I SA/Wa 1565/05

PostanowienieWSA w Warszawie2005-11-10

Skład orzekający: Sędzia NSA Cezary Pryca

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uchwała zarządu dzielnicy w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do zawarcia umowy najmu lokalu i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na uchwałę zarządu dzielnicy w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do zawarcia umowy najmu lokalu i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu, ponieważ uchwała ta nie jest decyzją administracyjną, ani innym aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego w myśl przepisów PPSA. Sprawy ze stosunku najmu należą do spraw cywilnych, a zatem właściwe do ich rozpoznania są sądy powszechne.
Stan faktyczny
M. P. i M. P. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Zarządu Dzielnicy W. z dnia [...] kwietnia 2005 r., nr [...], w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do zawarcia umowy najmu lokalu i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu. Sąd uznał, że sprawa nie jest objęta jego kognicją.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. i M. P. na uchwałę Zarządu [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do zawarcia umowy najmu lokalu i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu postanawia: odrzucić skargę. W dniu 27 lipca 2005 r. M. P. i M. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r., nr [...]. w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do zawarcia umowy najmu lokalu i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa; 5) akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Z § 3 art. 2 powołanej wyżej ustawy wynika również, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Przepisem szczególnym, o którym mowa wyżej jest art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591ze zm.). Stosownie do treści tego przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z art. 4 ust. 1 w związku z art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266 ze zm.) wynika natomiast, że w ramach wykonywanych zadań własnych w postaci zaspakajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej gmina wynajmuje lokale będące w mieszkaniowym zasobie gminy. W celu realizacji tego obowiązku Rada Gminy (w niniejszej sprawie Rada Miasta W.) uchwala zasady wynajmowania lokali z mieszkaniowego zasobu gminy (art. 21 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 tej ustawy). Warunki na jakich kwalifikuje się osobę do zawarcia umowy najmu i umieszczenia jej na liście oczekujących do zawarcia tej umowy oraz tryb rozpatrywania i załatwiania wniosków o najem lokali określa uchwała Rady Miasta W. z dnia [...] grudnia 2004 r., nr [...]. Zgodnie z § 21 tej uchwały wnioski o najem lokali rozpatruje zarząd dzielnicy, który rozstrzyga o zakwalifikowaniu i umieszczeniu danej osoby na liście oczekujących na najem lokalu. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że zaskarżona uchwała nie jest decyzją administracyjną. Nie jest ona bowiem wydawana w sformalizowanym postępowaniu administracyjnym przez Prezydenta W. jako organ administracji publicznej w rozumieniu art. 1 pkt 1 w związku z art. 5 § 2 pkt 3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, lecz przez Zarząd Dzielnicy W. , a więc organ tego miasta (osoby prawnej prawa prywatnego), o którym mowa w art. 38 ustawy Kodeks cywilny. Z tego względu przepis § 21 ust. 1 uchwały z dnia [...] grudnia 2004 r., nr [...] nie przewiduje formy decyzji administracyjnej dla rozstrzygnięcia w przedmiocie zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu. Nie jest to także akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu administracyjnym. Uchwała ta nie dotyczy bowiem uprawnienia wynikającego bezpośrednio z przepisu prawa. Uprawnienie do umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu konkretyzuje bowiem dopiero rozstrzygnięcie Zarządu Dzielnicy W. z dnia [...] kwietnia 2005 r. Powyższej uchwały nie można również zaliczyć do aktów prawa miejscowego, o których mowa w art. 40 ust 1 i 2 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), ponieważ nie określa ona zasad zarządu mieniem gminy. Uchwała ta nie dotyczy ogółu członków wspólnoty samorządowej, lecz wyłącznie konkretnych osób, w niej wymienionych. Z tego powodu akt ten nie podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Województwa [...], w trybie ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 62, poz. 718 ze zm.). Zaskarżona uchwała nie należy także do kategorii uchwał (art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym) oraz innych aktów organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 3 § 2 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), podjętych w sprawach z zakresu administracji publicznej. Sprawy ze stosunku najmu należą bowiem do spraw z zakresu prawa cywilnego (art. 659-692 Kodeksu cywilnego). Uchwała ta zawiera zatem cywilnoprawne oświadczenie woli (art. 60 K.c.), podjęte przez organ kolegialny reprezentujący Miasto W. - właściciela, wynajmującego lokale z mieszkaniowego zasobu gminy. W ocenie Sądu sprawa dotycząca roszczeń związanych z zawarciem umowy najmu lokalu jest sprawą cywilną - w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) - do rozpoznania której powołane są sądy powszechne. Zatem opisana w skardze strony sprawa nie jest objęta kontrolą sprawowaną przez sądy administracyjne. Z tego względu Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło