I SA/Wa 1488/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.) Sędziowie: WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz WSA Przemysław Żmich Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2014 r. sprawy ze skargi B. F. o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13.11.2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 410/12 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1.000 (jeden tysiąc) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. B. F. skargą z dnia 13 maja 2013 r. wniosła o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W-wie z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 410/12. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 24 października 1997r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość przy ul. [...] w W., hip. nr [...] – w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Z uwagi na nierozpoznanie sprawy w zakreślonym terminie w dniu 17 kwietnia 2013r. skarżąca wezwała organ do wykonania wyroku z dnia 13 maja 2013 r. W piśmie z dnia 24 czerwca 2013 r. organ poinformował skarżącą, że do zakończenia postępowania i wydania decyzji merytorycznej rozstrzygającej sprawę konieczne jest wykonanie operatu szacunkowego gruntu oraz zabezpieczeniu środków na wypłatę odszkodowania. Jednocześnie organ wskazał, że przewidywany termin wydania decyzji to 31 października 2013r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując między innymi, że akta z prawomocnym wyrokiem wpłynęły do organu w dniu 1 lutego 2013r., pismem z dnia 17 kwietnia 2013 r. skarżąca wezwała organ do wykonania wyroku. W odpowiedzi, organ wystosował ww. pismo z dnia 24 czerwca 2013 r. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej ppsa. Skarga jest uzasadniona. Przedmiotem postępowania sądowego w niniejszej sprawie była skarga na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W-wie z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 410/12 wniesiona na podstawie art. 154 ppsa. Przypomnieć zatem trzeba, że zgodnie z powyższym przepisem, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych i piśmiennictwie wskazuje się, że przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyrok NSA z dnia 30 maja 2001 r., II SA 2015/00, LEX nr 57180). Grzywna, o której mowa w przytoczonym przepisie stanowi karę za ignorowanie przez organy administracji publicznej wyroków sądowych (por. J. Drachal (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zagadnienia wybrane., s. 95). W razie spełnienia warunków określonych w art. 154 § 1 sąd obowiązany jest wymierzyć organowi grzywnę, chyba że wniesienie skargi nastąpiło po wykonaniu wyroku lub załatwieniu sprawy. W wypadku wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, termin jego wykonania mija z upływem terminu wyznaczonego przez sąd na wydanie aktu lub dokonanie czynności. (Z. Żukowski, glosa do postanowienia NSA z dnia 12 maja 1998 r., IV SA 1317/96, OSP 1999, z. 3, poz. 57). Podstawowym warunkiem do stwierdzenia istnienia materialnoprawnej podstawy wymierzenia grzywny organowi administracji publicznej w oparciu o art. 154 § 1 p.p.s.a. jest upływ terminu do wykonania wyroku wyznaczonego przez sąd administracyjny do wydania aktu lub podjęcia czynności bądź też upływ ustawowego terminu. Działania organu podjęte po wniesieniu skargi nie stanowią podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi tylko z tego względu, że organ podjął czynności, do realizacji których był zobowiązany (art. 154 § 3 p.p.s.a.). W postępowaniu wywołanym skargą, o której mowa w art. 154 p.p.s.a., sąd administracyjny powinien przede wszystkim zbadać jak przebiegało postępowanie organu i dokonać jego oceny pod kątem, czy ustalone fakty wskazują na bezczynność organu, czy też zwłoka w wykonaniu wyroku jest wynikiem innych okoliczności niezależnych od organu. Wyrokiem, którego wykonania domagała się skarżąca, Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 24 października 1997r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość przy ul. [...] w W., hip. nr [...]– w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 13 listopada 2013 r. zostały zwrócone organowi w dniu 1 lutego 2013r. Termin do wykonania wyroku upływał zatem w dniu 31 marca 2013r. Pismem z dnia 17 kwietnia 2013r. skarżąca wezwała organ do wykonania ww. wyroku . Poza pismem z dnia 24 czerwca 2013 r. informującym, jakie czynności należy jeszcze wykonać w celu rozpoznania przedmiotowego wniosku oraz zawiadomieniem o przewidywanym terminie załatwienia sprawy (31 października 2013r.) do dnia wydania niniejszego wyroku organ nie podjął żadnych czynności. W związku z powyższym, jako naganne należało ocenić nierespektowanie przez Prezydenta W. prawomocnego wyroku sądowego. Takie działanie organów władzy publicznej podważa zaufanie nie tylko do samych organów, zobowiązanych do działania z poszanowaniem prawa, ale i do władzy publicznej. W niniejszej sprawie Sąd przyjął, iż wystarczająco represyjną i zarazem dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 1000 złotych, która mieści się w wymiarze określonym w art. 154 § 6 p.p.s.a. oraz będzie odpowiednia z punktu widzenia trzynastomiesięcznego przekroczenia terminu załatwienia sprawy. W konsekwencji Sąd stwierdził, że przekroczenie terminu zakreślonego w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W-wie z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 410/12 miało charakter rażący. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w zw. z art. 154 § 6 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku.