I SA/Wa 1483/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku O. S.A. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi O. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2009 r. , nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w części postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r. Spółka "O." S.A. z siedzibą w W. reprezentowana przez pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2009 r. , nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 1991 r., nr [...] dotyczącej uwłaszczenia "O." S.A. nieruchomością położoną w W. przy ul. [...], KW Nr [...] - w części odnoszącej się do dawnej hipoteki pn. "[...]". Strona skarżąca w skardze zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że od chwili wydania decyzji uwłaszczeniowej "O." S.A. poniósł ogromne nakłady na rozbudowę i modernizację budynku hotelowego posadowionego na przedmiotowej nieruchomości. Dlatego zdaniem wnioskodawcy, trwanie w próbie unieważnienia decyzji uwłaszczeniowej z 1991 r. naraża Skarb Państwa na nieograniczone odszkodowanie na rzecz Spółki "O." S.A. stosownie do regulacji art. 4171 § 2 KC w związku z powstaniem szkody po stronie Spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) i ma on charakter zamknięty. Zgodnie z treścią tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zatem podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest istniejące realnie niebezpieczeństwo wystąpienia takiej szkody (majątkowej bądź niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Celem omawianej instytucji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Przy czym podkreślić należy, że zgodnie z orzecznictwem, to na skarżącym (wnioskodawcy) spoczywa obowiązek wykazania istnienia pozytywnych przesłanek wymienionych wyżej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2006 r., sygn. akt I OZ 1381/06, niepubl.). Ponadto Sąd zauważa, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od oceny zasadności samej skargi. Na tym etapie postępowania Sąd nie kontroluje bowiem zaskarżonego aktu pod względem jego legalności, gdyż ustawa normująca postępowanie przed sądami administracyjnymi nie zawiera regulacji umożliwiającej zastosowanie omawianej instytucji w zależności od oceny prawdopodobieństwa wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności (por. np. postanowienia NSA: z dnia 6 lutego 2008 r., I OZ 47/08). Oceny takiej sąd administracyjny dokonuje bowiem dopiero wydając wyrok w rozpatrywanej sprawie. Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowej sprawy, Sąd stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił wystarczająco przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Skarżący wskazał ogólnikowo, że unieważnienie decyzji uwłaszczeniowej z 1991 r. doprowadzi do sytuacji, w której Skarb Państwa będzie zobowiązany do wypłaty nieograniczonego odszkodowanie na rzecz Spółki "O." S.A. stosownie do regulacji art. 4171 § 2 KC w związku z powstaniem szkody po stronie Spółki. Powyższe w ocenie Sądu nie przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślić bowiem należy, że skarżąca Spółka wskazała jedynie na ewentualne roszczenia odszkodowawcze będące następstwem częściowego unieważnienia decyzji uwłaszczeniowej, nie uprawdopodobniła natomiast, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować po stronie Spółki niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie znalazł również podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji analizując treść obszernego uzasadnienia skargi pod kątem wykazania przez wnioskodawcę istnienia przesłanek z art. 61 § 3 powołanej ustawy. W związku w powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak sentencji.