I SA/Wa 147/19

WyrokWSA w Warszawie2019-09-24

Skład orzekający: Monika Sawa, Małgorzata Boniecka - Płaczkowska, Jolanta Dargas

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku, gdy małżonkowie są po rozwodzie, ale wyrok rozwodowy nie jest prawomocny, dochód męża powinien być wliczany do dochodu rodziny przy ustalaniu prawa do świadczenia wychowawczego?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że do czasu prawomocnego orzeczenia rozwodu, małżonkowie są traktowani jako członkowie rodziny, a ich dochody są wliczane łącznie przy ustalaniu prawa do świadczenia wychowawczego. Definicja rodziny zawarta w ustawie o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci jest ścisła i nie pozostawia miejsca na swobodną interpretację, a tym samym organ administracji jest związany literalnym brzmieniem przepisu.
Stan faktyczny
M. R. złożyła wniosek o przyznanie świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko, które było niepełnosprawne. Organy odmówiły przyznania świadczenia, ponieważ dochód rodziny, uwzględniający dochód męża skarżącej (P. R.), przekroczył ustawowe kryterium dochodowe. Skarżąca argumentowała, że jest po rozwodzie, wyrok nie jest prawomocny, a z mężem nie tworzy faktycznie rodziny i nie zamieszkuje z nim od dłuższego czasu. Sąd rozpoznał skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Monika Sawa Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska WSA Jolanta Dargas (spr.) Protokolant referent stażysta Aneta Suchecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2019 r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] grudnia 2018 nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy T. z [...] listopada 2018 r., nr [...], odmawiającą M. R. przyznania świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko B. R. Zaskarżone orzeczenie zostało wydane w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny sprawy. M. R. 24 sierpnia 2018 r. wystąpiła o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko w wieku poniżej 18 roku życia B. R. urodzonego [...] grudnia 2005 r. Do wniosku załączyła orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Z. z [...] czerwca 2016 r., z którego wynika, że ww. dziecko zostało zaliczone do osób niepełnosprawnych do [...] czerwca 2019 r. Wójt Gminy T. ww. orzeczeniem odmówił M. R. przyznania świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko B. R. Organ uzasadnił, że zgodnie z art. 5 ust. 3 i 4 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2017 r. poz. 1851 ze zm.) świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko osobom. o których mowa w art. 4 ust, 2 jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800 zł miesięcznie, a jeżeli członkiem rodziny jest dziecko niepełnosprawne. świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2 jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 1.200 zł miesięcznie. Rodzina wnioskodawczyni składa się natomiast z 4 osób, a miesięczny dochód rodziny w 2017 r. - po uwzględnieniu dochodu uzyskanego i utraconego - wynosił [...] zł, co w przeliczeniu na osobę w rodzinie stanowi miesięcznie kwotę [...] zł. Przy czym organ wskazał, iż M. R. przedłożyła do akt sprawy kserokopie wyroku rozwodowego Sądu Okręgowego w P. z [...] października 2018 r., sygn. akt [...], lecz nie określono na nim daty jego prawomocności. Odwołanie od decyzji złożyła M. R., kwestionując ustalenia organu I instancji wskazała, że jej rodzina składa się z trzech osób, gdyż z mężem jest po rozwodzie. Decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Wójta Gminy T. z [...] listopada 2018 r. Organ uzasadnił podjęte rozstrzygniecie wskazując, że warunkiem przyznania świadczenia wychowawczego jest osiąganie przez rodzinę dochodu w przeliczeniu na osobę, który nie przekracza 800 zł (art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci). W przypadku, gdy członkiem rodziny jest dziecko niepełnosprawne, wówczas warunkiem przyznania świadczenia jest osiąganie przez rodzinę dochodu w przeliczeniu na osobę nieprzekraczającego kwoty 1.200 zł (art. 5 ust. 4 ww. ustawy). Zgodnie z art. 2 pkt 16 ustawy przez rodzinę rozumie się następujących członków rodziny: małżonków, rodziców dzieci, opiekuna faktycznego dziecka oraz zamieszkujące wspólnie z tymi osobami, pozostające na ich utrzymaniu dzieci w wieku do ukończenia 24 roku życia, a także dzieci, które ukończyły 25 rok życia, legitymujące się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, jeżeli w związku z tą niepełnosprawnością przysługuje świadczenie pielęgnacyjne lub specjalny zasiłek opiekuńczy albo zasiłek dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz. U. z 2016 r. poz. 162 i 972 oraz z 2017 r. poz. 1428); do członków rodziny nie zalicza się dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, dziecka pozostającego w związku małżeńskim, a także pełnoletniego dziecka posiadającego własne dziecko; w przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną obojga rodziców rozwiedzionych lub żyjących w separacji, lub żyjących w rozłączeniu sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach, dziecko zalicza się jednocześnie do członków rodzin obydwojga rodziców. Organ podkreślił, że wyliczenie to jest wyczerpujące i stanowi katalog zamknięty, a on sam jest nim związany. We wniosku z 24 sierpnia 2018 r. M. R. do rodziny zaliczyła również męża P. R., który zamieszkuje pod tym samym adresem co wnioskodawczyni i jej dzieci. Przy czym z akt sprawy wynika, że nie ma ona prawomocnego wyroku rozwodowego, albowiem, jak sama oświadczyła [...] listopada 2018 r. "będzie składała apelację od tego wyroku". W tych okolicznościach Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uznało za prawidłowe ustalenie organu I instancji, że rodzina wnioskodawczyni składa się z czterech osób. Organ, powołując a definicję zawartą w art. 2 pkt 19 powołanej ustawy z dnia 11 lutego 2016 r., stwierdził, że na dochód rodziny wnioskodawczyni składa się dochód jej osiągnięty w 2017 r. - w wysokości [...] zł oraz dochód jej męża P. R. w wysokości [...] zł, co łącznie daje kwotę [...] zł. Miesięczny dochód rodziny wyniósł [...] zł - co w przeliczeniu na osobę daje kwotę [...] zł. Dochód rodziny M. R. przekracza kwotę 1.200 zł Zasadnie zatem odmówiono przyznania świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko. Skargę na powyższe rozstrzygniecie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła M. R. Skarżąca wskazała, że była uprawniona do złożenia wniosku o przyznanie świadczenia wychowawczego, gdyż jej syn ma orzeczenie o niepełnosprawności. W jej ocenie spór w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy do składu jej rodziny zaliczyć należy P. R. (ojca dziecka), z którym obecnie jest po rozwodzie. Wyrok jest nieprawomocny, gdyż strona zaskarżyła wysokość przyznanych alimentów. Z byłym małżonkiem nie tworzy faktycznie rodziny. Brak jest podstaw do zaliczenia tej osoby do składu jej rodziny, a co za tym idzie i jego dochodu. Ponadto od sierpnia 2016 r. nie zamieszkał on ze skarżącą. Podniosła, że ustawodawca w art. 15 ust. 1 powołanej ustawy nadał organom uprawnienie do weryfikacji, w sytuacjach gdy w stosunku do osoby ubiegającej się lub pobierającej świadczenie wystąpią wątpliwości, dotyczące sprawowania opieki nad dzieckiem. W tym przypadku takiej weryfikacji organ nie dokonał. Ustawodawca, określając pojęcie rodziny jak i osoby samotnie wychowującej dziecko uwzględnia status prawny, aczkolwiek akcentuje faktyczne wychowywanie dziecka. W oparciu o powyższe zarzuty M. R. wniosła o uchylenie decyzji obu organów i ponowną weryfikację jej prawa do wnioskowanego świadczenia, z uwzględnieniem rzeczywistego stanu rzeczy. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd w zakresie dokonywanej kontroli bada czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Rozpoznając sprawę niniejszą w ramach powyższych kryteriów skargę należy uznać za niezasadną. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszym postępowaniu objęta była decyzja odmawiająca przyznania świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko w rodzinie na syna skarżącej zaś materialnoprawną jej podstawę stanowiły przepisy ustawy z 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2017 r., poz. 1851 ze zm.). Powodem odmowy przyznania wnioskowanego świadczenia było stwierdzenie, że w skład rodziny skarżącej wchodził poza nią P. R. Małżonkowie ci uzyskali wyrok rozwodowy, wydany przez Sąd Okręgowy w P. z [...] października 2018 r., sygn. akt [...], lecz nie był on prawomocny, gdyż został zaskarżony. W tych okolicznościach dochód na osobę w rodzinie przekroczył ustawowe kryterium dochodowe, określone na kwotę 1.200 zł. Organy wyliczyły, że w 2017 r. rodzina osiągnęła dochód w wysokości [...] zł, uwzględniając w nim dochód P. R. w wysokości [...] zł. Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest zatem to, czy organ powinien zaliczyć dochód P. R. do rodziny M. R., gdyż jak twierdzi ona w skardze ten ostatni już od sierpnia 2016 r. nie tworzył z nią rodziny i zamieszkiwał w innym miejscu, a ponadto wyrokiem z [...] października 2018 r. sąd powszechny orzekł o rozwodzie małżonków. Rozpatrując zatem powyższą sprawę stwierdzić należy, że zgodnie z art. 5 ust. 4 powołanego aktu wynika, że jeżeli członkiem rodziny jest dziecko niepełnosprawne, świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 1.200 zł. Powyższe kryterium dochodowe znajduje w niniejszej sprawie zastosowanie, z uwagi na niepełnosprawność dziecka. Odnosząc się zatem do dochodu rodziny w pierwszej kolejności odwołać się należy do pojęcia "rodziny". Ustawodawca zdefiniował je w art. 2 pkt 16 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci rozumiejąc pod tym pojęciem odpowiednio następujących członków rodziny: małżonków, rodziców dzieci, opiekuna faktycznego dziecka oraz zamieszkujące wspólnie z tymi osobami, pozostające na ich utrzymaniu dzieci w wieku do ukończenia 25 roku życia, a także dzieci, które ukończyły 25 rok życia, legitymujące się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, jeżeli w związku z tą niepełnosprawnością przysługuje świadczenie pielęgnacyjne lub specjalny zasiłek opiekuńczy albo zasiłek dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz. U. z 2016 r., poz. 162); do członków rodziny nie zalicza się dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, dziecka pozostającego w związku małżeńskim, a także pełnoletniego dziecka posiadającego własne dziecko; w przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną obojga rodziców rozwiedzionych lub żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu, dziecko zalicza się jednocześnie do członków rodzin obydwojga rodziców. Rozważając to zagadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 24 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Gl 419/19 (orzeczenie nieprawomocne, opubl. LEX 2689515) wskazał, że w przypadku osób pozostających w związku małżeńskim, niezależnie od pozostawania przez małżonków w faktycznej separacji, są oni traktowani jako członkowie rodziny, których dochody łącznie wlicza się do dochodu rodziny (por. wyrok WSA w Lublinie z 20 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Lu 954/16; wyrok WSA w Szczecinie z 11 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 1104/17 – dostępne w CBOSA). Osoby pozostające w związku małżeńskim są traktowane bowiem jako członkowie rodziny do czasu prawomocnego orzeczenia przez sąd separacji lub rozwodu. Jak wywiódł wskazana definicja nie zawiera zwrotów niedookreślonych i nie pozostawia miejsca na ich swobodną interpretację. Przepis ten statuuje zaś jako członków rodziny między innymi małżonków, a jednocześnie nie wprowadza żadnych okoliczności, ani kryteriów, w których możliwe byłoby niezakwalifikowanie osób pozostających w związku małżeńskim jako członków jednej rodziny (wyrok WSA w Lublinie z dnia 29 maja 2018 r., sygn. akt II SA/Lu 144/18). Za przyjęciem powyższej interpretacji wskazanej definicji przemawia ustawowa definicja "osoby samotnie wychowującej dziecko". Zgodnie z art. 2 pkt 13 ustawy, za osobę taką uważa się wyłącznie: pannę, kawalera, wdowę, wdowca, osobę pozostającą w separacji orzeczonej prawomocnym wyrokiem sądu, osobę rozwiedzioną, chyba że wychowuje wspólnie co najmniej jedno dziecko z jego rodzicem. A contrario z definicji tej wynika więc, że osoba pozostająca w związku małżeńskim - do czasu prawomocnego orzeczenia przez sąd rozwodu - nie może być uznana za osobę samotnie wychowującą dziecko. W tych okolicznościach jej małżonka nie można do tego momentu pomijać przy ustaleniu składu rodziny i to nawet jeżeli w rzeczywistości z rodziną tą już nie zamieszkuje i prowadzi odrębne gospodarstwo domowe. Ponadto omawiana uprzednio definicja "rodziny" obowiązuje wyłącznie na gruncie ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, a to z kolei powoduje, iż regulacje w tym właśnie zakresie, występujące na gruncie innych ustaw, nie mają zastosowania. Sąd podzielając uprzednio wskazane stanowisko uznał, iż przepis art. 2 pkt 16 ustawy uznać należy za przesądzający sporną kwestię w niniejszej sprawie. W sposób precyzyjny wyznacza on krąg osób, których dochody bierze się pod uwagę przy ustalaniu prawa do świadczenia wychowawczego. Ponadto w tym zakresie, badając dochód rodziny celem przyznania świadczenia wychowawczego, organy administracji nie podejmują działań w ramach uznania administracyjnego, lecz w warunkach związania treścią powołanego przepisu, a ponadto wskazana norma musi być interpretowana literalnie i ścieśniająco, gdyż definiuje ona pojęcie w sposób odmienny od jego rozumienia językowego. Konkludując powyższe w przypadku prawnego istnienia małżeństwa, zgodnie z powyższą definicją, małżonkowie stanowią rodzinę i to niezależnie od tego, czy mieszkają razem, a przez to organ zobowiązany jest uwzględnić ich dochody i w ten sposób wyliczyć dochód rodziny. W niniejszej sprawie ponadto istotne jest, że wyrok rozwodowy z 2018 r., dotyczący małżeństwa skarżącej, nie był prawomocny, ale też to, iż wskazała ona we wniosku o przyznanie świadczenia, jako członka swojej rodziny – męża P. R. Przy czym w dochodzie rodziny uwzględniono dochód tego ostatniego z 2017 r. W tych okolicznościach stanowisko organu wyrażone w zaskarżonej decyzji uznać należy za prawidłowe. Przede wszystkim wynika to z faktu, że dopiero istnienie prawomocnego orzeczenia rozwodowego jest wiążące dla organów administracyjnych. Uzasadnia to treść art. 365 § 1 kpc., który stanowi, że orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.". Z tego też względu ten ostatni jest związany ustawową definicją rodziny, a przez to nie może wziąć pod uwagę wskazanego przez skarżącą faktu, iż małżonkowie nie zamieszkiwali razem. W ocenie Sądu organy przeprowadziły postępowanie w sposób prawidłowy. Wszechstronnie zebrały i rozważyły materiał dowodowy, zgodnie z art. 7 kpa., art. 77 § 1 kpa oraz art. 80 kpa. Przy czym znalazło to wyraz w uzasadnieniach ich rozstrzygnięć, zgodnie z art. 107 § 3 kpa. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło