I SA/Wa 1477/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 24 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. i A. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. M. i A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], którą ustanowił na lat 99 prawo użytkowania wieczystego w udziale wynoszącym [...] części do zabudowanego gruntu o pow. [...] m2, położonego w [...] przy ul. [...], opisanego w ewidencji gruntów jako działka nr [...] z obrębu [...], dla której prowadzona jest księga wieczysta Nr [...]na rzecz: K. P., D. L., E. T., A. T., R. T., S. R., Z. G., M. L., M. P. (pkt 1 decyzji); ustalił czynsz symboliczny z tytułu ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu opisanego w pkt 1 w wysokości [...]netto - płatny z góry w terminie do dnia 31 marca każdego roku (pkt 2 decyzji); odmówił osobom wymienionym w pkt 1 decyzji ustanowienia prawa użytkowania wieczystego w udziale wynoszącym [...] części do przedmiotowego zabudowanego gruntu (pkt 3 decyzji); odmówił osobom wymienionym w pkt 1 decyzji ustanowienia prawa użytkowania wieczystego w udziale wynoszącym [...] części do zabudowanego gruntu o pow. [...] m2, pochodzącego z dawnej nieruchomości hip. nr [...], położonego w [...] przy ul. [...], wchodzącego w skład działki nr [...] z obrębu [...], dla której prowadzona jest księga wieczysta Nr [...] (pkt 4 decyzji); stwierdził, że na gruncie oddanym w użytkowanie wieczyste posadowiony jest budynek, który nie spełnia warunków art. 5 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy. Na podstawie art. 7 ust. 3 w/w dekretu określił, iż umowa o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste zostanie zawarta pod następującymi warunkami: ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu opisanego w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...] z obrębu [...], nastąpi z równoczesną sprzedażą części budynku mieszkalnego stanowiącego własność [...] (udział wynoszący [...]). Warunki sprzedaży części budynku, w tym wysokość ceny należnej m.st. Warszawie, zostaną określone w protokole z rokowań. Podstawą ustalenia ceny będzie wartość części budynku określona w operacie szacunkowym sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego na zlecenie [...]- po uprawomocnieniu się niniejszej decyzji. Cena części budynku podlega zapłacie najpóźniej w przeddzień podpisania umowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego, przy czym za dzień zapłaty przyjmuje się uznanie odpowiedniej kwoty na wskazanym w protokole z rokowań rachunku m.st. Warszawy; po wydaniu przez Stołecznego Konserwatora Zabytków decyzji w przedmiocie zgody na oddanie następcom prawnym dawnego właściciela nieruchomości w użytkowanie wieczyste (pkt 8 decyzji). Pismem z dnia 7 sierpnia 2015 r. M. M. i A. M. wnieśli, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], zawierając w niej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że koniecznym jest wtrzymanie wykonania, gdyż przedmiotem zaskarżonej decyzji jest rozporządzanie prawem użytkowania wieczystego, a w wyniku jej wykonania zostanie podpisana umowa w formie aktu notarialnego nosząca skutki rzeczowe. Zdaniem skarżących brak wstrzymania spowoduje nieodwracalne skutki materialnoprawne, które umożliwią rozporządzanie nieruchomością jeszcze przed zakończeniem postępowania sądowego, jednocześnie wskazał, że wówczas kontrola sądu administracyjnego nie będzie miała już dla stron znaczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powołana dalej: "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści tego przepisu wynika więc, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest istniejące realne niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Celem omawianej instytucji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika także, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Zadaniem Sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za uwzględnieniem jej wniosku. W ocenie Sądu skarżący nie wykazali, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Samo wskazanie, że decyzja Kolegium spowoduje nieodwracalne skutki materialnoprawne, tj. umożliwi rozporządzanie nieruchomością, jest niewystarczającą podstawą do zastosowania przez Sąd instytucji ochrony tymczasowej. Ponadto należy podkreślić, iż skarżący obowiązani są wykazać okoliczności, które w ich ocenie uzasadniają wniosek co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnianie wniosku skarżących nie może stanowić czysto hipotetycznej ewentualności. Wobec tego musi istnieć realne i wymierne zagrożenie wyrządzenia szkody. Wniosek o wstrzymanie wykonania wyżej wskazanej decyzji winien być wnikliwie uzasadniony, zawierać argumentację popartą faktami wraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania objętego skargą aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą nie mogą stanowić podstawy do pozytywnego rozpatrzenia wniosku. Jednocześnie podkreślenia wymaga okoliczność, że ewentualne pozostanie w obiegu decyzji ustanawiającej prawo użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości pozostaje bez wpływu na uprawnienia właścicielskie skarżących. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.