I SA/Wa 1618/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Elżbieta Lenart sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz asesor WSA Kamil Kowalewski (spr.) Protokolant starszy specjalista Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2025 r. sprawy ze skargi Miasta Stołecznego Warszawy na decyzję Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich z dnia 26 marca 2019 r. nr KR II R 46a/18 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji i wydania decyzji z naruszeniem prawa postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącemu Miastu Stołecznemu Warszawie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 maja 2025 r. sygn. akt I OSK 1955/22 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2022 r. sygn. akt I SA/Wa 1160/19 w sprawie ze skargi Miasta Stołecznego Warszawy na decyzję Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich z dnia 26 marca 2019 r. nr KR II R 46a/18 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji i wydania decyzji z naruszeniem prawa i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Podczas rozprawy w dniu 28 sierpnia 2025 r. pełnomocnik reprezentujący w sprawie Miasto Stołeczne Warszawa złożył do protokołu rozprawy oświadczenie w imieniu mocodawcy, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skarżący jest dysponentem skargi, który pismem tym inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne, natomiast Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 60 p.p.s.a. Sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej złożony w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie, aby cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. W świetle powyższego Sąd uznał, oświadczenie pełnomocnika Miasta st. Warszawy o cofnięciu skargi za dopuszczalne gdyż w ocenie Sądu nie zmierza ono do obejścia prawa oraz nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 ppsa.