I SA/Wa 1794/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Pirogowicz, sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.), asesor WSA Iwona Ścieszka, , po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. N. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 października 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 270/18 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 3000 (trzy tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje od Prezydenta [...] na rzecz M. N. sumę pieniężną w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz M. N. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 października 2018 r. sygn. akt l SAB/Wa 270/18 zobowiązującego Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z [...] lutego 2018 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] ozn. hip. "[...]" w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W skardze wniósł o: 1) wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny w wysokości stosownej do bezczynności Prezydenta [...] przy rozpoznaniu wniosku o przyznanie odszkodowania, biorąc pod uwagę kwoty przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2018 r. ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego 19 lutego 2019 r., stosownie do art. 154 § 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej zwanej "ppsa"; 2) przyznanie od Prezydenta [...] na rzecz skarżącego sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty wymierzonej grzywny, określonej w art. 154 § 6 ppsa; 3) zasądzenie od Prezydenta [...] na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania w sprawie, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawnie przypisanych; 4) rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu wskazał, że na postawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 października 2018 r. sygn. akt l SAB/Wa 270/18 zobowiązującego Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. "[...]" w terminie trzech miesięcy od dnia doręczenia wyroku wraz z aktami sprawy. W związku z brakiem podejmowania jakichkolwiek czynności zmierzających do rozstrzygnięcia wniosku pismem z [...] grudnia 2019 r. Prezydent [...] został wezwany do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 października 2018 r. sygn. akt l SAB/Wa 270/18. Pomimo tego organ nadal nie podejmuje żadnych czynności zmierzających do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Zatem nie ulega wątpliwości, że Prezydent [...] pozostaje w bezczynności w prowadzeniu postępowania administracyjnego, nie podejmując czynności zmierzających do jego zakończenia. Odnosząc się do wysokości grzywny wnioskowanej do wymierzenia Prezydentowi [...] skarżący wskazał, że zgodnie z art. 154 ust. 6 ppsa grzywnę w przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 lutego 2019 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2018 r. i w drugim półroczu 2018 r. przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe, w 2018 r. wyniosło 4003,88 zł, a w drugim półroczu 2018 r. wyniosło 4134,02 zł. Biorąc po uwagę powyższe kwoty, jak i sądowe zobowiązanie Prezydenta [...] do rozpoznania sprawy oraz wezwanie organu do wykonania wyroku, zasadne jest nałożenie na Prezydenta [...] grzywny adekwatnej do bezczynności organu w wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 października 2018 r. sygn. akt I SAB/Wa 270/18 trwającej od 2 lat. Co do należnej M. N. sumy pieniężnej skarżący podał, że zgodnie z art. 154 ust. 6 ppsa uwzględniając skargę na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sąd może przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. W doktrynie wskazuje się, że jest to dodatkowy środek dyscyplinujący organ, który powinien być stosowany wyłącznie, gdy występuje obawa, że w przypadku braku zastosowania tego środka organ dalej nie zakończy postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 22 marca 2018 r. sygn. akt l SA/Wa 1540/17, który zapadł na kanwie zbliżonego stanu faktycznego wskazał, że Sąd uwzględnił wniosek skarżącej, uznając, że żądanie przyznania od organu na jej rzecz sumy pieniężnej jest uzasadnione. Przy czym Sąd stanął na stanowisku, że zasadne jest przyznanie skarżącej sumy pieniężnej w kwocie dwóch tysięcy złotych. W ocenie Sądu przyznanie przedmiotowej kwoty mogą uzasadniać jedynie szczególne okoliczności sprawy, tj. wyjątkowo rażący charakter zwłoki w rozpoznaniu sprawy, jak też obawa, że bez przyznania tej kwoty na rzecz skarżącej wyrok Sądu nadał nie zostanie wykonany. Kwota ta stanowi również swego rodzaju zadośćuczynienie za zaniechania organu w toku prowadzonego postępowania. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, w której organ mimo nałożenia na niego grzywny za niewykonanie wyroku, nadal nie zakończył postępowania oraz nie czynił odpowiednych działań w sprawie, zmierzających do jak najszybszego jej zakończenia. Zdaniem skarżącego w niniejszej sprawie zostały spełnione obie przesłani zasądzenia sumy pieniężnej wskazane w przytoczonym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Wa 1540/17. Prezydent [...] pozostaje w wyjątkowo rażącej zwłoce bowiem nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 5 października 2018 r. sygn. akt I SAB/Wa 270/18) od 2 lat. Mając na uwadze brak obiektywnych przyczyn uzasadniających zwłokę oraz powtarzającą się od lat argumentację Prezydenta [...] należy uznać, że Prezydent [...] lekceważy wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i kierując się świadomością braku realnych konsekwencji nagminnie nie wykonuje wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wykazując przy tym brak poszanowania prawa oraz nadwyrężając zaufanie obywateli do organów władzy publicznej. W wyroku z 22 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Wa 1540/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wypowiedział się o skutkach niewykonywania przez organy władzy publicznej wyroków sądów wskazując, że skoro Prezydent w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z 19 maja 2015 r. sprawy nie załatwił, a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie, to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi grzywny jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego, czy są to wyroki sądów administracyjnych, czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Skarżący zaznaczył, że poza skargami na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie ma innych instrumentów prawnych skutecznego oddziaływania na Prezydenta [...] w celu zakończenia postępowania, dlatego też zasadny jest wniosek o zasądzenie na rzecz skarżącego sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty wymierzonej grzywny określonej w art. 154 § 6 ppsa. Jak wskazano w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Wa 1540/17 suma pieniężna stanowi swego rodzaju zadośćuczynienie za zaniechania organu w toku prowadzonego postępowania. Mając na uwadze to, że suma pieniężna stanowi swoiste zadośćuczynienie, szczególnie zasadne jest przyznanie na rzecz skarżącego sumy pieniężnej, ze względu na to, że skarżący od 2 lat oczekują na wykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 5 października 2018 r. sygn. akt l SAB/Wa 270/18 podczas, gdy Prezydent [...] lekceważąc wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, niepodejmuje żadnych działań w celu rozpoznania wniosku. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że skarżący złożył ponaglenie, w wyniku czego [...] sierpnia 2018 r. organ przekazał je Wojewodzie [...].[...] kwietnia 2020 r. Wojewodzie [...] zostały przekazane akta własnościowe przedmiotowej nieruchomości i do dnia dzisiejszego nie zostały zwrócone. Jak wynika z posiadanej kopii akt Wojewoda [...] nie rozpatrzył ponaglenia przekazanego [...] sierpnia 2018 r. Dalej Prezydent wskazał, że postępowanie administracyjne, mające na celu rozpoznanie wniosku o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość nie zostało zakończone. Trwają prace geodezyjne w celu rozliczenia dawnej nieruchomości hipotecznej w obecnych działkach ewidencyjnych oraz naniesienie granic dawnej nieruchomości hipotecznej na zdjęcia lotnicze z lat 1947-1955. Nie budzi wątpliwości, że rolą organu jest jak najszybsze rozpoznanie sprawy. Prezydent [...] dąży do maksymalnego zadośćuczynienia nakładanym przez sądy administracyjne zobowiązaniom rozpoznania spraw dekretowych w wyznaczonych w orzeczeniach terminach. Brak możliwości sprostania ww. nakazowi wynika zaś z faktu braku możliwości jednoczesnego zadośćuczynienia innym nałożonym przez ustawodawcę obowiązkom, w obowiązkowi poszukiwania i ustalenia przez organ prawdy obiektywnej, co przekłada się na trwałość wydanej decyzji. Na potrzeby prowadzonego postępowania organ przeprowadził kwerendę zasobów archiwalnych, dokonywał i nadal dokonuje analizy pozyskanych materiałów historycznych, literatury, periodyków z okresu od 1945 r. do 1960 r. Powyższe działania wymagały przejrzenia tysięcy dokumentów, co wiązało się z koniecznością przeznaczenia na ten cel przez pracowników organu znacznej ilości czasu. Pozyskiwanie materiałów w ostatnim czasie było utrudnione, z uwagi na istniejący na terenie Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii, co wiązało się z ograniczeniami ilościowymi i czasowymi w korzystaniu m.in. z zasobów Archiwum Państwowego. Dowody (zdjęcia oraz dokumentacja archiwalna) zostały pozyskane m.in. na skutek podejmowania przez pracowników organu systemowego poszukiwania i pozyskiwania tego rodzaju materiałów archiwalnych, których odnalezienie generuje znaczne trudności, z uwagi na samą systematykę dokonywanej przez archiwum zakładowe Urzędu [...] oraz Archiwum Państwowe archiwizacji dokumentów. Nie zawsze informacje o formie zagospodarowania nieruchomości znajdują się w aktach oznaczonych konkretnym adresem nieruchomości. Często informacje dotyczące przedmiotu postępowania znajdują się w aktach innych nieruchomości albo dokumentach dotyczących funkcjonowania instytucji państwowych, albo przedsiębiorstw państwowych. Ciążący na organie obowiązek ustalenia prawdy materialnej obliguje go do poszukiwania informacji o konkretnych inwestycjach na danym terenie w przeróżnych źródłach. Czasem informacja o usytuowaniu instytucji pod konkretnym adresem znajduje się w książce telefonicznej. Jej odnalezienie daje dopiero asumpt do określenia nazwy podmiotu i poszukiwania informacji o nim w archiwach. Prezydent [...] wskazał, że niejednokrotnie informacje o sposobie zagospodarowania, wykorzystywania nieruchomości znajdują się w dokumentach dotyczących olbrzymich inwestycji. Dokumentacja tego rodzaju obejmuje często tysiące różnego rodzaju pism. Takim przykładem jest m.in. Inwestycja Trasy [...] i osiedla [...]. Kolejnym przykładowym zagadnieniem, którego zgłębienie wiąże się z koniecznością przeanalizowania wielu dokumentów jest Administracja Gospodarstw Rolnych i Leśnych (AGRIL), której majątek rolny (w tym pola uprawne) obejmują setki hektarów terenu [...] dekretowej. Pod koniec lat 40-tych tereny te zostały przekazane do gospodarowania [...]. Podobnie Biuro Spraw Dekretowych gromadzi informacje dotyczące takich przedsięwzięć, jak wysypiska gruzu na terenie [...], czy też dotyczące położenia jeszcze w latach 50-tych lotniska na [...]. Powyższe ustalenia umożliwiają wydanie decyzji administracyjnej przy jednoczesnym dochowaniu standardu pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Owe działania są praco i czasochłonne. Nie budzi wątpliwości, że w sposób istotny wpływają (tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie) na ustalenie prawdy materialnej i w konsekwencji rzetelne rozpoznawanie spraw oraz dbałość o środki publiczne. W wyniku podjętych czynności zgromadzono materiały dokumentujące powstawanie Centralnego Parku Kultury, co potwierdza m.in. publikacja pt. "[...]" autorstwa Jarosława Zielińskiego, (wyd. Warszawa 2009 r. przez Fundację HEREDITAS). Znajdują się tam informacje o planowanym obszarze parku i jego poszczególnych elementach. Z kolei w artykule dotyczącym Centralnego Parku Kultury na [...], zamieszczonym w Tygodniku Ilustrowanym "[...]" z 10 marca 1957 r. Nr 10, autor Zygmunt Stępiński opisywał, że w czasie jego powstania inwestycja polegająca na budowaniu CPK była realizowana na terenie liczącym [...] ha. Wskazano również, że Park Kultury leży w części [...] na południe od wiaduktu mostu [...], łącząc się dalej z zielenią Parku [...] i ogrodu [...]. Ponadto autor wskazywał m.in. że "Kompozycja przestrzenna CPK jest bardzo prosta. Polega ona w zasadzie na szeregu osi biegnących ze [...] ku [...], wiążąc w ten sposób widokowo rzekę z miastem Najczytelniejszą i widoczną już dziś w całej krasie jest oś główna, ciągnąca się od tarasów widokowych przy ul. [...], aż do wlotu do [...] zalewu [...]. Osie te wiążą się ze sobą całym układem alei skośnych i poprzecznych, z których dwie biegną równolegle do [...], jedna u podnóża [...] od ul. [...] do wiaduktu mostu [...] oraz druga - środkiem parku do ul. [...]. Przytoczony opis wskazuje granice realizowanej inwestycji CPK, co jednoznacznie świadczy o tym, że nieruchomość [...] położona przy ul. [...] znajdowała się w jej granicach. Dalej organ wskazał, że pozyskano zdjęcia lotnicze z Wojskowego Biura Historycznego, które pozwolą na zobrazowanie zniszczeń powojennych i prowadzonych czynności w latach pięćdziesiątych XX w. Organ prowadząc postępowanie, mające na celu rozpoznanie wniosku o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, pozyskał również Plan Dzielnic Centralnych [...] wykonany w 1955 r. przez Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych i inne Plany obrazujące sposób zagospodarowania przedmiotowego terenu. Ponadto przeprowadzona kwerenda pozwoliła na odnalezienie artykułu zamieszczonego w numerze 7 z 8 stycznia 1954 r. ,,[...]" (str. 4), dotyczącego Parku Kultury na [...]. Organ zauważył, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 24 kwietnia 2020 r. sygn. akt I OSK 1184/19 dostrzegł przydatność publikacji jako wartościowego materiału dowodowego, mogącego stanowić podstawę wydania orzeczenia w sprawie. Organ podał, że dotarł również do dokumentacji dotyczącej realizacji Centralnego Parku Kultury w postaci harmonogramu robót inwestycyjnych na terenie CPK z lat 50-tych. W powyższych dokumentach określono granice inwestycji Centralnego Parku Kultury na [...] zawartej pomiędzy: Al. [...],[...], ul. [...],[...] oraz granicą [...]. Wskazana siatka ulic potwierdza, że przedmiotowa nieruchomość znajdowała się na terenie objętym inwestycją. Dla określenia skali podjętych przez Prezydenta [...] działań w powyższym zakresie organ wskazał, że w 2020 r. i 2021 r. pozyskał ponad 250.000 informacji dotyczących [...] nieruchomości. W tym czasie przeanalizowano kilka tysięcy czasopism, kilkaset kronik filmowych oraz pozyskano tysiące dokumentów dotyczących inwestycji realizowanych na terenie [...]. Organ systemowo pozyskuje i analizuje m.in. dokumentację sporządzoną w ramach działalności Biura Odbudowy [...], czy też Centralnego Parku Kultury, który w przeszłości był usytuowany na [...]. Powyższe informacje stanowią jedynie próbę zasygnalizowania działań Prezydenta [...] dążącego do jak najszybszego zakańczania spraw z poszanowaniem obowiązku ustalenia prawdy materialnej. Aktywność Prezydenta [...] nie ogranicza się do pozyskiwania i analizowania nowej dokumentacji. Podjęto bowiem działania mające na celu przyspieszenie sporządzania przez biegłych opracowań geodezyjnych. Poprzednie cztery 4 umowy zawarte w lipcu 2020 r. i opiewające na łączną kwotę około 1,5 mln zł skutkowały sporządzeniem około 700 różnego rodzaju opracowań/naniesień granic dawnych nieruchomość hipotecznych na zdjęcia. Obecnie w nowoprocedowanych umowach znacząco podwyższono limit wydatków na ten cel. Ograniczenia w dostępie do Archiwów - z uwagi na panującą pandemię - również wpływają na szybkość wydawania decyzji. Prezydent [...] zaznaczył, że pomimo panującej pandemii liczba wydanych decyzji pozostała na podobnym poziomie w stosunku do 2019 r. W tym roku wprowadzane rozwiązania systemowa skutkowały z kolei wydaniem do połowy lipca br. blisko 70% decyzji wydanych w 2020 r. Zgromadzenie materiału dowodowego w postępowaniach prowadzonych w odniesieniu do nieruchomości, które na przestrzeni ostatnich siedemdziesięciu lat przeszły wiele zmian, były obiektem wielu działań i świadkiem licznych zdarzeń, wymaga ogromnego nakładu sił, środków, ale również koniecznego do podjęcia tych czynności czasu. sprawy. Organ podał, że niezwłocznie po zadośćuczynieniu nałożonemu przez ustawodawcę obowiązkowi ustalenia prawdy obiektywnej, wyda w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Poza sporem jest to, że prawomocnym wyrokiem z 5 października 2018 r. sygn. akt I SAB/Wa 270/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku M. N. z [...] lutego 2018 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] ozn. hip. "[...]" w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W wyroku tym Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Faktem jest również to, że termin wyznaczony przez Sąd upłynął 18 marca 2019 r., skoro – jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy o sygn. akt I SAB/Wa 270/18 zwrotnego potwierdzenia odbioru - Prezydent [...] otrzymał odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz aktami sprawy 16 stycznia 2019 r. Poza sporem jest, że w zakreślonym przez Sąd terminie organ nie rozpoznał wniosku o przyznanie odszkodowania za przejęcie przedmiotowej nieruchomości, a zatem nie wykonał powołanego wyżej wyroku Sądu. Skarga M. N. o wymierzenie grzywny jest zatem zasadna. Uznaniu Sądu pozostawiono natomiast ustalenie wysokości grzywny, ponieważ zgodnie z art. 154 § 6 ppsa grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, tj. art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych w zw. z art. 110 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Ustalenie wysokości grzywny zależy od okoliczności konkretnej sprawy. Analizując przebieg postępowania administracyjnego od chwili otrzymania przez Prezydenta [...] prawomocnego wyroku Sądu z 5 października 2018 r. sygn. akt I SAB/Wa 270/18 wraz z aktami sprawy Sąd uznał, że zasadnym było wymierzenie organowi grzywny w wysokości 3000 zł. Z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że organ po otrzymaniu prawomocnego wyroku wydanego w sprawie ze skargi na bezczynność zawiesił postępowanie odszkodowawcze postanowieniem z [...] marca 2019 r. nr [...]. Postanowienie to zostało uchylone postanowieniem Wojewody [...] z [...] lipca 2019 r. nr [...].[...] sierpnia 2019 r. organ wystawił zlecenie na sporządzenie opracowania geodezyjnego dotyczącego przedmiotowej nieruchomości hipotecznej w zakresie rozliczenia tej nieruchomości w aktualnych działkach ewidencyjnych i określenia przeznaczenia terenu w planie z 1931 r. Po otrzymaniu [...] grudnia 2019 r. wezwania do wykonania wyroku Sądu z 5 października 2018 r. sygn. akt I SAB/Wa 270/18 Prezydent [...] zawiesił postępowanie odszkodowawcze postanowieniem z [...] stycznia 2020 r. nr [...], w części dotyczącej działek nr: [...] oraz części działek nr: [...] pochodzących z nieruchomości hipotecznej ozn. jako "[...]". Z kolei postanowieniem z [...] lutego 2020 r. nr [...] Prezydent [...] zawiesił postępowanie odszkodowawcze, w części dotyczącej działek nr: [...] pochodzących z nieruchomości hipotecznej ozn. jako "[...]". To ostatnie postanowienie zostało uchylone postanowieniem Wojewody [...] z [...] maja 2020 r. nr [...], który przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. [...] listopada 2020 r. organ sporządził zlecenie na sporządzenie opracowania geodezyjnego dotyczącego przedmiotowej nieruchomości hipotecznej. Sprawozdanie miało obejmować sprawozdanie z badań ksiąg hipotecznych i archiwalnych, sporządzenie mapy sytuacyjnej z określeniem powierzchni nieruchomości i rozliczeniem tej nieruchomości w aktualnych działkach ewidencyjnych, wskazanie aktualnego stanu prawnego działek ewidencyjnych, wkreślenie i rozliczenie nieruchomości w strefach zabudowy planu zagospodarowania przestrzennego, wkreślenie granic nieruchomości w zdjęcia lotnicze. Po otrzymaniu [...] lutego 2021 r. ponaglenia organ otrzymał [...] maja 2021 r. od geodety A. K. opracowanie geodezyjne nieruchomości hipotecznej nr [...]. Sąd zwraca uwagę, że od otrzymania przez Prezydenta [...] wyroku Sądu w sprawie ze skargi na bezczynność (18 marca 2019 r.), do momentu orzekania przez Sąd w sprawie na niewykonanie tegoż wyroku Sądu (7 lutego 2022 r.) minął już okres ponad 2 i poł roku, uwzględniając okres zawieszenia terminów procesowych w postępowaniu administracyjnym, w okresie od 14 marca 2020 do 23 maja 2020 r., wynikający z ustawodawstwa dotyczącego COVID-19. Mimo upływu tak znacznego terminu Prezydent [...] nie rozpatrzył wniosku o odszkodowanie z [...] lutego 2018 r., w części dotyczącej gruntu dawnej nieruchomości hipotecznej ozn. jako "[...]", nieobjętego skutkami zawieszenia postępowania odszkodowawczego, na mocy postanowienia Prezydenta [...] z [...] stycznia 2020 r. nr [...]. Skoro Prezydent [...] mimo upływu tak długiego okresu nie wykonuje zobowiązania zawartego w prawomocnym wyroku WSA w Warszawie z 5 października 2018 r. sygn. akt I SAB/Wa 270/18, to Sąd rozpatrując skargę o wymierzenie organowi grzywny uznał za zasadne wymierzenie sankcji finansowej w kwocie 3000 zł. Mając na uwadze to, że mimo wyroku Sądu z 5 października 2018 r. sygn. akt I SAB/Wa 270/18 uwzględniającego skargę na bezczynności, wniosek z [...] lutego 2018 r. o odszkodowanie nie został rozpoznany, a stan zwłoki organu pogłębia się (w części żądania wniosku nieobjętego zawieszeniem postępowania odszkodowawczego) Sąd uznał, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Dodatkowo Sąd uznał za zasadne przyznanie skarżącemu od organu sumy pieniężnej w wysokości 1000 zł. Z akt sprawy wynika, że Prezydent [...] postanowieniem z [...] lipca 2015 r. nr [...] zawiesił postępowanie o przyznanie, w trybie art. 7 dekretu [...], prawa użytkowania wieczystego do dawnego gruntu ozn. jako "[...]". Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem SKO w [...] z [...] listopada 2015 r. nr [...]. Na zawieszony tok postępowania dekretowego zwracał uwagę Prezydentowi [...] WSA w Warszawie już w uzasadnieniu prawomocnego wyroku z 5 października 2018 r. sygn. akt I SAB/Wa 270/18 wskazując, aby organ rozważył zawieszenie postępowania odszkodowawczego. Z dostępnych Sądowi akt sprawy nie wynika, aby oba postanowienia z 2015 r. zostały wycofane z obrotu prawnego. Brak też postanowienia Prezydenta [...] o podjęciu zawieszonego postępowania. W sprawie odszkodowawczej doszło natomiast do zawieszenia tego postępowania, w zakresie dotyczącym jedynie części dawnego gruntu dekretowego (postanowienie Prezydenta [...] z [...] stycznia 2020 r. nr [...]). Zawieszenie nie obejmuje odszkodowania za grunt oznaczony jako działki nr: [...]. Trzeba wskazać, że po wyroku NSA z 11 października 2018 r. sygn. akt I OSK 2655/16 w zakresie działek nr: [...] zawierających się w granicach dawnego gruntu ozn. jako "[...]"., orzeczenie dekretowe z 1952 r. jest ostateczne. Sprawa o stwierdzenie jego nieważności w tej części jest nadal w toku, skoro w tym zakresie brak ostatecznej decyzji kończącej postępowanie nieważnościowe. Co istotne poza oceną dotyczącą zawieszenia toku postępowania odszkodowawczego Prezydent [...] pozostawił dawny grunt dekretowy, w części zawierającej się w działkach nr: [...] cz. i [...] cz. (opracowanie geodezyjne z [...] września 2021 r.). Te dwie działki nie zostały wymienione w postanowieniu Prezydenta [...] z [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odszkodowawczego. Przy wymiarze grzywny i sumy pieniężnej Sąd miał na uwadze, poza rozmiarem czasowej zwłoki organu w rozpatrywaniu sprawy odszkodowawczej, także: 1) trudności w procedowaniu związane z trwającym stanem epidemii wywołanej zakażeniem wirusem SARS-CoV-2; 2) skomplikowany charakter tejże sprawy i stan postępowania odszkodowawczego; 3) działania Prezydenta [...] podejmowane po otrzymaniu przez organ prawomocnego wyroku Sądu z 5 października 2018 r. sygn. akt I SAB/Wa 270/18. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 154 § 1, 2 6 i 7 w zw. z art. 119 pkt 2 i art. 120 ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku. O zwrocie skarżącemu kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 2 ppsa w zw. z w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265).