I SA/Wa 1788/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 2278/12 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pieniężnego postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 2278/12 odrzucił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], wydaną w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pieniężnego. W dniu [...] czerwca 2014 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga J. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wskazanym wyżej postanowieniem Sądu z dnia 15 marca 2013 r. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że podstawą żądania wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie jest art. 271 pkt 2 i art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Wyjaśniła, że w dniu [...] maja 2014 r. dowiedziała się o odrzuceniu skargi. Z uwagi na braki formalne w/w skargi o wznowienie postępowania sądowego, J. S. zarządzeniem z dnia 26 czerwca 2014 r. została wezwana, na podstawie art. 280 § 2 w zw. z art. 279 i art. 49 § 1 p.p.s.a., do ich uzupełnienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania (art. 280 § 1 p.p.s.a.), poprzez jednoznaczne wskazanie: okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu; dnia, w którym strona dowiedziała się o w/w okolicznościach faktycznych lub środkach dowodowych; przesłanki z art. 271 pkt 2 p.p.s.a. Skarżąca została pouczona o treści przepisów art. 271, art. 273, art. 277 oraz art. 279 p.p.s.a. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżąca pismem z dnia [...] lipca 2014 r. wyjaśniła, że podstawą żądania wznowienia postępowania, przewidzianą w art. 271 pkt 2 p.p.s.a., jest brak należytej reprezentacji jej interesów. Zaznaczyła, że z uwagi na brak kserokopii akt administracyjnych oraz nieotrzymanie postanowienia Sądu z dnia 15 marca 2013 r., nie może precyzyjnie ustosunkować się do sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 270 p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie z art. 279 p.p.s.a., skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Podstawę wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem określają przepisy art. 271, art. 272 i art. 273 p.p.s.a. Zgodnie z art. 271 pkt 2 p.p.s.a., na który to między innymi przepis powołała się skarżąca, można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli: strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Stosownie zaś do art. 273 § 2 p.p.s.a., stanowiącego również podstawę żądania skarżącej, można domagać się wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W myśl art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (art. 280 § 2). Instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu. Taki charakter tego środka prawnego powoduje, że wznowienie postępowania może nastąpić jedynie z powodów ściśle określonych w ustawie. Skarga powinna zawierać wyraźne wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie. W przedmiotowej sprawie skarżąca oparła skargę o wznowienie postępowania m.in. na przesłance z art. 271 pkt 2 p.p.s.a., twierdząc, że nie była należycie reprezentowana i pozbawiona została możliwości obrony swoich praw. W takiej sytuacji, w myśl art. 277 p.p.s.a., skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. W świetle powyższych regulacji, badając dopuszczalność przedmiotowej skargi o wznowienie postępowania sądowego pod względem wskazanej wyżej przesłanki, Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona z przekroczeniem terminu wskazanego w art. 277 p.p.s.a. Przesyłka sądowa zawierająca postanowienie Sądu z dnia 15 marca 2013 r. odrzucające skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], z uwagi na niepodjęcie w terminie, została pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z upływem [...] marca 2013 r. Postanowienie Sądu nie zostało przez zatem skarżącą odebrane osobiście. Jednak o jego wydaniu skarżąca – wbrew twierdzeniu skargi o wznowienie postępowania – nie dowiedziała się dopiero w dniu [...] maja 2014 r. Z akt sprawy wynika bowiem, że o orzeczeniu Sądu skarżąca wiedziała już w dniu [...] kwietnia 2013 r., na co wskazuje pismo strony skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (k. 46 akt sądowych, sygn. I SA/Wa 2278/12). Tym samym, skarga o wznowienie postępowania złożona dopiero w dniu [...] czerwca 2014 r. została wniesiona z uchybieniem terminu z art. 277 p.p.s.a. Wskazania wymaga przy tym, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 maja 2003 r. sygn. akt II SA 1216/03 (publ. orzeczenia.nsa.gov.pl) wyraził pogląd, iż nie można zasadnie twierdzić, że już sam fakt uruchomienia trybu postępowania niejawnego, jest równoznaczny z pozbawieniem obywatela prawa do działania w postępowaniu sądowym dotyczącym sfery jego praw i obowiązków. Aktualny pozostaje również pogląd NSA wyrażony w tym postanowieniu na gruncie poprzednio obowiązującego stanu prawnego, że brak możności działania jako przesłanka wznowienia postępowania jest wyrazem naruszenia procedury, polegającego na tym, że dany podmiot miał ustawowe prawo czynnego udziału w postępowaniu, lecz został tego prawa w praktyce pozbawiony. Sytuacja taka nie zachodzi w niniejszej sprawie, gdyż sprawa o sygn. akt I SA/Wa 2278 rozpoznana została przez Sąd na posiedzeniu niejawnym, w którym strony nie biorą osobistego udziału, co wynika wprost z przepisów prawa. Odnosząc się do żądania skarżącej wznowienia postępowania sądowego na podstawie art. 273 § 2 p.p.s.a. Sąd stwierdził, że choć J. S. powołała ustawową podstawę wznowienia, to nie wykazała tej przesłanki. Pomimo wezwania Sądu nie wskazała okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Samo powołanie art. 273 § 2 p.p.s.a nie wyczerpuje warunku oparcia skargi o wznowienie postępowania na przesłance wymaganej w/w przepisem ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest równoznaczne ze spełnieniem przesłanki oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia. Takie stanowisko prezentowane było również w orzecznictwie Sądu Najwyższego (v. I CZ 122/67 OSNCP 1968/8-9 poz. 154). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 277 i art. 273 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.