I SA/Wa 1472/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. i T. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi J. C. i T. C. na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na sprzedaż nieruchomości gminnych w trybie bezprzetargowym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. J. C. i T. C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...], w przedmiocie wyrażenia zgody na sprzedaż w trybie bezprzetargowym nieruchomości położonych w P. o nr ewidencyjnych [...],[...] oraz [...], obręb [...] miasta P. Wraz z wniesioną skargą skarżący wystąpili o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższych regulacji wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Podkreślić należy, że Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżony akt w razie wykonania mogłaby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 ppsa (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały nie przywołali żadnych okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia dokonanie przez sąd merytorycznej jego oceny. Podkreślić również należy, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że złożony przez niego wniosek jest zasadny w kontekście przedstawionych wyżej przesłanek i że ewentualna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki dotyczą jego osoby. Tymczasem w przedmiotowej sprawie brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku dotyczącego wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały, uniemożliwił ocenę, czy spełniona została którakolwiek z przesłanek wymienionych w wyżej cytowanym przepisie, co spowodowało konieczność odmowy jego uwzględnienia. Wskazywanie zaś w skardze na pominięcie przez organ faktu, że skarżącym jako byłym właścicielom wywłaszczonej działki nr [...] przysługiwałoby prawo do żądania jej zwrotu, jest niewystarczającym argumentem do zastosowania ochrony tymczasowej. Tym bardziej, że jak wskazali skarżący w piśmie z dnia [...] października 2015 r., postępowanie o zwrot działki nr [...], nigdy nie było wszczynane. Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.