I SA/Wa 1556/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas (spr.) Sędziowie: WSA Daniela Kozłowska WSA Emilia Lewandowska Protokolant Anna Traczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2010 r. sprawy ze skargi E. L. na uchwałę Zarządu [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do zawarcia umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy postanawia: odrzucić skargę. W dniu 24 sierpnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga E. L. na uchwałę Zarządu [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. o odmowie przyznania lokalu komunalnego, której zarzucono naruszenie § 4 uchwały Rady W. z dnia [...] grudnia 2004 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta W. wniósł o jej odrzucenie, gdyż żądanie zawarte w skardze jest niedopuszczalne i nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 2 i 3 ustawy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a ponadto nie dotyczy uchwały, a jedynie rozstrzygnięcia Zarządu [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. w sprawie odmowy zakwalifikowania do zawarcia umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 3 § 2 pkt 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa właściwość sądów administracyjnych w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, inne niż akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego, które są objęte właściwością sądu administracyjnego określone w art. 3 § 2 pkt 5 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepisy art. 3 § 2 pkt 5 i 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozostają w ścisłym związku z przepisami ustaw regulujących ustrój samorządu terytorialnego oraz zaskarżeniu do sądu administracyjnego aktów organów jednostek samorządu terytorialnego. W przypadku gmin, stosownie do przepisu art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), do Sądu administracyjnego może być zaskarżona uchwała lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej. Przepis ten obejmuje zarówno uchwały jak i zarządzenia organów gminy stanowiące akty prawa miejscowego (art. 3 § 2 pkt 5 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), jak i uchwały i zarządzenia podjęte przez organy gminy z zakresu administracji publicznej, które nie są aktami prawa miejscowego (art. 3 § 2 pkt 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). O właściwości sądu administracyjnego w sprawie ze skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy, które nie stanowią aktów prawa miejscowego, przesądzające znaczenie ma to, że uchwała lub zarządzenie zostały podjęte przez organ gminy w sprawie aktu administracji publicznej. Zasadnicze znaczenie ma więc to, czy akt został podjęty przez organ gminy i czy sprawa, w której ten akt został podjęty jest sprawą z zakresu administracji publicznej. Wskazać należy, że organem gminy, którego uchwały lub zarządzenia mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego jest także organ dzielnicy w gminie, któremu przekazano określone zadania i kompetencje należące do właściwości gminy. W wykonaniu upoważnienia wynikającego z ustawy z dnia 21 września 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r., nr 31, poz. 266 ze zm.), Rada W. podjęła w dniu [...] grudnia 2004 r. uchwałę nr [...], zmienioną uchwałą nr [...] z dnia [...] maja 2005 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta W., zgodnie z którą umowy najmu lokali zawierają zarządcy budynków wyłącznie na podstawie skierowania do zawarcia umowy najmu, o którym postanawia zarząd dzielnicy w drodze uchwały, zaś skierowanie wydaje burmistrz dzielnicy bądź osoba przez niego upoważniona ([...]). W świetle powyższych rozważań stwierdzić należy, iż nie ulega wątpliwości, że konieczną przesłanką dopuszczalności zaskarżenia danego aktu jest fakt jego istnienia. Musi on istnieć w dacie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wątpliwości co do faktu istnienia aktu jako przedmiotu zaskarżenia mogę zaistnieć na tle oceny, kiedy mamy do czynienia z tzw. aktami administracyjnymi nieistniejącymi. Z punktu widzenia dopuszczalności zaskarżenia istotne jest ustalenie czy dany akt zaistniał jako fakt obiektywny. W niniejszej sprawie w ocenie Sądu rozstrzygnięcie Zarządu [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. zawarte w protokóle nr [...] (k. 1223-1224 akt administracyjnych) nie stanowi uchwały, a więc aktu organu jednostki samorządu terytorialnego podejmowanego w sprawach z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozstrzygnięcie to zawiera bowiem jedynie stwierdzenie "zgodnie z opinią [...]". Nie da się precyzyjnie i jednoznacznie zdefiniować pojęcia uchwały organu samorządowego, a ustawa o samorządzie gminnym nie stanowi nic o formie uchwały. W tym zakresie pewne standardy wykształciły się drogą zwyczaju. Pomocą przy redagowaniu uchwały mogą być przepisy zawarte w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej (Dz. U. Nr 100, poz. 908), publikacje poświęcone tworzeniu aktów przez organy samorządowe oraz opracowania zawierające wzory uchwał. W świetle powyższego oraz stanowiska doktryny w tym przedmiocie należy uznać, iż uchwałą organu samorządowego jest taka forma działania kolegialnego organu samorządowego, której wynikiem jest akt woli tego organu podjęty w trakcie jego posiedzenia (sesji, zebrania), w drodze głosowania, zmierzający z reguły do rozstrzygnięcia określonej sprawy publicznej. Jednym z elementów, które czynią z określonego dokumentu akt woli organu, jest podstawa prawna, legitymująca organ gminy do podjęcia określonych działań (komentarz do art. 14 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminny, A. Szewc, G. Jeż., Z. Pławecki, Samorząd Gminny, Komentarz, Dom Wydawniczy ABC, 2005, wydz. II). W ocenie Sądu uchwała organu gminy ponadto winna zawierać wskazanie adresata rozstrzygnięcia, rozstrzygnięcie o istocie sprawy, uzasadnienie prawne i faktyczne. Ponieważ zaskarżony akt nie spełnia powyższych kryteriów, Sąd uznał, iż nie można uznać go za uchwałę organu samorządu terytorialnego, a w związku z czym Sąd zmuszony był do odrzucenia skargi uznając jej wniesienie za niedopuszczalne. Wobec powyższego Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.