I SA/Wa 1721/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 1721/14 sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 1721/14 Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1721/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego. Wnioskiem z dnia 25 czerwca 2014 r. R. S. złożył wniosek o sporządzenia uzasadnienia ww. wyroku. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 31 lipca 2014 r. Pismem z dnia 3 lipca 2014 r., uzupełnionym w dniu 21 lipca 2014 r., R. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 31 lipca 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Pismem datowanym na dzień 23 października 2014 r. pełnomocnik z urzędu wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2014 r. Postanowieniem z dnia 18 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną R. S., jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik R. S. zawarł wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wskazał, że z postanowienia z dnia 18 listopada 2014 r. dowiedział się, że do skargi kasacyjnej nie dołączył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Tymczasem w niniejszej sprawie doszło do pomyłki polegającej na niedołączeniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, albowiem taki wniosek figuruje w aktach pełnomocnika skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Przywrócenie uchybionego terminu jest możliwe jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin, 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, 5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego. Zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a. na stronie domagającej się przywrócenia terminu ciąży obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy. Wskazać należy, że ustawodawca nie określił kryteriów oceny zachowania strony (co do wykazania braku winy), co oznacza, że kwestia ta pozostawiona została ocenie sądu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być zatem oceniany przy uwzględnieniu wszelkich okoliczności konkretnej sprawy. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2002 r., II SA/Wr 1329/01, niepubl.), czy też nie zachowała należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl). Zatem o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Spośród wskazanych przesłanek przywrócenia terminu Sąd I instancji zakwestionował jedynie uprawdopodobnienie w przedmiotowym wniosku okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Wymóg ten oznacza, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności, wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności. W niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej został zawarty w zażaleniu a postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2014 r. Pełnomocnik skarżącego w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu wskazał, że doszło do pomyłki w postaci niewysłania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Przenosząc zatem powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że nie do przyjęcia jest argumentacja pełnomocnika skarżącego, który uzasadniając brak winy w niedochowaniu terminu wskazuje na "pomyłkę" polegającą na niedołączeniu do skargi kasacyjnej stosownego wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Błąd taki należy zatem oceniać w kontekście braku dochowania należytej staranności polegającej na niesprawdzeniu przez pełnomocnika, czy korespondencja kierowana do sądu zawiera wszelkie niezbędna wnioski i pisma. Nie można zatem uznać, że zaszła w sprawie przesłanka braku winy wynikająca z ww. przepisów. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.