I SA/Wa 1480/10
WyrokWSA w Warszawie2011-09-29
Skład orzekający: Marek Wroczyński, Jolanta Dargas, Maria Tarnowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może podjąć zawieszone postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczeniowej, jeśli postępowanie komunalizacyjne, które stanowiło podstawę zawieszenia, zostało zakończone ostateczną decyzją, mimo że strona złożyła skargę kasacyjną od wyroku WSA dotyczącego tej komunalizacji?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej ma prawo podjąć zawieszone postępowanie, gdy ustąpiła przyczyna jego zawieszenia, zgodnie z art. 97 § 2 k.p.a. W sytuacji, gdy postępowanie komunalizacyjne zostało zakończone ostateczną decyzją, stwierdzającą nabycie nieruchomości przez gminę, odpadła podstawa do dalszego zawieszenia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczeniowej. Fakt złożenia skargi kasacyjnej od wyroku WSA dotyczącego komunalizacji nie stanowi przeszkody do podjęcia postępowania, jeśli gmina wykazała swój interes prawny jako właściciel nieruchomości.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi Przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. na postanowienie Ministra Infrastruktury, które utrzymało w mocy wcześniejsze postanowienie o podjęciu postępowania zawieszonego w 1995 roku. Postępowanie to dotyczyło stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczeniowej z 1992 roku. Zawieszenie nastąpiło z powodu toczącego się postępowania komunalizacyjnego. Skarżąca spółka argumentowała, że podjęcie postępowania jest przedwczesne, dopóki nie zostanie rozstrzygnięta sprawa dotycząca komunalizacji przez Naczelny Sąd Administracyjny. Minister Infrastruktury podjął postępowanie, uznając, że odpadła przyczyna zawieszenia w związku z ostateczną decyzją komunalizacyjną.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński (spr.) Sędziowie: WSA Jolanta Dargas WSA Maria Tarnowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2011 r. sprawy ze skargi [...] Przedsiębiorstwa [...] w K. Sp. z o. o. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podjęcia postępowania oddala skargę.
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 roku Minister Infrastruktury biorąc za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego( Dz. U. z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zm. dalej jako k.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku [...] Przedsiębiorstwa [...] sp. z o.o. o ponowne rozpatrzenie sprawy objętej postanowieniem Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2009 roku nr [...] podejmującym postępowanie zawieszone postanowieniem Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] listopada 1995 roku, znak [...] – utrzymał w mocy postanowienie własne z dnia [...] marca 2009 roku.
Podstawą wydania postanowienia były następujące ustalenia faktyczne i ocena prawna. Wojewoda [...] działając na podstawie art. 2 ust. 3 ustawy z dnia
29 września 1990 roku o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. nr 79, poz. 464 ze zm.), decyzją z dnia [...] sierpnia 1992 roku stwierdził nabycie przez [...] Przedsiębiorstwo [...] w K. z dniem 5 grudnia 1990 roku prawa użytkowania wieczystego [...] części gruntu Skarbu Państwa o pow. ogólnej [...] ha położonego w K., oznaczonego jako działki nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...] oraz nieodpłatne nabycie prawa własności budynków i urządzeń położonych na tym gruncie, w ten sposób, że dotyczy to [...] m² powierzchni użytkowej [...] piętra budynku administracyjnego oraz [...] powierzchni przeznaczonej do wspólnego użytkowania.
Wnioskiem z dnia 2 grudnia 1992 roku Prezydent Miasta K. wniósł
o stwierdzenie nieważności decyzji uwłaszczeniowej.
Postanowieniem z dnia [...] listopada 1995 roku Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa zawiesił postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] sierpnia 1992 roku do czasu rozstrzygnięcia sprawy komunalizacji nieruchomości ujętych w tej decyzji.
Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] marca 2009 roku, nr [...] podjął zawieszone postępowanie bowiem odpadła przyczyna będąca podstawą zawieszenia.
[...] Przedsiębiorstwo [...] sp. z o.o. w K. wnioskiem z dnia 9 kwietnia 2009 roku wystąpiło o ponowne rozparzenie sprawy objętej postanowieniem z dnia [...] marca 2009 roku uważając, że podjęcie zawieszonego postępowania jest przedwczesne, ponieważ spółka złożyła skargę na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] grudnia 2008 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, która nie została jeszcze rozpatrzona.
Następnie w piśmie z dnia 15 września 2009 roku spółka poinformowała, że złożyła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Warszawie z dnia 30 czerwca 2009 roku.
Minister ponownie rozpoznając sprawę wskazał, że zgodnie z art. 97 § 2 k.p.a. gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmuje postępowanie z urzędu lub na żądanie strony.
Przedmiotowe postanowienie dotyczyło podjęcia postępowania zawieszonego postanowieniem Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] listopada 1995 roku.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2005 roku stwierdził nabycie
z dniem 27 maja 1990 roku przez Gminę K. z mocy prawa nieodpłatnie własność mienia państwowego należącego do Przedsiębiorstwa [...] w K. w skład, którego wchodził udział w wysokości [...] części do nieruchomości zabudowanej o pow. [...] ha, położonej w K., oznaczonej jako działki nr [...] (dawny nr [...]), nr [...] (dawny [...]), [...] (dawny [...]), nr [...] (dawny [...]) i nr [...] (dawny [...]) oraz odmówił nabycia przez Gminę K. udziału w wysokości [...] części do w/w nieruchomości.
Decyzja ta jest ostateczna i pozostaje w obrocie prawnym. Z tego względu
w ocenie organu ustała przyczyna zawieszenia postępowania.
Nadto organ podnosił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 czerwca 2009 roku, sygn. akt I SA/Wa 245/09 oddalił skargę [...] Przedsiębiorstwa [...] spółka z o.o. w K. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeń z dnia [...] grudnia 2008 roku utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 roku odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 roku dotyczącej komunalizacji nieruchomości na które została uwłaszczone Przedsiębiorstwo [...] spółka z o.o. w K.
Skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2010 roku, utrzymujące postanowienie własne z dnia [...] marca 2009 roku podejmujące zawieszone postępowanie postanowieniem Ministra Gospodarki Przestrzennej
i Budownictwa z dnia [...] listopada 1995 roku wniosło [...] Przedsiębiorstwo [...] sp. z o.o. w K.
W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazywała, że dopóki postępowanie
w przedmiocie eliminacji decyzji komunalizacyjnej z obrotu prawnego nie zostało rozstrzygnięte przez Naczelny Sąd Administracyjny, to nie zachodzą podstawy do podjęcia zawieszonego postępowania.
Podjęcie zawieszonego postępowania zdaniem skarżącej opiera się na błędnym przekonaniu, że skarga kasacyjna [...] Przedsiębiorstwa [...] sp. z o.o. w K. zostanie oddalona.
Dalej argumentowała, że gdyby w takiej sytuacji postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o uwłaszczeniu zostało podjęte, to w oparciu
o takie przekonanie musiałaby zapaść decyzja stwierdzająca nieważność decyzji
o uwłaszczeniu [...], a to niechybnie pociągnęłoby za sobą nieodwracalne skutki w postaci zbycia przez Gminę K. całej nieruchomości przy ulicy [...] w K., łącznie z częścią obciążoną nadal prawami rzeczowymi nabytymi mocą ustawy i potwierdzonymi decyzją uwłaszczeniową Wojewody [...].
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, inny niż spodziewany przez Ministra Infrastruktury nie miałby wówczas żadnego praktycznego znaczenia.
Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas zaprezentowaną argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają, zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku postanowienia) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się, więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – powoływanej dalej jako p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba, że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.
W ocenie Sądu zarzuty skargi nie podważają prawidłowych ustaleń faktycznych
i dokonanej oceny prawnej.
Zgodnie z przepisem art. 97 § 2 k.p.a. gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmuje postępowanie
z urzędu lub na żądanie strony.
Postępowanie w niniejszej sprawie zostało zawieszone postanowieniem z dnia
[...] listopada 1995 roku w związku z tym, że toczyło się postępowanie administracyjne w przedmiocie komunalizacji nieruchomości, która wcześniej była przedmiotem uwłaszczenia na rzecz [...] Przedsiębiorstwa [...] spółka z o.o. w K.
W ocenie organu rozstrzygnięcie postępowania komunalizacyjnego było zagadnieniem wstępnym przesądzającym o legitymacji procesowej czynnej Gminy K. w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji uwłaszczeniowej.
W wyniku zakończonego postępowania komunalizacyjnego Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2005 roku stwierdził nabycie z mocy prawa własności nieruchomości zabudowanej o pow. [...] ha położonej w K.
Należy zgodzić się z organem administracji publicznej, iż odpadała podstawa zawieszenia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1992 roku uwłaszczającą [...] Przedsiębiorstwo [...] spółka z o.o. w K.
W obrocie prawnym funkcjonuje decyzja administracyjna mocą której Gmina Miasta K. nabyła własność nieruchomości i ma legitymację do występowania jako strona w sprawie o stwierdzenie nieważności uwłaszczenia tej nieruchomości na rzecz innego podmiotu.
Należy zauważyć, iż została wydana ostateczna decyzja w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego co do decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 roku w sprawie nabycia przez Gminę Miasta K. własności mienia komunalnego odmawiająca wznowienia postępowania.
W ocenie Sądu należy uznać za chybione zarzuty skarżącej spółki, iż organ winien podjąć postępowanie dopiero gdy sprawę wznowienia postępowania prawomocnie rozstrzygnie Naczelny Sąd Administracyjny.
W sytuacji gdy Gmina Miasta K. jest właścicielem przedmiotowych nieruchomości, a zatem wykazała swój interes prawny, to nie ma podstaw aby nie zostało podjęte i kontynuowane postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczeniowej na rzecz [...] Przedsiębiorstwa [...] spółka z o.o. w K.
Z tych też względów biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło