I SA/Wa 1490/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki [...] Sp. z.o.o. z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w sprawie ze skargi Spółki [...] Sp. z.o.o. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Spółka [...] Sp. z.o.o. z siedzibą w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...], którą ten organ utrzymał w mocy decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] stwierdzającą nieważność orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w W. z dnia [...] października 1956 r., nr [...] o wywłaszczeniu nieruchomości położonej w K. przy ul. [...] o powierzchni [...] m2 oraz utrzymującej ją w mocy decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...] września 1960 r., nr [...]. W następstwie wniesionej skargi strona zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. Sąd postanowieniem z dnia 18 września 2013 r., odmówił jego uwzględnienia wskazując na brak umotywowania wniosku zgodnie z wymogami wynikającymi z treści przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) W dniu 23 października 2013 r., skarżąca nadesłała do Sądu wniosek, w którym ponownie zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] kwietnia 2013 r. W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, że nieruchomość będąca przedmiotem postępowania należy do zespołu nieruchomości wykorzystywanych dla potrzeb realizacji świadczeń medycznych, finansowanych głównie ze środków publicznych. Z uwagi na brak suspensywnego skutku związanego z wniesieniem skargi zachodzi obawa realizacji przez spadkobierców dawnych właścicieli uprawnień o charakterze rzeczowym. Skarżąca obawia się, że wystąpienie przez następców prawnych dawnego właściciela z roszczeniem o wydanie nieruchomości, negatywnie wpłynie na funkcjonowanie jednostki o tak szczególnym charakterze jak podmiot leczniczy. Ewentualne zbycie nieruchomości przez następców prawnych dawnego właściciela zrealizowane w oparciu o ostateczną decyzję administracyjną o stwierdzeniu nieważności orzeczenia o wywłaszczeniu będzie oznaczało korzystanie przez nabywcę z domniemania publicznej wiary ksiąg wieczystych i tym samym nieodwracalność skutków prawnych uszczuplenia kompleksu nieruchomości wykorzystywanego dla celów udzielania specjalistycznych świadczeń zdrowotnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: W myśl przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako p.p.s.a. po przekazaniu skargi przez organ, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Jak wynika z powyższego, uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno wskazywać na konkretne okoliczności, które zdaniem strony świadczą o wystąpieniu w sprawie wskazanych wyżej przesłanek ustawowych. Wskazać również należy, że celem tego przepisu jest udzielenie ochrony tymczasowej skarżącemu przed trudnymi, czy wręcz niemożliwymi do odwrócenia skutkami jakie może wywołać kwestionowana decyzja lub inny wydany w granicach tej sprawy akt, w sytuacji gdy ostatecznie na skutek prawomocnego orzeczenia sądowego zostanie on wyeliminowany z obrotu prawnego. W tym stanie rzeczy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzależnione jest do charakteru decyzji (czy ma ona cechy wykonalności) oraz od wykazania przez stronę skarżącą, że konsekwencją jej wykonania mogą być skutki, o których mowa w tym przepisie. Przez pojęcie "wykonanie aktu administracyjnego" należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. (por. J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz", LexisNexis, Warszawa 2006, s. 186). W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania skarżąca uzasadniła ewentualnością zbycia nieruchomości przez stronę, na rzecz której stwierdzono nieważność orzeczenia wywłaszczeniowego, jeszcze przed zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego. W ocenie Sądu uznać należy, że skarżąca uprawdopodobniła, iż istnieje realne zagrożenie, iż przywrócony w swoich prawach właściciel (tu następca prawny) dokona zbycia odzyskanej nieruchomości, wywołując tym samym skutki prawne, które będą trudne czy wręcz niemożliwie do odwrócenia, w sytuacji ewentualnego wzruszenia przez Sąd zaskarżonej decyzji. Na powyższe zagrożenie wskazywał także Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 14 października 2008 r. sygn. akt I OZ 793/08 podnosząc, iż organ administracji publicznej nie będzie miał żadnych możliwości prawnych zniweczenia skutków cywilnoprawnych, które mogą powstać w wyniku zawarcia umowy sprzedaży i zbycia nieruchomości przez jej nieujawnionego w księdze wieczystej właściciela. Mając powyższe na uwadze, wobec wykazania przesłanek ustawowych uzasadniających wstrzymanie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.