I SA/Wa 1556/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i odszkodowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2008 r., nr [...]. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i odszkodowania. W skardze wniósł o wydanie przez Sąd postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji - decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2008 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że konieczną przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym obowiązek wykazania tych okoliczności przede wszystkim spoczywa na skarżącym, tym niemniej ustalenie przesłanek z art. 61 § 3 jest również obowiązkiem Sądu (por. np. postanowienie NSA z dnia 20 kwietnia 2006 r., sygn. akt I OZ 407/06, opubl. Legalis). W ocenie Sądu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2008 r. nie zawiera jakiegokolwiek uzasadnienia w tym zakresie. Treść uzasadnienia skargi, gdzie wniosek ten jest zawarty, obejmuje jedynie zarzuty dotyczące postępowania wywłaszczeniowego, tj.: nieprzeprowadzenia rokowań, braku możliwości złożenia merytorycznych zarzutów do opinii biegłego, braku udziału w oględzinach przeprowadzonych przez biegłego, wadliwości operatu szacunkowego skutkującej określeniem zbyt niskiej wartości wywłaszczanego gruntu. Także z akt sprawy nie wynika bezpośrednie i realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w następstwie wykonania decyzji wywłaszczeniowej. Co prawda w protokole z dnia 23 listopada 2007 r. dokumentującym rozprawę wywłaszczeniową skarżący oświadczył, że w przyszłości będzie miał utrudniony dojazd do swoich gruntów, jednakże ogólnikowość tego stwierdzenia uniemożliwia Sądowi ocenę stanowiska A. S. w oparciu o przesłanki z art. 61 § 3 powołanej wyżej ustawy. Należy też zauważyć, że Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] października 2008 r., nr [...] wstrzymał z urzędu wykonanie swojej decyzji z dnia [...] września 2008 r., nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2008 r., nr [...]. Z tego względu Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.