I SA/Wa 1751/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. T. na decyzję Rektora Uniwersytetu w B. z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie odmowy udzielenia zgody na wznowienie studiów postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. Prorektor do spraw dydaktycznych i studenckich Uniwersytetu w B. utrzymał w mocy decyzję Prodziekana Wydziału [...] z dnia[...] grudnia 2005 r. o odmowie udzielenia zgody na wznowienie przez B. T. studiów na Wydziale [...] Uniwersytetu w B. Następnie Rektor Uniwersytetu w B. decyzją z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...], po wszczęciu z urzędu postępowania, działając na podstawie art. 156 § 1 ust. 2 kpa stwierdził nieważność decyzji Prorektora Uniwersytetu w B. do spraw dydaktycznych i studenckich z dnia [...] stycznia 2006 r.. W decyzji organ zamieścił pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego za jego pośrednictwem. Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 277/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do rozpatrzenia zgodnie z właściwością skargę B. T. na decyzję Rektora Uniwersytetu w B. z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 59 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazaniu sprawy. Natomiast zgodnie z art. 52 § 1 i 2 powołanej ustawy skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie skarżący domaga się kontroli przez Sąd decyzji Rektora Uniwersytetu w B. z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...], którą organ wydał po wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prorektora Uniwersytetu w B. do spraw dydaktycznych z dnia [...] stycznia 2006 r. Skoro zatem wszczęte zostało nowe postępowanie administracyjne to wydana w nim decyzja ma walor decyzji pierwszoinstancyjnej, a zatem powinna podlegać weryfikacji w toku instancji. Stosownie do treści art. 207 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. nr 164, poz. 1365 ze zm.) decyzje wydawane przez rektora w pierwszej instancji są ostateczne. W takim przypadku stosuje się odpowiednio art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Dla strony oznacza to prawo do złożenia do Rektora Uniwersytetu w B. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. Na marginesie wskazać należy, że zgodnie z art. 112 kpa błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Zatem z uwagi na fakt, iż strona nie wyczerpała środków zaskarżenia, złożoną przez nią skargę jako przedwczesną na podstawie art. 58 § pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało odrzucić.