I SA/Wa 1673/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 grudnia 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 1673/15 w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 22 grudnia 2015 r. odmówił skarżącemu M. S. przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Od powyższego postanowienia skarżący wniósł sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 lutego 2016 r. odrzucił sprzeciw, jako wniesiony po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia. Pismem z dnia 1 marca 2016 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu oraz złożył zażalenie od powołanego wyżej postanowienie z dnia 4 lutego 2016 r. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącej Wydziału I z dnia 7 marca 2016 r. wezwano skarżącego do jednoznacznego oświadczenia, w terminie 7 dni, czy podtrzymuje zażalenie na postanowienie z dnia 4 lutego 2016 r. o odrzucenie sprzeciwu i jednocześnie podtrzymuje wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, czy też cofa zażalenie bądź wniosek, pod rygorem przyjęcia, że podtrzymuje zażalenie. Pismem z dnia 14 marca 2016 r. skarżący oświadczył, że podtrzymuje zażalenie na postanowienie z dnia 4 lutego 2016 r. i jednocześnie podtrzymuje wniosek o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie do art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Zgodnie zaś z treścią art. 88 powołanej ustawy spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Sądu, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu. Niedopuszczalne jest bowiem jednoczesne wniesienie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej oraz środka odwoławczego (zażalenia) na postanowienie odrzucające pismo procesowe z powodu uchybienia terminu dokonania tej czynności. W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 sierpnia 2010 r., I GZ 280/10, (dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazano, że czynności procesowe polegające na równoczesnym złożeniu środka zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi procesowemu i wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności, wykluczają się wzajemnie zarówno z powodu konkurencyjności zawartych w nich wniosków, zmierzających do wywołania przeciwstawnych skutków procesowych, ale i sprzeczności wewnętrznej ich podstaw. Wniosek o przywrócenie terminu jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia terminowi doszło, jednakże nastąpiło to bez winy strony, która w takim wniosku wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie. Natomiast środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi do dokonania czynności procesowej jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia nie doszło, a Sąd zajął w tej kwestii błędne stanowisko. W orzecznictwie wskazuje się również, że w sytuacji gdy strona złożyła środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej, początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie złożenia środka zaskarżenia. Innymi słowy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej może być aktualny dopiero wówczas, gdy prawomocnie zostanie rozstrzygnięta kwestia czy termin do dokonania czynności procesowej upłynął (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2002 r., I CZ 198/01, LEX nr 53302). Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że skarżący wniósł jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu oraz zażalenie na postanowienie odrzucające sprzeciw z powodu wniesienia z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W ocenie Sądu, w tej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu. Jak wyżej wyjaśniono złożone środki procesowe (zażalenie i wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej) wzajemnie się wykluczają zarówno z powodu konkurencyjności zawartych w nich wniosków zmierzających do wywołania przeciwstawnych skutków procesowych, jaki i sprzeczności wewnętrznej ich podstaw (por. postanowienie NSA z 6 października 2015 r., II OZ 935/15, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Strona uzyska możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu dopiero wówczas, gdy sąd II instancji oddali zażalenie na postanowienie sądu I instancji stwierdzające, że strona nie dokonała czynność procesowej w terminie przewidzianym dla jej dokonania. Podkreślić należy, że warunkiem koniecznym złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest, aby termin do podjęcia czynności procesowej upłynął. W niniejszej sprawie siedmiodniowy terminy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu, określony w art. 87 § 1 powołanej ustawy, w dniu złożenia wniosku nie rozpoczął biegu. Zatem wniosek o przywrócenie terminu, jako przedwczesny, podlega odrzuceniu. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.