I SA/Wa 1738/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. M. i R. M. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. R. M. i R. M. pismem z [...] sierpnia 2012 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość. Jednocześnie R. M., pismem z tej samej daty, wystąpił do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z prośbą o "przedłużenie terminu do odwołania się od decyzji [...]". Przekroczenie ustawowego 30-dniowego terminu uzasadnił przebywaniem poza miejscem zamieszkania z uwagi na charakter wykonywanej pracy ([...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Z treści pisma R. M. z [...] sierpnia 2012 r. wynika, że skarżący nie dochował terminu przewidzianego dla czynności procesowej jaką jest wniesienie skargi i w związku z powyższym wystąpił o jego przedłużenie. Z uwagi na fakt, że prośba dotyczy decyzji wydanej przez organ odwoławczy i złożona została w terminie otwartym z art. 87 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustawy, Sąd uznał, iż przedmiotowe pismo stanowi wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W orzecznictwie sądowym, przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu przyjmuje się pewien obiektywny miernik staranności, co oznacza, że tylko stwierdzenie, iż strona danej przeszkody nie była w stanie przewidzieć, uzasadnia uwzględnienie wniosku. Chodzi więc o okoliczności od strony całkowicie niezależne i nieprzewidywalne, przy czym przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie R. M. nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, co skutkuje odmową przywrócenia wnioskowanego terminu. Podkreślenia wymaga, iż skarżący osobiście odebrał decyzje Ministra z [...] czerwca 2012 r., wiedział zatem o wiążącym go terminie do wniesienia ewentualnej skargi, jednakże nie podjął żadnych kroków, aby przed swoim wyjazdem należycie zadbać o swoje interesy. Jako że skarżący znał swój charakter pracy, to działając starannie nie powinien planować wniesienia skargi w ostatnich dniach 30-dniowego terminu (por. wyrok WSA w Szczecinie z 8 grudnia 2005r., sygn. akt I SA/Sz 251/05, postanowienie NSA z 16 października 2012 r., sygn. akt II OZ 898/12, postanowienie NSA z 25 września 2012 r., sygn. akt II GZ 323/12, cbois.nsa.gov.pl). W takiej sytuacji należało uznać, że skarżący nie wykazał się starannością, jakiej należy wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy procesowe, a charakter wykonywanej pracy nie był przeszkodą nie do przezwyciężenia by w terminie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.