I SA/Wa 1631/13

Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. R. i B. N. w przedmiocie wymierzenia grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt I SAB/Wa 222/09 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 200 (dwieście) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżących M. R. i B. N. solidarnie kwotę 474 (czterysta siedemdziesiąt cztery) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. R. i B. N. skargą z dnia 12 czerwca 2013 r. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi [...] w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt I SAB/Wa 222/09. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku M. R. i B. N. o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości przy ul. [...] w W. - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że od daty wyznaczonej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w ww. wyroku upłynęło ponad 3 lata, a organ nie podejmuje żadnych działań zmierzających do zakończenia postępowania. Dodali, że w dniu 6 maja 2013 r. bezskutecznie wezwali Prezydenta [...] do niezwłocznego wykonania wyroku. Jednocześnie wnieśli o nałożenie grzywny w maksymalnej wysokości oraz o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wskazał, że postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] zawiesił przedmiotowe postępowanie administracyjne z urzędu, a w sprawie zachodzą obiektywne okoliczności uniemożliwiające rozpatrzenie wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego. Ponadto wniósł o niewymierzanie mu grzywny. Poinformowany o wniosku skarżących dotyczącym trybu rozpoznania skargi, Prezydent nie wniósł w tym przedmiocie sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi [...] grzywny. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na zasadzie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zgodnie z którym Sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a pozostałe strony nie wniosą sprzeciwu w terminie 14 dni. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 listopada 2009 r. sygn. akt I SAB/Wa 222/09 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku M. R. i B. N. o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości przy ul. [...] w W. - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu [...] lutego 2010 r., a następnie Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] zawiesił przedmiotowe postępowanie. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania organu przez skarżących do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent [...] nie rozstrzygnął sprawy. Skoro zaś Prezydent [...] w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 24 listopada 2009 r., sprawy nie załatwił - a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie - to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być akceptowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Jednocześnie zauważyć należy, że organ zawiesił niniejsze postępowanie - jednak uczynił to blisko 3 miesiące po otrzymaniu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy - a zatem fakt ten miał miejsce po upływie terminu wyznaczonego przez Sąd. Przy czym do chwili obecnej niniejsze postępowanie pozostaje zawieszone. W realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, iż wystarczająco represyjną jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 200 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd oraz faktu zawieszenia niniejszego postępowania. Sąd uznał jednocześnie, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa, bowiem postępowanie administracyjne zostało zawieszone wskazanym uprzednio postanowieniem i stan ten nie uległ zmianie do dnia wyrokowania przez Sąd. Jednocześnie organ podejmował w sprawie czynności celem jej zakończenia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 i art. 119 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.