I SA/Wa 1497/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rudnicka (spr.) Sędziowie WSA Emilia Lewandowska asesor WSA Joanna Skiba Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2008 r. sprawy ze skargi T. M. – kuratora K. Ż. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] Minister Budownictwa utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 1950 r. Nr [...] o odmowie przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], ozn. nr hip. [...]. Zaskarżona decyzja została wydana następującym stanie faktycznym : Zabudowana nieruchomość [...] położona przy ul. [...] ozn. Nr hip. [...] została objęta działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz.U. Nr 50, poz. 279). Właścicielami hipotecznymi wskazanej nieruchomości byli K. Ż. i S. B. W dniu 21 kwietnia 1947 r. S. B. i S. Ż. (pełnomocnik K. Ż.) zgłosili do protokołu oględzin wniosek o przyznanie prawa własności czasowej do przedmiotowej nieruchomości. Prezydent W. orzeczeniem administracyjnym z dnia [...] stycznia 1950 r. nr [...] odmówił dotychczasowym właścicielom przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], ozn. nr hip. [...]. Odwołanie nie zostało złożone, zatem decyzja stała się ostateczna i prawomocna. W dniu 6 sierpnia 2002 r. do Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wpłynął wniosek M. S. (następcy prawnego S. B.) reprezentowanej przez adwokata T. M. o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 1950 r. nr [...] odmawiającego dotychczasowym właścicielom przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...]. Celem ustalenia wszystkich stron postępowania administracyjnego Minister Budownictwa wystąpił do Centralnego Biura Adresowego o wskazanie aktualnych adresów zamieszkania K. Ż. i S. Ż. Centralne Biuro Adresowe w odpowiedzi na pismo urzędu z dnia 19 września 2003 r. poinformowało, że występuje kilka osób o tym samym nazwisku i imieniu, a bardziej szczegółowej informacji adresowej będzie mógł udzielić po otrzymaniu bliższych danych osobowych. Pół roku później do organu stawił się T. D. legitymujący się pełnomocnictwem J. Ż. do załatwienia wszelkich spraw związanych z odzyskaniem tytułu własności nieruchomości przy ul. [...] w W. oraz do przeprowadzenia postępowania spadkowego po K. Ż. Poinformował jednocześnie, że jego mocodawca J. Ż. jest prawnukiem K. Ż. Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] września 2004 r. nr [...] zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie z wniosku M. S. o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] stycznia 1950 r. nr [...] do czasu ustanowienia przez sąd kuratora dla nieobecnego, nieznanego z miejsca pobytu współwłaściciela nieruchomości – K. Ż. Sąd Rejonowy W., III Wydział Rodzinny i Nieletnich postanowieniem z dnia 13 grudnia 2004 r. sygn. akt [...] ustanowił dla K. Ż. kuratora w osobie adwokata T. M. celem prowadzenia sprawy nieobecnego K. Ż. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] stycznia 2005 r. podjął zawieszone postępowania administracyjne. Następnie zwrócił się do J. Ż. o nadesłanie postanowienia spadkowego po K. Ż. Pełnomocnik J. Ż. poinformował, że przed Sądem Rejonowym w S. toczy się postępowanie o stwierdzenie zgonu K. Ż., a przed Sądem Rejonowym w G. toczy się jednocześnie postępowanie o sprostowanie aktu zgonu S. Ż. Ponadto wskazał organowi, że spadkobiercą T. Ż. są D. Ż., K. Ż., M. Ż., D. Ż., E. S. i J. Ż. Osoby te wyczerpują krąg spadkobierców po K. Ż. i S. Ż. Minister Budownictwa decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 1950 r., nr [...]. W wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Minister Budownictwa decyzją z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego o odmowie przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] ozn. nr hip. [...] w części dotyczącej gruntu stanowiącego obecnie własność Skarbu Państwa Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi adwokata T. M. jako pełnomocnika M. S. oraz jako kuratora nieobecnego K. Ż. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W odpowiedzi na skargę Minister Budownictwa wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 lipca 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 937/07 odrzucił skargę M. S. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia. Do rozpoznanie pozostała skarga T. M. działającego jako kurator nieobecnego K. Ż. W dniu 23 sierpnia 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu złożona została skarga E. S. działającej w imieniu własnym oraz D. Ż., K. Ż., M. O., D. T., J. Ż. (następców prawnych K. Ż.) na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. E. S. wskazała, że ona wraz z pozostałymi skarżącymi D. Ż., K. Ż., M. O., D. T. i J. Ż. należą do kręgu spadkobierców po zmarłym K. Ż. (byłym właścicielu nieruchomości [...]) na podstawie: postanowienia Sądu Rejonowego w P. I Wydział Cywilny z dnia 19 listopada 1998 r. sygn. akt [...], postanowienia Sądu Rejonowego w P. I Wydział Cywilny z dnia 6 czerwca 2006 r. sygn. akt [...] oraz postanowienia Sądu Rejonowego w S. Wydział I Cywilny z dnia 26 kwietnia 2007 r. sygn. akt [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 listopada 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 1613/07 przywrócił D. Ż., K. Ż., M. O., D. T., J. Ż. i E. S. termin do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi D. Ż., K. Ż., M. O., D. T., J. Ż. i E. S. wyrokiem z dnia 26 marca 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 1497/07 uchylił decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] oraz poprzedzającą decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Sąd ocenił, że postępowanie nadzorcze wszczęte na skutek wniosku M. S. o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 1950 r. nr [...] odmawiające byłym właścicielom hipotecznym przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości położonej przy ul. [...] ozn. nr hip. [...] dotyczy interesu prawnego następców prawnych K. Ż. Skarga D. Ż., K. Ż., M. O., D. T., J. Ż. i E. S. wyrokiem z dnia 26 marca 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 1497/07 została uwzględniona. Mając zatem na względzie okoliczność, że zgodnie z art. 184 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego T. M. został wyznaczony przez sąd powszechny kuratorem do zastępowania strony K. Ż., jako nieznanego z miejsca pobytu i jedynie w konkretnym postępowaniu administracyjnym, to wobec ujawnienia faktu, że K. Ż. nie żyje a w jego imieniu ujawnili się spadkobiercy, którzy również złożyli skargę należało uznać, że działający jako kurator T. M. utracił zdolność do wniesienia skargi. Utrata zdolności skargowej przez kuratora stanowi przyczynę, o której mowa w art.58 par.1 pkt 6 ppsa skutkującą uznanie skargi za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) postanowił, jak w sentencji.