak uprawnień do wnioskowanego świadczenia. Wątpliwości skarżącego budzi natomiast okres na jaki przyznano mu świadczenia rodzinne. Skarżący podnosi, że okres ten powinien rozpocząć się w dniu [...] kwietnia 2013 r. ponieważ w marcu 2013 r. wypłacono mu zasiłek pielęgnacyjny przyznany poprzednią decyzją Prezydenta [...]. Początek uprawienia do zasiłku pielęgnacyjnego przyznanego zaskarżoną decyzją powinien zatem biec od pierwszego dnia miesiąca następującego po tym miesiącu tj. od [...] kwietnia 2013 r. Kolegium wyjaśniło, że z akt sprawy wynika, iż na podstawie orzeczenia Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia [...] lipca 2013 r., T.Z. został zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, przy czym wskazano, że niepełnosprawność istnieje od urodzenia. Orzeczenie to zostało wydane do dnia 31 lipca 2017 r. Od orzeczenia wniesiono odwołanie, w wyniku którego Wojewódzki Zespół Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w dniu [...] września 2013 r. uchylił je w części dotyczącej ustaleń zawartych w punktach dotyczących odpowiedniego zatrudnienia oraz uczestnictwa w terapii zajęciowej. W pozostałej zaś części orzeczenie to pozostawiono bez zmian. Powołując się na art. 24 ust. 2a ustawy o świadczeniach rodzinnych organ wyjaśnił, że wskazany w tym przepisie trzymiesięczny termin należy liczyć, w jego ocenie, od daty wydania orzeczenia w stosunku do T. Z. o ustaleniu umiarkowanego stopnia niepełnosprawności tj. od dnia [...] września 2013 r. a nie jak podnosi skarżący od dnia doręczenia mu tego orzeczenia. Na poparcie swego stanowiska organ powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie sygn. akt II SA/Sz 189/12. Organ wyjaśnił, że koniec terminu na złożenie wniosku przypadał zatem na dzień 13 grudnia 2013 r. T. Z. złożył natomiast przedmiotowy wniosek w dniu 17 grudnia 2013 r., a zatem z uchybieniem ww. trzymiesięcznego terminu. W związku z powyższym słusznie, zdaniem SKO, organ pierwszej instancji zastosował przepis art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych a nie art. 24 ust. 2a tej ustawy. Dlatego też prawidłowe jest, w ocenie organu odwoławczego, ustalenie początkowej daty okresu na jaki przyznano uprawnienie dla T. Z. do zasiłku pielęgnacyjnego na dzień 1 grudnia 2013 r. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu T. Z. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze ponowił swoje stanowisko prezentowane w trakcie postępowania administracyjnego wskazując, że zasiłek pielęgnacyjny powinien być mu przyznany na okres od dnia 1 kwietnia 013 r. na podstawie art. 24 ust. 2a ustawy o świadczeniach rodzinnych. Odpowiadając na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego, ustalonego i obowiązującego w dniu wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Zgodnie na art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "ppsa" uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym, przy czym zgodnie z art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a organ administracji prawidłowo ustalił i ocenił stan faktyczny i stan prawny, uzasadniając swoje stanowisko adekwatnie do wymagań zawartych w art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego. Zaskarżona decyzja i jej uzasadnienie nie narusza także stanowiska wyrażonego w niniejszej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 października 2014 r. I SA/Wa 1492/14. Zgodnie z art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 114) – dalej "ustawa"/"ustawa o świadczeniach rodzinnych" zasiłek pielęgnacyjny przysługuje osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia. Jak wynika z akt sprawy i co nie budzi wątpliwości żadnej ze stron postępowania T. Z. spełnia przesłanki z powyższego przepisu, zatem przysługuje mu zasiłek pielęgnacyjny. Okolicznością sporną w niniejszej sprawie jest natomiast okres na jaki został skarżącemu przyznany ww. zasiłek, a konkretnie termin od którego został on przyznany skarżącemu. W tym miejscu wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 24 ust. 2 a ustawy o świadczeniach rodzinnych prawo do świadczeń rodzinnych (tu zasiłku pielęgnacyjnego) ustalane jest począwszy od miesiąca, w którym złożono wniosek o ustalenie niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności, jeżeli w okresie trzech miesięcy, licząc od dnia wydania orzeczenia o niepełnosprawności lub orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, zostanie złożony wniosek o ustalenie prawa do świadczenia uzależnionego od niepełnosprawności. Zawarte w tym przepisie sformułowanie "od dnia wydania orzeczenia" rozumieć należy jako dzień wydania przez właściwy organ lub sąd orzeczenia o ustaleniu stopnia niepełnosprawności. Wydanie orzeczenia nie jest natomiast, jak to sugeruje skarżący, dniem w którym zostało ono doręczone stronie. Okoliczność doręczenia rozstrzygnięcia organu administracji publicznej stronie, stanowi jedynie o jego wejściu do obiegu prawnego, nie stanowi natomiast o jej wydaniu. Jak wynika z akt sprawy orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało wydane przez Wojewódzki Zespół Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w dniu [...] września 2013 r. Słusznie zatem, zdaniem Sądu, organy orzekające w sprawie uznały, że trzymiesięczny termin na złożenie wniosku o jakim mowa w ww. przepisie upłynął w dniu [...] grudnia 2013 r. Natomiast z akt sprawy wynika, że skarżący złożył wniosek o przyznanie mu zasiłku pielęgnacyjnego w dniu [...] grudnia 2013r . a zatem z uchybieniem powyższego terminu. W sprawie nie mógł więc mieć zastosowania wskazany art. 24 ust. 2 a ustawy o świadczeniach rodzinnych. Prawidłowo zatem , zdaniem sądu, organy orzekające w sprawie rozpatrzyły złożony przez skarżącego wniosek w oparciu o przepis art. 24 ust. 2 ustawy. Zgodnie z tym przepisem prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. Stosownie natomiast do ust. 3 tego przepisu okres ten ulega zmianie w przypadku ustalenia tego świadczenia w oparciu o orzeczenie o niepełnosprawności wydane na czas określony (co ma miejsce w niniejszej sprawie). Wówczas prawo do świadczeń rodzinnych ustala się do ostatniego dnia miesiąca, w którym upływa termin ważności orzeczenia. Dlatego też należało przyjąć, iż przedmiotowe świadczenie wynikające z wniosku złożonego przez skarżącego w dniu [...] grudnia 2013r. przysługuje począwszy od 1 grudnia 2013 do 31 lipca 2017r. tj. do końca upływu terminu ważności orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, zgodnie z ust. 2 powołanego wcześnie art. 24 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Kwestionowany zatem przez skarżącego okres na jaki przyznano mu należne świadczenie został oznaczony przez SKO w W. prawidłowo. Gdy zaś chodzi o kwotę przedmiotowego świadczenia to jej wysokość wynika wprost z przepisów ustawy, gdzie wysokość specjalnego zasiłku pielęgnacyjnego ustawodawca określił na [...] zł miesięcznie zgodnie z przepisami Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 sierpnia 2012 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny oraz wysokości świadczeń rodzinnych(Dz. U. z dnia 24 sierpnia 2012 r.). Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie ar.t 151 (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.