I SA/Wa 1639/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Gminy Miasta P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy Miasta P. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia przez gminę z mocy prawa własności nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Gmina Miasto P., pismem z dnia 28 czerwca 2013 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] stwierdzającą nabycie przez Gminę Miasto P. z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości zajętej pod część ul. [...] w P., obręb [...] oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha. Jednocześnie strona skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że choć jest to decyzja deklaratywna to wydanie kolejnych decyzji spowoduje nieodwracalne skutki finansowe dla Miasta P. Skarżąca podkreśliła, że jest małą [...] miejscowością z dość małym budżetem. Wypłata wysokiego odszkodowania w wysokości [...] zł wpłynie na bieżące wydatki miasta oraz spowoduje kłopoty finansowe związane z regulowaniem należności dla wykonawców realizujących w ramach zawartych umów liczne inwestycje związane z remontem budynków użyteczności publicznej oraz dróg. W konsekwencji doprowadzi to do utraty zaufania wśród wykonawców, jak również do płacenia odsetek za nieterminowe regulowanie faktur VAT. Wskazano ponadto, że Miasto P. musiałoby rozwiązać umowy na realizację zadań zaplanowanych w budżecie na 2013 r., co doprowadzi do zapłaty kar umownych za zerwanie umów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) i ma on charakter zamknięty. Stosownie do treści tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z treści powołanego przepisu wynika, że konieczną przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywa na stronie skarżącej. Przy czym podkreślić trzeba, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter fakultatywny, o czym świadczy użyty w powyższym przepisie zwrot "sąd może". Oznacza to, że Sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet, jeżeli stwierdzi, iż w danej sprawie występują przesłanki określone w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Wstrzymanie wykonania decyzji ma zatem charakter wyjątkowy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który w skutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia starty na życiu i zdrowiu (postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 127/04 oraz z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). W rozpoznawanej sprawie wniosek zawarty w skardze dotyczy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] maja 2013 r., mocą której stwierdzono nabycie przez Gminę – Miasto P. z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości zajętej pod część ul. [...] w P., oznaczonej jako działka nr [...]. Rozpoznając przedmiotowy wniosek w ramach przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Zdaniem Sądu strona skarżąca nie przedstawiła argumentów, które przemawiałyby za istnieniem okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania wskazanego wyżej aktu. W szczególności zauważyć należy, że decyzja, której wstrzymania domaga się skarżąca, co słusznie podniosła sama skarżąca w uzasadnieniu wniosku, ma charakter deklaratoryjny i ze swej istoty nie nadaje się do wykonania. Przedmiotowa decyzja nie nakłada na skarżącą żadnych obowiązków i nie przyznaje jej żadnych uprawnień. Trudno zatem uznać, że konsekwencją wykonania tej decyzji będzie wywołanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu przesłanki uzasadniającej uwzględnienie złożonego wniosku nie stanowi wskazywane przez skarżącą ryzyko wypłaty odszkodowania i wynikające z tego kłopoty finansowe Miasta dotyczące realizacji rozpoczętych inwestycji oraz zadań zaplanowanych w budżecie na 2013 r. Zaskarżona decyzja w żaden sposób nie rozstrzyga bowiem kwestii odszkodowania i ewentualna konieczność jego wypłaty nie stanowi bezpośredniego skutku wykonania tej decyzji. Zauważyć należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, iż nieodwracalne skutki wykonania decyzji muszą być realne i odnosić się do zagrożeń, jakie wywołuje bezpośrednio wykonanie decyzji, której wstrzymania strona się domaga (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2009 r., sygn. akt I OZ 1136/09). Wskazać także trzeba, że w przypadku negatywnych konsekwencji finansowych istnieje możliwość dochodzenia roszczeń na drodze cywilnoprawnej. W świetle powyższego Sąd uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku i wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.