I SA/Wa 1763/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA: Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu w dniu 30 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. R. i B. N. z dnia [...] października 2017 r. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu w sprawie ze sprzeciwu M.R., B. N. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie użytkowania wieczystego postanawia: przywrócić termin do wniesienia sprzeciwu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] uchyliło decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], pochodzącej z dawnej nieruchomości "[...]" – działka nr [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] pełnomocnik skarżących, pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 września 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 1364/17 odrzucił skargę na przedmiotową decyzję SKO jako niedopuszczalną. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż decyzja Kolegium wydana została w oparciu o przepis art. 138 § 2 kpa, w związku z czym w aktualnym porządku prawnym środkiem jej zaskarżenia jest sprzeciw. Pismem z dnia [...] października 2017 r. pełnomocnik skarżących wniósł sprzeciw od powyższej decyzji SKO wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżących podniósł, iż strony ww. decyzji SKO w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. zostały błędnie pouczone o możliwości wniesienia skargi w terminie 30 dni i zastosowały się to tego błędnego pouczenia wnosząc skargę w ustawowym terminie. Postanowienie tut. Sądu w wyniku którego skarżący dowiedzieli się o nieprawidłowym wniesieniu skargi doręczone zostało pełnomocnikowi skarżących w dniu 28 września 2017 r., zatem 7 dniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu upływa w dniu 5 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2017 r. poz. 1369) dalej: "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w świetle art. 86 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są, zgodnie z art. 87 p.p.s.a., złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu oraz równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie. W pierwszej kolejności podkreślić należy, że składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu skarżący zachowali siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. W dniu 22 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał postanowienie sygn. akt I SA/Wa 1364/17 odrzucające skargę na ww. decyzję Kolegium z dnia [...] czerwca 2017 r. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 28 września 2017 r. W tym dniu ustały przyczyny uchybienia terminu do złożenia sprzeciwu na przedmiotową decyzję. Skarżący powzięli bowiem wiedzę, że zastosowanie się do pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji spowodowało wniesienie niedopuszczalnego środka zaskarżenia, a od przedmiotowej decyzji przysługuje sprzeciw do sądu administracyjnego. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu został wniesiony dnia 5 października 2017 r., zatem z zachowaniem terminu do jego wniesienia. Ponadto składając ów wniosek dopełniono czynności, dla których określony był przedmiotowy termin, czyli złożono sprzeciw. Przechodząc natomiast do badania spełnienia ostatniej przesłanki, tj. uprawdopodobnienia przez skarżących, że uchybili terminowi bez swojej winy, podkreślić należy, że przez brak winy należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych od siebie, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności, nie mieli oni możliwości dochowania ustawowego terminu. Skarżący uzasadniając brak winy wskazali, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zawarło w zaskarżonej decyzji błędne pouczenie co do możliwości jej zaskarżenia. W ocenie Sądu skarżący w sposób wystarczający uprawdopodobnili brak swojej winy w uchybieniu terminu. Stosownie bowiem do treści art. 112 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W konsekwencji należało stwierdzić, iż zostały spełnione przesłanki warunkujące przywrócenie terminu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.