I SA/Wa 148/19

PostanowienieWSA w Warszawie2019-04-08

Skład orzekający: Magdalena Durzyńska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga złożona przez pełnomocnika, który jest jednocześnie stroną w identycznej sprawie, ale dotyczącej innej uchwały, została prawidłowo uzupełniona?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił jej braków formalnych. Pełnomocnik nie wykazał, że spełnia wymogi dotyczące pełnomocnictwa, gdyż skarżył inną uchwałę niż jego mocodawca, co skutkowało brakiem tożsamości sprawy. Ponadto, zaskarżona uchwała dotyczyła kwestii cywilnoprawnych, a nie administracyjnoprawnych, co wykracza poza kognicję sądów administracyjnych.
Stan faktyczny
A. B. złożył skargę na uchwałę Zarządu dotyczącą zawarcia umów dzierżawy. Skargę podpisał pełnomocnik K. W., który jednocześnie był skarżącym w identycznej sprawie. Sąd wezwał pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wykazanie wymogów dotyczących pełnomocnictwa. Pełnomocnik wyjaśnił, że występuje jako pełnomocnik, gdyż jest jednocześnie skarżącym w identycznej sprawie. Sąd uznał, że braki formalne nie zostały uzupełnione z uwagi na brak tożsamości sprawy, ponieważ pełnomocnik skarżył inną uchwałę niż jego mocodawca.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na uchwałę nr [...] Zarządu [...] z dnia [...] grudnia 2017 roku nr [...] w przedmiocie zawarcia umów dzierżawy postanawia odrzucić skargę Pismem z [...] grudnia 2018 r. A. B. złożył skargę na uchwałę Zarządu [...] (dalej jako organ) nr [...] w sprawie zawarcia umów dzierżawy z przeznaczeniem na zieleń ogrodzoną oraz pawilon handlowy na częściach dz. ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] z obrębu [...]. Z uwagi na to, że skarga podpisana została przez pełnomocnika skarżącego – K. W., zarządzeniem z dnia [...] lutego 2019 roku wezwano go do usunięcia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi jej braków formalnych przez wykazanie, że spełnia on wymogi dotyczące pełnomocnictwa wynikające z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302). Wezwany K. W. pismem z dnia [...] marca 2019 roku wyjaśnił, że występuje jako pełnomocnik gdyż jest on jednocześnie skarżącym w identycznej sprawie. Z analizy akt sprawy wynika jednak, że A. B. złożył skargę na uchwałę Zarządu [...] z dnia [...] grudnia 2017 roku nr [...] zaś jego pełnomocnik K. W. skargą objął uchwałę z dnia [...] września 2017 roku nr [...]. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż wobec braku tożsamości sprawy braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Skutkowało to jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Postanowienie zapadło na posiedzeniu niejawnym stosownie do art. 58 § 3 ppsa. Na marginesie dodać należy, iż zaskarżona uchwała nie podlega kognicji sądów administracyjnych, bowiem jej przedmiotem były kwestie władztwa właścicielskiego odnoszące się do materii cywilnej. Nie mieszczą się one zatem w zakresie normy z art. 3 § 2 pkt. 6 ppsa. Zgodnie z tym przepisem przedmiotem skargi może być jedynie akt organu jednostki samorządu terytorialnego podjęty w sprawach z zakresu administracji publicznej (imperium) a nie w zakresie dominum.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło