I SA/Wa 1554/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Skiba Sędzia WSA Anna Wesołowska Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2014 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz Gminy [...] kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Wa 1554/14 UZASADNIENIE Decyzją o nr [...] z dnia [...] Wojewoda [...] uchylił decyzję Starosty Powiatu [...] Nr [...] z dnia [...] w całości zaskarżonego zakresu tj. w części dotyczącej pkt I decyzji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia w zaskarżonym zakresie. Starosta w pkt I zaskarżonej decyzji orzekł, że nie może nastąpić uchylenie decyzji Naczelnika Miasta [...] z dnia [...] nr [...] w części dotyczącej działki [...], a w pkt II uchylił decyzję Naczelnika Miasta [...] z dnia [...] nr [...] w części dotyczącej działki [...] i odmówił jej wywłaszczenia. Starosta Powiatu [...] uznał, że nie może nastąpić uchylenie decyzji Naczelnika Miasta [...] z dnia [...] w części dotyczącej działki [...], gdyż w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W powyższej części dotyczącej pkt I ww decyzji Starosty Powiatu [...] Nr [...] z dnia [...] zostało wniesione odwołanie przez stronę postępowania administracyjnego – E. S. do Wojewody [...]. Wojewoda [...] rozpoznając sprawę w trybie odwoławczym stwierdził, że rozstrzygnięcie w punkcie I decyzji jest wadliwe, ponieważ przepisy prawa dotyczące przesłanki uniemożliwiającej uchylenie decyzji na podstawie art. 146 § 2 kpa zostały zastosowane do sytuacji, w której strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu wywłaszczeniowym. Organ odwoławczy stanął na stanowisku, że jeżeli organ wznowił postępowanie w związku z tym, że strona bez własnej winy nie uczestniczyła w postępowaniu administracyjnym, to nie może w swoim rozstrzygnięciu zastosować art. 146 § 2 kpa, uznając, że w wyniku wznowionego postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Wojewoda [...] nadto uznał, że sprawa w przedmiotowym zakresie wymaga ponownego zbadania przesłanek stanowiących podstawę uchylenia decyzji Naczelnika Miasta [...] nr [...] z dnia [...]. Organ odwoławczy wyraził też pogląd, że rozstrzygnięcie przewidziane w art. 146 § 2 kpa dopuszczalne jest wówczas, gdy wszystkie okoliczności sprawy ustalone na podstawie całokształtu materiału dowodowego przemawiają za tym, że nie ma żadnych podstaw do wydania innej decyzji niż dotychczasowa, a w sytuacji gdy wnioski dowodowe i twierdzenia stron nie zostały uwzględnione i gdy tym samym nie został zebrany w sprawie pełny materiał dowodowy, nie można przyjąć, że nie mogłaby zapaść inna decyzja niż kwestionowana we wniosku o wznowienie postępowania. Na powyższą decyzję Wojewody [...] skargę do tut. Sądu wniosła Gmina [...] zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie: - art. 146 § 2 kpa poprzez przyjęcie przez organ II instancji, że w sprawie nie został zebrany pełny materiał dowodowy, a zatem nie można przyjąć, że nie mogłaby zapaść inna decyzja niż kwestionowana w podaniu o wznowienie postępowania, - art. 138 § 2 kpa poprzez niezastosowanie dyspozycji tego przepisu zawartej w zd. 2, obligującej organ odwoławczy do wskazania jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Wskazując na powyższe, Skarżąca - Gmina [..] wniosła o uchylenie decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...]. W uzasadnieniu swojego stanowiska podniosła, iż decyzja Wojewody [...] z dnia [...] zawiera jedynie pouczenie jakiego rodzaju decyzje może wydać organ w trybie wznowienia postępowania oraz stwierdzenie, że "rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części". Wojewoda nie wskazał natomiast jakie dokładnie czynności wyjaśniające należy przeprowadzić ponownie. Tymczasem, w ocenie Skarżącej z uzasadnienia decyzji Starosty wynika, że w sprawie został zgromadzony cały materiał dowodowy i poddany ocenie. Na podstawie tego materiału dowodowego Starosta ustalił, że okoliczności sprawy przemawiają za tym, że nie ma podstaw do wydania innej decyzji niż decyzja dotychczasowa, a zatem występuje ujemna przesłanka uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania i konieczność zastosowania art. 146 § 2 kpa. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Decyzją ostateczną Nr [...] z dnia [...] Naczelnik Miasta [...] orzekł o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa, nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], oznaczonej jako działki ewid. nr [...] i nr [...] o łącznej powierzchni [...] m2. Przedmiotowa nieruchomość została przejęta na podstawie ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. Nr 10, poz. 64 z 1974r.) z przeznaczeniem pod poszerzenie ulicy [...] w [...] i stanowiła w dniu wywłaszczenia własność S.S. - męża Z. S. i ojca E.S. oraz H. S. Działka o nr ewid. [...] wchodzi aktualnie w skład działki o numerze ewidencyjnym [...], która w planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczona jest pod przemysł, bazy i składy oznaczony symbolem [...]. Na podstawie dokumentów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym mapy zasadniczej miasta [...] ustalono, że na działce o nr ewid. [...] wchodzącej aktualnie w skład działki [...], usytuowana jest droga kategorii gminnej, tj. ulica [...]. Ulica ta urządzona jest od lat (jezdnia asfaltowa z urządzeniami towarzyszącymi w postaci chodnika, kanalizacji deszczowej i innych). Ze zmian do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta [...] uchwalonych uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia 20.04.2000 roku, opubl. W Dz. Urz. Woj. [...] Nr 58 z dnia 2.06.2000, poz. 598 wynika, iż w planie zagospodarowania przestrzennego jest to teren przeznaczony pod ulicę główną oznaczony symbolem [...]. Działka [...], w skład której wchodzi działka [...] została skomunalizowana na podstawie decyzji Wojewody [...] nr [...]". Pismem z dnia 11 marca 2010 r., skierowanym do Starostwa Powiatowego w [...] Z.S., E.S. i H. S., wniosły o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Naczelnika Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 w zw z art. 147 kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu swego podania Wnioskodawczynie wskazały, iż ówczesny właściciel przedmiotowej nieruchomości – S. S., nie został powiadomiony o fakcie wydania decyzji oraz nie uczestniczył w postępowaniu administracyjnym. Na skutek powyższego wniosku: 1. Starosta [...] decyzją z dnia [...] znak: [...] orzekł o odmowie wznowienia postępowania w celu uchylenia ostatecznej decyzji Naczelnika Miasta [...] nr [...] z dnia [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż z dokumentów znajdujących się w aktach niniejszej sprawy nie wynika, aby zaistniała przesłanka, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, a która mogłaby stanowić podstawę wznowienia postępowania. Od wskazanej wyżej decyzji odwołanie wniosły Z.S., E.S. i H.S. W wyniku rozpatrzenia odwołania Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] uchylił decyzję organu I instancji wskazując m.in. na naruszenie art. 10 kpa. Wskutek powyższego i po przeprowadzeniu postępowania dowodowego w zakresie wskazanym w uzasadnieniu ww decyzji Wojewody, Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją Naczelnika Miasta [...] z dnia [...] nr [...]. 2. Następnie decyzją Nr [...] z dnia [...] Starosta [...] odmówił uchylenia decyzji Naczelnika Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] uzasadniając swoje stanowiskiem faktem upływu terminu 5 letniego od daty doręczenia decyzji (art.145§ 1 pkt 3-8) która, zdaniem Starosty, została doręczona prawidłowo właścicielowi nieruchomości S.S. w dniu [...]. Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] utrzymał w mocy powyższą decyzję Starosty [...]. W wyniku rozpoznania skargi wniesionej przez Wnioskodawczynie na decyzję Wojewody [...] - Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 marca 2012r. sygn. akt ISA/Wa 256/12 uchylił ww. decyzję Wojewody [...] oraz decyzję Starosty [...]. W uzasadnieniu swojego wyroku Sąd podniósł, iż obie decyzje, wydane w wyniku wznowienia postępowania przez Starostę Powiatu [...] z dnia [...] w sprawie zakończonej decyzją Naczelnika Miasta [...] z dnia [...] zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania tj. przepisu art. 43 kpa. Z zebranego bowiem materiału dowodowego w sprawie, bezspornie wynikało, iż ww decyzja Naczelnika Miasta [...] nie została skutecznie doręczona poprzednikowi prawnemu wnioskodawczyń – Z. S., E. S. i H. S. Ustalono, iż tę decyzję odebrała małoletnia córka Z. i S. małżonków S. (obie córki: E. S. i H. S. w owej dacie były małoletnie), na co w aktach sprawy znajdują się niekwestionowane dowody. Stąd też, zgodnie ze stanowiskiem Sądu, organy administracji przy ponownym rozpoznaniu sprawy w szczególności zobowiązane zostały m.in. do dokonania oceny prawidłowości doręczenia powołanej wyżej decyzji Naczelnika Miasta [...]. 3. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją Nr [...] z dnia [...] Starosta [...] orzekł o odmowie uchylenia decyzji Naczelnika Miasta [...] Nr [...] z dnia [..] w części dotyczącej działki [...] oraz o uchyleniu decyzji Naczelnika Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] w części dotyczącej działki [...] i umorzeniu postępowania. W uzasadnieniu swojej decyzji Wojewoda podniósł, iż odnośnie pkt I-ego decyzji, nie możliwym było uchylenie decyzji Naczelnika Miasta [...] z dnia [...] co do działki nr [...], z uwagi na okoliczność, iż na powyższej działce zlokalizowana jest droga gminna – ulica [...] i tak jest skatalogowana w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zaś odnośnie pkt II-ego decyzji uznał, iż postępowanie wywłaszczeniowe dotyczące działki nr [...] jest bezprzedmiotowe z uwagi na jej przeznaczenie pod przemysł , bazy i składy objęte ww planem. Z mocy prawa ta działka podlega komunalizacji ale ten stan prawny nie został jeszcze uregulowany. Stąd też, w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W wyniku wniesionego odwołania - Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia wskazując na zaistniałe uchybienia. 4. Decyzją Nr [...] z dnia [...] Starosta Powiatu [...] po uwzględnieniu wytycznych organu II instancji orzekł że : I. nie może nastąpić uchylenie Decyzji Naczelnika Miasta [...] z dnia [...] Nr [...] w części dotyczącej działki [...]; II. uchyla decyzję Naczelnika Miasta [...] z dnia [...] Nr [...] w części dotyczącej działki [...] i odmawia jej wywłaszczenia, w uzasadnieniu powołując okoliczności jak w decyzji nr 2. Od przedmiotowej decyzji w zakresie punktu I-szego odwołanie wniosła E.S. twierdząc, iż nie można zgodzić się ze stanowiskiem Starosty, zgodnie z którym, w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść jedynie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W wyniku powyższego odwołania została wydana przez Wojewodę [...] w dniu [...] decyzja o nr [...] stanowiąca przedmiot niniejszej skargi. Starosta [...] ponownie rozpatrując sprawę po wydaniu prawomocnego wyroku tut. Sądu z dnia 24 marca 2012r. sygn. akt ISA/Wa 256/12, zgromadził dokumentację potwierdzającą, iż wystąpił do Urzędu Miejskiego w [...] o przesłanie dokumentacji potwierdzającej komunalizację działki [...] położonej w [...] (ul.[...]), w tym decyzji komunalizacyjnej dotyczącej tej działki oraz o udzielenie informacji w sprawie ujawnienia prawa własności tej działki na rzecz Gminy [...] w Księdze Wieczystej. Poprosił również o udzielenie informacji czy w stosunku do działki [..] położonej w [...] podjęto czynności związane z nabyciem prawa własności w trybie przepisów ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną i ustawę o pracownikach samorządowych. Poinformował również Gminę [...], że wznowione postępowania administracyjne dotyczą działek wchodzących w skład nieruchomości oznaczonych numerami działek [...] i [...] położonych w [...], a ww. informacje są niezbędne do prawidłowego wyjaśnienia wszystkich okoliczności mających znaczenie dla prowadzonego postępowania. Urząd Miejski w [...], przy piśmie z dnia [...] nr [...] przesłał decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] oraz kartę inwentaryzacyjną potwierdzającą nabycie własności działki [...], w trybie art. 5 ust. 1, pkt. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 roku - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32 poz. 191 z zm.) z mocy prawa przez Gminę [...], informując jednocześnie że prawo własności na rzecz Gminy [...] w/w działki nie zostało ujawnione w księdze wieczystej. Ponadto Gmina poinformowała Starostwo, że działka [...] położona w [...], w skład której wchodzi działka [...] umieszczona jest w wykazie do komunalizacji, jednak z uwagi na niezakończone postępowanie w sprawie uchylenia decyzji wywłaszczeniowej działek nr [...] i [...] nie wystąpiono do Wojewody [...] z wnioskiem o nabycie własności w trybie art. 5 ust. 1, pkt. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 roku - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i pracownikach samorządowych. Starosta rozpoznając ponownie sprawę ustalił prawidłowy adres E. S., a zawiadomieniem z dnia [...] poinformował strony o zakończeniu postępowania dowodowego oraz o prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w terminie 7 dni, od daty otrzymania zawiadomienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] uchylająca decyzję Starosty Powiatu [...] Nr [...] z dnia [...]. Wskazać należy, iż ww. rozstrzygnięcia zapadły w związku z żądaniem Skarżącej o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Naczelnika Miasta [...] z dnia [...] nr [...]. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową, stwarzającą możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte poważną, kwalifikowaną wadą - wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa procesowego. Nie jest więc to kolejna instancja zwykłego postępowania a postępowanie umożliwiające kontrolę prawidłowości wydanej decyzji ostatecznej, przy czym ograniczone przesłankami enumeratywnie wymienionymi w art. 145 § 1 do art. 145b k.p.a., których rozszerzająca wykładnia jest niedopuszczalna, jako że wznowienie postępowania w sprawie zakończonej już decyzją ostateczną jest odstępstwem od zasady stabilności decyzji wyrażonej w art. 16 ww. ustawy. Właściwy organ orzeka po wznowieniu postępowania o wzruszeniu decyzji dotychczasowej tylko wówczas, gdy stwierdzi, iż wystąpiła jedna z przesłanek ściśle określonych w art. 145 § 1 do art. 145b k.p.a. i jednocześnie nie zachodzi żadna z negatywnych przesłanek wznowienia postępowania określonych w art. 146 k.p.a. Objęta niniejszym zaskarżeniem decyzja Wojewody [...] z dnia [...] została wydana z naruszeniem przepisów prawa tj. art. 146 § 2 kpa i art. 138 § 2 kpa. Wojewoda [...] stanął na stanowisku, że jeżeli organ I instancji-Starosta Powiatu [...] wznowił postępowanie w związku z tym, że strona bez własnej winy nie uczestniczyła w postępowaniu administracyjnym, to nie może w swoim rozstrzygnięciu zastosować art. 146 § 2 kpa, uznając, że w wyniku wznowionego postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Wojewoda [...] uznał, że sprawa w przedmiotowym zakresie wymaga ponownego zbadania przesłanek stanowiących podstawę uchylenia decyzji Naczelnika Miasta [...] nr [...] z dnia [...]. Rozstrzygnięcie jej zgodnie z prawem wymaga bowiem przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Nie wskazał natomiast, jakie czynności i do czego zmierzające powinien był jeszcze przeprowadzić organ I instancji. Organ odwoławczy wyraził też pogląd, że rozstrzygnięcie przewidziane w art. 146 § 2 kpa dopuszczalne jest wówczas, gdy wszystkie okoliczności sprawy ustalone na podstawie całokształtu materiału dowodowego przemawiają za tym, że nie ma żadnych podstaw do wydania innej decyzji niż dotychczasowa, a w sytuacji gdy wnioski dowodowe i twierdzenia stron nie zostały uwzględnione i gdy tym samym nie został zebrany w sprawie pełny materiał dowodowy, nie można przyjąć, że nie mogłaby zapaść inna decyzja niż kwestionowana w podaniu o wznowienie postępowania. Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego sprawy, Starosta rozpoznając ponownie sprawę ustalił prawidłowy adres E.S., zgromadził dokumentację potwierdzającą komunalizację działki [...] oraz ustalił, że nabycie tej działki nastąpiło w trybie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zm.), czyli w trybie komunalizacji. Został także zastosowany przez Starostę przepis art. 10 kpa dotyczący zapewnienia stronie czynnego udziału w sprawie, poprzez poinformowanie o zakończeniu postępowania dowodowego oraz o prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Organ I instancji przeprowadził wszelkie czynności, do których nawiązała przedostatnia decyzja Wojewody [...], po przeprowadzeniu przez Wojewodę wnikliwej analizy akt sprawy i stwierdzeniu o konieczności uzupełnienie materiału dowodowego. Natomiast zaskarżona decyzja Wojewody [...] z dnia [...] w swoim uzasadnieniu ograniczyła się jedynie do lakonicznego pouczenia Starosty, jakiego rodzaju decyzje może wydać organ w trybie wznowienia postępowania oraz stwierdzenia, że "rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części". Wojewoda nie wskazał jakie czynności wyjaśniające należy przeprowadzić ponownie, jakie dowody Wojewoda uznał za niewystarczające w sprawie czy też jaka sfery wymaga dodatkowego dowodzenia i czego ma dotyczyć postępowanie dowodowe aby móc jednoznacznie stwierdzić, że wszystkie okoliczności sprawy zostały wyjaśnione a materiał dowodowy doń zebrany nie budzi żądnych wątpliwości. Wojewoda nie ustosunkował się do dowodów już przeprowadzonych, nie wziął pod uwagę zgromadzonych dotychczas przez Starostę dowodów i wykazanych nimi faktów istotnych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Wojewoda [...] uchylając decyzję Starosty Powiatu [...] i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia, ograniczył się do uznania, iż zgodnie z treścią art. 15 kpa, wyrażającego zasadę dwuinstancyjności oraz art.136 kpa określającego granice postępowania dowodowego przed organem odwoławczym, koniecznym było przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania celem ponownego zbadania przesłanek stanowiących podstawę uchylenia decyzji Naczelnika Miasta [...] nr [...] z dnia [...]. Zdaniem Sądu, tym samym Wojewoda [...] uchybił treści art. 138 § 2 kpa, zgodnie z którym przekazując sprawę, organ powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy jak również art.136 kpa, w myśl którego nic nie stało na przeszkodzie aby Organ II Instancji przeprowadził z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie, skoro widział w tym uzasadnioną potrzebę. Wbrew twierdzeniom Wojewody, z decyzji Starosty jednoznacznie wynika, że w sprawie został zgromadzony materiał dowodowy i poddany ocenie. Na podstawie tego materiału dowodowego Starosta ustalił, że okoliczności sprawy przemawiają za tym, że nie ma podstaw do wydania innej decyzji niż decyzja dotychczasowa, a zatem występuje ujemna przesłanka uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania i konieczność zastosowania art. 146 § 2 kpa. I w tym zakresie Sąd całkowicie przyłącza się do stanowiska Skarżącej Gminy. W tym miejscu należy również powołać wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2013 r. I SA/Wa 2329/12, w którym Sąd wyjaśnił, że "przesłanka z art. 146 § 2 kpa uzasadniona jest tym, że przedmiotem postępowania w sprawie wznowienia jest nie tylko ustalenie przyczyn wznowienia, ale ponowne rozpoznanie, rozstrzygnięcie istoty sprawy (art. 149 § 2 kpa). Dopiero wówczas, gdy w wyniku ponownego merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia istoty sprawy organ administracji podejmie decyzję w treści odpowiadającej decyzji dotychczasowej, obowiązany jest zastosować przesłankę negatywną z art. 146 § 2 kpa", i taka okoliczność wystąpiła w niniejszej sprawie Z tych też przyczyn Sąd podzielił zarzuty skargi, uznając, iż w sprawie doszło do istotnego naruszenia powyżej powołanych przepisów, poprzez bezzasadne uchylenie decyzji nr [...] Starosty Powiatu [...] i przekazanie sprawy temu organowi do ponownego rozpoznania. Dlatego też, uznając skargę za w pełni wykazaną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na zasadzie art. 200 tej ustawy.