I SA/Wa 1618/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1618/11 w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1618/11 oddalił skargę W. S. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty. Odpis nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został skarżącemu w dniu 12 stycznia 2012 r. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał zatem w dniu 13 lutego 2012 r. W dniu 17 lutego 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna W. S. od powyższego wyroku, sporządzona przez radcę prawnego P. B. Postanowieniem z dnia 22 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wskazaną skargę kasacyjną, podnosząc w uzasadnieniu, że skierowana ona została do niewłaściwego sądu, co skutkowało uchybieniem terminu do jej wniesienia. Odpis powyższego postanowienia doręczony został pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 marca 2012 r. Z kolei w dniu 21 maja 2012 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od wyroku z dnia 17 listopada 2011 r., sporządzona przez radcę prawnego E. K. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, nadana listem poleconym w dniu 15 maja 2012 r. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wskazano, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego. Dopełnił on bowiem wszelkich starań, aby odrzucona postanowieniem z dnia 22 lutego 2012 r. skarga kasacyjna, wniesiona została prawidłowo, udzielając pełnomocnictwa profesjonaliście. Brak staranności jakiej można i należy wymagać od profesjonalnego pełnomocnika nie może wpływać na pozbawienie prawa do Sądu. Skarżący udzielając pełnomocnictwa radcy prawnemu całkowicie zaufał jego profesjonalizmowi i nie może być z jego winy pozbawiony swoich praw. Błędne skierowanie skargi kasacyjnej do niewłaściwego sądu, a w związku z tym uchybienie terminu do jej wniesienia, nastąpiło bezsprzecznie bez winy skarżącego. Radca prawny E. K. podkreśliła ponadto, że skarżący zachował 7 -dniowy termin do złożenia wniosku, gdyż poprzedni pełnomocnik poinformował go o postanowieniu odrzucającym skargę kasacyjną dopiero w dniu 11 maja 2012 r. W tym dniu ustała więc przyczyna uchybienia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przy ocenie braku winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić jedynie wówczas, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wykaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że w przypadku, gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, to jego brak winy jest warunkiem przywrócenia terminu przez sąd, bowiem to na nim spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Jednocześnie kryterium należytej staranności jest podwyższone, ponieważ profesjonalny pełnomocnik posiada stosowne przygotowanie i znajomość procedur sądowoadministracyjnych, zapewniające prawidłowe prowadzenie sprawy. Oznacza to, że dla przyjęcia winy pełnomocnika wystarczy nawet lekkie niedbalstwo (postanowienie NSA z 24 marca 2009 r. , sygn. akt II OZ 256/09, LEX nr 574453). W rozpoznawanej sprawie - w ocenie Sądu – nie wykazano braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 17 listopada 2011 r. Przede wszystkim zauważyć trzeba, że skarga kasacyjna odrzucona prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2012 r., z powodu uchybienia terminu do jej złożenia, wniesiona została przez radcę prawnego P. B. Skarżący reprezentowany był zatem przez profesjonalnego pełnomocnika, odrzucenie skargi kasacyjnej było zaś następstwem niedochowania przez tego pełnomocnika należytej staranności w prowadzeniu sprawy. Powołana we wniosku o przywrócenie terminu okoliczność, tj. brak staranności ze strony profesjonalnego pełnomocnika, nie może stanowić zatem przesłanki uprawdopodobniającej brak winy w uchybieniu terminu, a tym samym przesłanki uzasadniającej uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, złożonego przez kolejnego ustanowionego w sprawie profesjonalnego pełnomocnika. Wniosek o przywrócenie terminu jest więc bezzasadny i brak jest podstaw do jego uwzględnienia. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.