I SA/Wa 1763/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik Sędziowie: WSA Emilia Lewandowska (spr.) WSA Marek Leszczyński Protokolant referent-stażysta Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi B.U. na decyzję Prezydenta W. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 403/11 wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 3000 (trzy tysiące) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku. B.U., pismem z dnia 2 sierpnia 2012 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezydentowi W. w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 403/11, mocą którego Sąd uwzględnił skargę B.U. na bezczynność Prezydenta W. i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku z dnia 3 listopada 2008 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. [...], stanowiącą część działek ewidencyjnych nr [...] i [...] z obrębu [...], w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. W uzasadnieniu skargi skarżąca podkreśliła, że Prezydent W. mimo stosowego wezwania i mimo upływu terminów na wydanie decyzji, nie rozstrzygnął przedmiotowej sprawy. W odpowiedzi na skargę Prezydent. W. wniósł o jej oddalenie wskazując, że opisana wyżej nieruchomość objęta została działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Aktualnie część gruntu tej nieruchomości wchodzi w skład działek ewidencyjnych nr [...] i nr [...] w obrębie [...]. Działa ew. nr [...] stanowi własność Miasta W., natomiast działka ew. nr [...] stanowi własność Skarbu Państwa. Organ zaznaczył, że wyrokiem z dnia 18 stycznia 2012 r. Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku skarżącej o ustalenie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem wpłynęły do Urzędu w dniu 29 marca 2012 r. Pismem z dnia 19 lipca 2012 r. B.U. wezwała organ do wykonania wyroku, zaś pismem z dnia 6 sierpnia 2012 r. złożyła skargę o wymierzenie grzywny za niewykonanie tego wyroku. Prezydent W. wskazał, że w sprawie wykonano operat szacunkowy określający wartość przedmiotowej nieruchomości oraz że w dniu 4 czerwca 2012 r. skarżąca złożyła zastrzeżenia do operatu. Z kolei pismem z dnia 30 lipca 2012 r. strona poinformowana została o przyczynach niedotrzymania wyznaczonego przez Sąd terminu oraz że postępowanie zostanie zakończone do dnia 31 października 2012 r. Organ podkreślił ponadto, że w sprawie przygotowany został projekt decyzji oraz że obecnie podejmowane są czynności mające na celu zabezpieczenie środków pieniężnych na wypłatę odszkodowania. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 19 grudnia 2012 r. pełnomocnik Prezydenta W. przedłożył kopię decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...]. Skarżąca potwierdziła natomiast, że ją otrzymała i oświadczyła, że decyzja ta obejmuje tylko grunt będący własnością W., a nie rozstrzyga o odszkodowaniu za część nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa oraz że nie wydano decyzji w przedmiocie odszkodowania za budynki i inne naniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego art. 154 § 1 wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie – w ocenie Sądu - obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że wyrokiem z dnia 18 stycznia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 403/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę B.U. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. [...], stanowiącą część działek ewidencyjnych nr [...] i [...] z obrębu [...] i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 3 listopada 2008 r. w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Zaznaczyć trzeba, że kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Jak wynika z analizy akt sprawy, odpis prawomocnego wyroku z dnia 18 stycznia 2012 r. wraz z uzasadnieniem oraz akta administracyjne sprawy doręczone zostały Prezydentowi W. w dniu 29 marca 2012 r. Termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął zatem w dniu 29 maja 2012 r. Tymczasem do dnia rozpoznania przez Sąd skargi B.U. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi W. grzywny, tj. do dnia 19 grudnia 2012 r., organ administracji publicznej nie załatwił przedmiotowej sprawy zgodnie z powołanym wyrokiem z dnia 18 stycznia 2012 r. Sprawa odszkodowania za opisaną wyżej nieruchomość położoną w W. przy [...], ozn. hip. [...], stanowiącą część działek ewidencyjnych nr [...] i [...] z obrębu [...], nie została w całości rozstrzygnięta. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 19 grudnia 2012 r. pełnomocnik organu przedstawił co prawda kopię decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] orzekającą o ustaleniu odszkodowania za część opisanej wyżej nieruchomości, położonej w W. przy ul. [...]. Jednakże decyzja ta – co słusznie podniosła skarżąca na przeprowadzonej w dniu 19 grudnia 2012 r. rozprawie – dotyczy jedynie części działki ewidencyjnej nr [....] z obrębu [...], stanowiącej własność W.. Wniosek o przyznanie odszkodowania w odniesieniu do pozostałej części nieruchomości, stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...] należącą do Skarbu Państwa, nie został natomiast rozpoznany. Oczywiste zatem jest, że Prezydent W. nie wykonał należycie wyroku z dnia 18 stycznia 2012 r. Jak wskazano do dnia rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargi w przedmiocie wymierzenia grzywny, sprawa z wniosku skarżącej z dnia 3 listopada 2008 r. nie została w całości załatwiona. Z analizy akt sprawy wynika ponadto, że w sprawie spełniony został drugi warunek dopuszczalności skargi, określony w powołanym wyżej art. 154 § 1, dotyczący uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku sądu. W aktach sprawy znajduje się bowiem pismo skarżącej z dnia 19 lipca 2012 r., którym B.U. wezwała Prezydenta W. do wykonania wyroku z dnia 18 stycznia 2012 r. Nie ulega więc wątpliwości, że w sprawie spełnione zostały przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wymierzenie Prezydentowi W. grzywny. Stosownie natomiast do art. 154 § 6 powołanej ustawy, grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 17 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2011 r. i w drugim półroczu 2011 r. (M. P. z 2012 r. poz. 94), przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2011 r. wyniosło 2.974,69 zł. W przedstawionych okolicznościach sprawy, biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego przez Sąd terminu na załatwienie sprawy oraz fakt wydania przez organ decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r., a także uwzględniając podnoszone w odpowiedzi na skargę twierdzenia dotyczące złożenia przez skarżącą zastrzeżeń do sporządzonego operatu szacunkowego, a tym samym konieczność udzielenia stosownej odpowiedzi, Sąd uznał, że grzywna w wysokości 3000 zł jest adekwatną sankcją dla Prezydenta W. za niewykonanie wyroku z dnia 18 stycznia 2012 r. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 154 § 1 i § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.