I SA/Wa 172/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędziowie: WSA Mirosław Gdesz WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi J. O. i S. O. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącym J. O. i S. O. solidarnie wpis w kwocie 200 (dwieście) złotych z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Decyzją z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] Minister Infrastruktury uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...]i umorzył postępowanie przed organem pierwszej instancji. Decyzje powyższe wydane zostały w następującym stanie sprawy: Nieruchomość położona w miejscowości M., oznaczona jako działka nr [...] o pow. [...] ha, stanowiąca własność J. i S. O. została przeznaczona pod budowę drogi obwodowej miasta J. w ciągu drogi krajowej nr [...] ([...])[...] decyzją Burmistrza Miasta J. z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzja niniejsza utrzymana została w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...]. Następnie pismem z dnia 31 października 2007 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad zwrócił się do Wojewody [...] o wywłaszczenie przedmiotowej nieruchomości oraz wydanie decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie tego gruntu. W związku z powyższym decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] Wojewoda [...] orzekł o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości gruntowej położonej w miejscowości M., oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...]ha. W uzasadnieniu organ wskazał, W uzasadnieniu organ stwierdził, że wydanie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie przedmiotowej nieruchomości jest uzasadnione gdyż uzyskanie pozwolenia na budowę umożliwi szybkie rozpoczęcie robót budowlanych przy realizacji obwodnicy miasta Jarosławia. Wskazał ponadto na duże znaczenie niniejszej inwestycji. Od decyzji powyższej odwołanie do organu drugiej instancji złożyli J. i S. O. W odwołaniu swym zarzucili m.in. niewystarczające uzasadnienie prawne decyzji. Pismem z dnia 5 stycznia 2009 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania w sprawie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie przedmiotowej nieruchomości. W związku z powyższym Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w całości i umorzył postępowanie przed organem pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie zaistniała faktyczna podstawa do obligatoryjnego umorzenia postępowania (art. 105 § 1 kpa), bowiem strona inicjująca to postępowanie wycofała wniosek o niezwłoczne zajęcie przedmiotowej nieruchomości. Pismem z dnia 9 października 2008 r. J. i S. O. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie. W skardze wnieśli o uchylenie decyzji w zakresie umorzenia postępowania przed organem pierwszej instancji oraz wskazali, że skarżona decyzja zawiera istotne naruszenia prawa procesowego, które uzasadniają jej uchylenie. W wyniku w/w skargi wyrokiem z dnia 22 października 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 832/09Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uchylił decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2009 r., nr [...], w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania, stwierdzając, że nie podlega ona wykonaniu, oraz zasądził od Ministra Infrastruktury na rzecz J. O. i S. O. solidarnie kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W swym orzeczeniu Sąd stanął na stanowisku, że umarzając postępowanie organ powinien zastosować art. 105 § 2 K.p.a. a nie art. 105 § 1. Postępowanie o niezwłoczne zajęcie nieruchomości skarżącej, mimo wycofania wniosku przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, nie stało się bezprzedmiotowe, ani z przyczyn podmiotowych, ani też przedmiotowych, nawet jeśli postępowanie to jest postępowaniem wszczynanym wyłącznie na wniosek. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Minister Infrastruktury. Zaskarżonemu orzeczeniu organ zarzucił m.in. naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. C ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 105 § 1 i 105 § 2 K.p.a. oraz art. 17 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz. U. Nr 80, poz. 721) oraz 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. poprzez uznanie, że naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uznając skargę kasacyjną za uzasadnioną Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 listopada 2010 r., sygn. akt I OSK 146/10 uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wskazać ponadto należy, że zgodnie z treścią art. 190 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Jak wynika z akta administracyjnych pismem z dnia 5 stycznia 2009 r., Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. W piśmie wskazał, że w stosunku do przedmiotowej nieruchomości wszczęte zostało postępowanie o wydanie decyzji o zezwoleniu na zrealizowanie inwestycji drogowej wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną w oparciu o znowelizowaną ustawę o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych. W toku postępowania sądowego do akt sprawy wpłynęło natomiast pismo Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Oddział Terenowy w R., w którym poinformowano że decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. Wojewoda [...] zezwolił na realizację inwestycji drogowej [...]. "Budowa dogi obwodowej miasta J. w ciągu drogi krajowej Nr [...] ([...])[...] odcinek od km [...] do km [...] wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, budowlami i urządzeniami budowlanymi". Do pisma dołączona została kserokopia niniejszej decyzji oraz kserokopia decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2009 r. utrzymująca w mocy decyzję powyższą decyzję z Wojewody [...]. Ponadto załączona została również kserokopia pisma r.pr. S. K. działającego jako pełnomocnik m.in. J. i S. O. stanowiącego cofnięcie odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. zezwalającej na realizację inwestycji Wskazać tu należy, że powyższa decyzja – której nadany został rygor natychmiastowej wykonalności – w swym rozstrzygnięciu obejmuje nieruchomość będącą przedmiotem niniejszego postępowania. W świetle powyższego – mając na uwadze stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny wskazać należy, że wobec wydania decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r., utrzymanej następnie decyzją z dnia [...] września 2009 r. postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie zatem z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 Sąd umorzył postępowanie w niniejszej sprawie.