I SA/Wa 168/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku L. H. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. L. H. pismem z dnia 23 grudnia 2009 r. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...], wydaną w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej. W swojej skardze skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody przez ewentualne jej wykonanie. Skarżący nie dysponuje kwotą konieczną do uiszczenia opląty, zaś jej pożyczenie wiązać się będzie dla niego z koniecznością poniesienia kosztów w postaci odsetek od pożyczki. Skarżący wskazał, iż utrzymuje się z emerytury w wysokości [...] złotych miesięcznie, w związku z czym ewentualne zaciągnięcie zobowiązania spowoduje pogorszenie jego bieżącej sytuacji materialnej. Zarządzeniem z dnia 23 lutego 2010 r. Sąd wezwał skarżącego o udzielenie informacji, czy skarżący zbył nieruchomości objęte decyzją o ustaleniu opłaty adiacenckiej oraz wezwał o ewentualne nadesłanie odpisów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii umów notarialnych. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący stwierdził, że zbył cześć nieruchomości objętych przedmiotową decyzją oraz załączył kopie aktów notarialnych sprzedaży tych nieruchomości. Dodał, że nieruchomości zostały przez skarżącego zbyte po cenie znacznie niższej, aniżeli wynikająca z zakwestionowanego przez skarżącego operatu szacunkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Przesłanki wstrzymania aktu zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu w przypadku stwierdzenia w toku sądowej kontroli, iż narusza on obowiązujący stan prawny spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05, OwSS 2005/3/72; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, Lex nr 192964). Sąd uznał, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła na czym polega niebezpieczeństwo wyrządzenia jej szkody, bądź powstania trudnych do odwrócenia skutków przez wykonanie zaskarżonej decyzji, a wskazane przez skarżącego okoliczności, iż konieczne będzie zaciągniecie pożyczki na uiszczenie opłaty, spowoduje znaczące pogorszenie jego sytuacji, nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. Skarżący zbył część nieruchomości objętych przedmiotową decyzją i zgodnie z przedstawionymi przy piśmie z dnia 15 marca 2010 r. aktami notarialnymi uzyskał za nie kwotę kilkuset tysięcy złotych. Zatem wskazana przez skarżącego, co prawda niska kwota emerytury [...] zł miesięcznie, za którą jak stwierdził się utrzymuje, nie obrazuje całkowicie jego sytuacji materialnej. Z tego też względu Sąd wziął pod uwagę także okoliczność sprzedaży ww. nieruchomości. Ponadto w niniejszej sprawie nie zachodzi sytuacja, w której niemożliwy będzie ewentualny zwrot kwoty wskazanej w decyzji ustalającej opłatę adiacencką. Zatem szkoda może zostać wynagrodzona, a powrót do stanu poprzedniego nie będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.