I SA/Wa 1556/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. W. na zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z 25 lipca 2025 r. nr SKO/421/25/2025 w przedmiocie pozostawienia pisma skarżącej z 9 czerwca 2025 r. bez rozpoznania postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 18 sierpnia 2025 r. K. W. (dalej: skarżąca) złożył skargę na zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z 25 lipca 2025 r. nr SKO/421/25/2025 w przedmiocie pozostawienia pisma skarżącej z 9 czerwca 2025 r. bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącą 7 października 2025 r. do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez wskazanie numeru PESEL oraz o nadesłanie czytelnego egzemplarza skargi. Skarżąca 30 października 2025r uzupełniła PESEL oraz ponownie przesłała nieczytelną skargę. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ostrołęce (dalej: organ, Kolegium, SKO) wniosło o odrzucenie skargi. Organ uzasadnił, że 20 sierpnia 2025 r. do organu wpłynęło pismo skarżącej z 18 sierpnia 2025 r. zatytułowane "SKARGA" oraz opatrzone sygn. "SKO/421/2025". Rzeczone pismo zostało sporządzone w sposób niespójny i nieczytelny, uniemożliwiający odczytanie podnoszonych zarzutów. Z uwagi na fakt, że ostatnim pismem kierowanym do organu skarżącej z tego katalogu sygn. było pismo Kolegium z dnia 25 lipca 2025 r. o nr SKO/421/25/2025, Kolegium uznało, iż to te pismo skarżąca czyni przedmiotem skargi. Nadto adresatem skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny. W związku z powyższym Kolegium uznało, iż to Sąd jest organem właściwym do jej rozpoznania. Odnosząc się do tak przyjętego przedmiotu zaskarżenia Kolegium wyjaśniało, iż Wójt Gminy Lelis pismem z 17 czerwca 2025 r., nr IR.6232.19.2025 przekazał do tut. Kolegium pismo skarżącej z 9 czerwca 2025 r. zatytułowane "SKARGA NA WÓJTA GMINY LELIS", którego adresatem było SKO w Ostrołęce. Rzeczone pismo było opatrzone sygn. FI 3160.342.2025, lecz jego treść została sporządzona w sposób nieczytelny, uniemożliwiający poznanie żądań Wnioskodawcy. W związku z powyższym Kolegium pismem z 27 czerwca 2025 r. o nr SKO/1840/2025 wezwało, na podstawie art. 64 § 2 kpa., skarżącą do sprecyzowania, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, swych żądań. Wezwanie zostało doręczone Stronie w dniu 16 lipca 2025 r. i pozostało bez odpowiedzi. Toteż, stosownie do zawartego w ww. wezwaniu pouczenia, Kolegium pismem z dnia 25 lipca 2025 r. o nr SKO/421/25/2025 zawiadomiło skarżącą o pozostawieniu jej pisma bez rozpoznania. Organ zaznaczył, że zawiadomienie o pozostawieniu podania bez rozpoznania nie podlega zaskarżeniu, zarówno w administracyjnym, jak i sądowo-administracyjnym toku postępowania. Stronie przysługuje natomiast prawo do wniesienia ponaglenia na organ, który nie rozpoznał jej podania. Skarżąca nie skorzystała jednak z przysługującego jej prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: ppsa) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, stosownie do art. 3 § 3 ppsa sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest natomiast działanie organu administracji polegające na pozostawieniu bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 dalej: kpa) podania skarżącej. Niewątpliwie pozostawienie podania bez rozpoznania (bądź rozpatrzenia) jest czynnością o charakterze materialnotechnicznym, dla której kpa nie przewiduje określonej formy rozstrzygnięcia w postaci decyzji czy postanowienia. Zaskarżona czynność nie jest zatem ani decyzją, ani postanowieniem, nie służy od niej odwołanie, ani zażalenie, a zatem nie należy ona do katalogu aktów podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 – 3 ppsa. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że pozostawienie podania bez rozpoznania nie jest również czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, bowiem przepis ten odnosi się wyłącznie do aktów lub czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów administracyjnego prawa materialnego, wymagających od organu wykonującego administrację publiczną potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku o charakterze materialnym. Natomiast pozostawienie podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 kpa wywołuje wyłącznie skutki procesowe. W przypadku pozostawienia bez rozpoznania wniosku w oparciu o art. 64 § 2 kpa, jak wskazał NSA w uchwale z 3 września 2013 r. I OPS 2/13 przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ppsa. Ponadto zauważenia wymaga, to że w przypadku niezałatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki stronie służy prawo wniesienia ponaglenia, o którym mowa w art. 37 kpa a następnie skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 53 § 2b ppsa). Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania jest przedmiotem skargi. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając, że w sprawie nie zostało wydane postanowienie a jedynie skierowano do strony pismo informacyjne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa orzekł jak w postanowieniu.