I SA/Wa 159/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędziowie: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.) Sędzia WSA Emilia Lewandowska Protokolant referent stażysta Beata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi B. P. zastępowanej przez kuratora dla osoby nieobecnej adwokat D. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 9 stycznia 2014 r. D. R., występująca jako kurator dla nieobecnej B. P., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] odmawiającą odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt O. S. w pieczy zastępczej tj. w rodzinie zastępczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga w niniejszej sprawie podlega odrzucenia, albowiem została wniesiona przez osobę nieuprawnioną do działania w imieniu skarżącej. D. R. została ustanowiona kuratorem nieobecnej B. P. na mocy postanowienia Sądu Rejonowego [...] w [...] VI Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia [...] kwietnia 2014 r. sygn. akt [...]. Z treści ww postanowienia wynika, że udzielone jej jako kuratorowi umocowanie do działania obejmowało postępowanie administracyjne prowadzone przez [...] Centrum Pomocy Rodzinie w sprawie ustalenia opłaty za pobyt małoletnich O. S. i K. P. w pieczy zastępczej, nie rozciąga się natomiast na postępowanie przed Sądem administracyjnym. Na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2015 r. kurator oświadczyła, że nie dysponuje innym niż opisane wyżej postanowienie tytułem dającym jej umocowanie do występowania w sprawie w imieniu B. P. Zatem ewentualne wezwanie skierowane do niej celem uzupełnienia braków w zakresie stosownego umocowania nie mogłoby odnieść skutku. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. art. 31 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji postanowienia.